Muziekgieterij

We zijn gehypet, want vanavond gaan we iets zien wat we nog niet eerder hebben meegemaakt. Luicidal uit Venice Beach (LA) komt naar Maastricht. Is het een coverband? Nee. Teert de band op eigen werk? Ongeveer wel. De formatie bestaat namelijk uit leden die jarenlang deel uitmaakten van de crossover-thrashband Suicidal Tendencies. Vanavond krijgen we nummers van de eerste drie S.T.-albums te horen. We zijn klaar voor de nostalgische trip, maar eerst mag voorprogramma LocoMuerte de avond feestelijk openen.

SONS is een garagerockband uit het Belgische Melsele (vlak bij Antwerpen). In 2018 waren zij één van de drie winnaars van de jaarlijkse talentenwedstrijd van Studio Brussel, De Nieuwe Lichting. Sindsdien hebben zij al mogen spelen op festivals als Pinkpop, Rock Werchter, Pukkelpop, Suikerrock en eerder in Maastricht op Bruis. Het viertal bracht tot dusver drie albums uit, 'Family Dinner' (2019), 'Sweet Boy' (2022) en vorig jaar ‘Hallo’.

Back to the roots; naar waar het allemaal begon. Dat is de insteek van de legendarische Vlaamse metalband Fleddy Melculy met hun huidige tour. 2026 is een jubileumjaar voor de band en hun album “HELGIË”. De band viert dit jubileum met een tour en geremixed en geremasterd album “HELGIË REDUX” in uitsluitend kleine zalen van lokale venues, zoals ze ooit begonnen zijn.

Wie gisteravond de Muziekgieterij binnenstapte voor Pete Doherty, kwam niet voor een strak geregisseerd popconcert. Hoewel de zaal niet afgeladen vol was, was het gezellig-druk Je kwam terecht in een soort absurdistisch huiskamerfeest waar de muziek fantastisch was, maar de afleidingen nog groter. Van kantoor-merchandise tot hond Gladys, Peter bewees dat hij de ongekroonde koning van de ‘gecontroleerde chaos’ blijft.

Zero For Three: racehorsepablo, WASTE en Green Milk From The Planet Orange

De band die bekend staat om zijn kenmerkende lichte indienummers staat vanavond in de Muziekgieterij in Maastricht na een druk jaar inclusief albumrelease, een vol festivalprogramma én een tour. Met een intiem maar bruisend optreden maakt Elephant ons klaar voor een lente die hopelijk snel mag komen.

Januari is zo’n maand waarin alles nog op gang moet komen. Grote concerten zijn op één hand te tellen en de tapkranen hebben het zwaar (dry january, iemand?). Toch valt er voor de muziekliefhebber genoeg te rapen. The Bony King of Nowhere bijvoorbeeld. Belpop uit het bovenste schap. Vanavond in Maastricht.

Ook in 2026 gaat de Muziekgieterij door met de muzikale ontdekkingsreizen van Zero For Three. Tijdens de eerste reis van dit jaar worden we verrast door jonge Belgen, chaotische Zeeuwen en furieuze Fransen. Het werd een avond voor de fijnproevers, maar het was soms moeilijk te verteren. Even doorbijten en genieten!

In barre weersomstandigheden wisten slechts honderd grindcoreliefhebbers de Muziekgieterij te bereiken. Rotten Sound was de grote naam op het affiche, maar Repulsive Feast wist ons als enige band echt aan het hart te gaan. De lokale voorprogramma’s Colère en Opstand konden, net als de Finse headliner, het ijs namelijk niet breken.

In Maastricht vindt vanavond een Haags feestje plaats. Wodan Boys breekt de Muziekgieterij nog nét niet af, maar het scheelt niet veel. Met een ijzersterke show vol scheurende gitaren en zonder poespas maakt de band er één groot slagveld van.

Vanavond treedt in de Muziekgieterij een band op die je niet de minste mag noemen: The Wedding Present bestaat dit jaar veertig jaar en viert dat met een nieuw compilatiealbum én een reeks shows in Europa. De show voelt als een trip down memory lane voor de bezoekers in de goedgevulde kleine zaal van de Muziekgieterij.

Diegenen die pakjesavond liever spenderen in zonnigere sferen dan bij de familie in de woonkamer, hebben zich verzameld in de Muziekgieterij in Maastricht. Arc de Soleil staat hier vanavond voor het eerst om het publiek in te pakken met instrumentale geluiden en warme gitaarmelodieën.

Drie bands, drie primeurs en één avond waarop de Muziekgieterij zich onderdompelt in duisternis. Oak, Ash & Thorn maakt zijn Europese debuut, Yoth Iria zet voor het eerst voet op Nederlandse bodem en Nailed to Obscurity trekt voor het eerst als headliner door Europa. Buiten is het al grauw en kil, binnen wordt dat moeiteloos vertaald naar een avond vol rituele black metal, atmosferische death metal en een onverwacht vrolijke portie duisternis.

Nu de herfst op zijn piek is en de kou is aangebroken, is het perfect weer om in de kleine zaal van de Muziekgieterij te schuilen voor een nieuwe editie van ‘Zero for Three’. De avond is opnieuw gevuld met drie opkomende bands die gratis te bewonderen zijn in hartje Maastricht. Deze keer is de eer aan Competition, Ohio Mark en Suzan Köcher’s Suprafon om het publiek te verrassen en op te warmen.

Soms maakt het aantal bezoekers niets uit, zolang de juiste mensen maar binnen zijn. Dat blijkt vanavond ook weer eens. Zo’n vijftig fans vullen de kleine zaal van de Muziekgieterij voor Cobra the Impaler. Wat volgt is een set die klinkt als een band in topvorm met de intensiteit van een zaal die drie keer zo groot had kunnen zijn.

Wie na The Orb vorige week dacht dat Midnight Muziekgieterij even zou uitademen, vergist zich. Afgelopen vrijdag stond het Berlijnse duo Modeselektor in de grote zaal voor hun DJ-Kicks Tour. Voor wie DJ-Kicks niet kent: dat is de langlopende, invloedrijke mixreeks van het Duitse label !K7, waarin toonaangevende elektronische artiesten hun visie mogen delen. Dat Modeselektor, bekend om hun eigenzinnige mengvorm van techno, IDM en Bass, nu met een DJ-Kicks toerend door Europa trekt, is geen kleinigheidje. Muziekgieterij mag dan ook trots zijn dat deze tour ook in Maastricht langskomt. Voor de show was er ook een meet-up van lokale dj’s georganiseerd: een mooi signaal dat de concertzaal niet alleen grote namen boekt, maar ook investeert in de lokale scene.

Vanavond bewijzen The Waterboys in de Muziekgieterij in Maastricht opnieuw dat ze niet zomaar een muzikaal concert geven, maar een volledig verhaal neerzetten. Frontman Mike Scott heeft een uitgesproken spraakzame avond. Tussen de nummers door vertelt hij graag verhalen en reflecties op zijn welbekende humoristische toon.

"A peaceful voice that’s drowned in echo and space", zo omschreef het helaas ter ziele festival Incubate Marissa Nadler een jaar of tien geleden. En ondanks dat ik haar daar heb gezien, twijfel ik nog steeds of de schaars uitgelichte dame in het Tilburgse Theater een écht mens van vlees en bloed was, of een geestverschijning die in visioen tot mij kwam. Dus niet alleen met met pen en notitieblok, maar ook met nieuwe bril trok je recensent vanavond zuidwaarts naar de Muziekgieterij om voor eens en altijd duidelijkheid te krijgen. Marissa Nadler; is ze droom of werkelijkheid?