Moments en Another Now tonen de kracht van moderne metalcore in de Muziekgieterij
Emotie, agressie en alles daar tussenin
Het is zo’n avond waarop de Muziekgieterij twee totaal verschillende werelden onder één dak propt. In de grote zaal staat de Maastrichtse held John Tana voor een uitverkochte show, terwijl een paar meter verderop in de kleine zaal de breakdowns je om de oren vliegen. In de foyer levert dat vooraf een mooi schouwspel op: John Tana-publiek dat warmdraait voor een avond vol meezingers, schouder aan schouder met liefhebbers van strakke riffs en moshpits. Binnen mogen Moments en Another Now laten zien wat moderne metalcore anno nu betekent: van melodieuze hooks tot loodzware uithalen en alles daartussenin.
Wie houdt van melodieuze hardcore met een emotionele lading, zit goed bij het Belgische Moments. De band, ontstaan uit vijf vrienden die elkaar al van jongs af aan kennen, vertaalt die hechte band moeiteloos naar het podium. Met een sound die balanceert tussen zware riffs en meezingbare refreinen positioneert Moments zich als een moderne metalcoreband met een duidelijke missie: energie, verbondenheid en doorzettingsvermogen overbrengen op hun publiek.
De band trapt vanavond af met ‘A World Ablaze’ en meteen zien we vooraan iemand two-steppen en een ander windmillen. Helaas is de geluidsafstelling niet ideaal: de gitaar staat erg hard, waardoor de zang regelmatig naar de achtergrond verdwijnt. Dat probleem blijft het hele optreden helaas doorspelen. Op de setlist staat een mix van ouder werk en nieuwere singles, waaronder ‘Sink or Swim’, waarin de emotie goed doorklinkt via sterke gitaarlijnen en intense vocalen.
De band geeft zichtbaar alles, maar die energie slaat niet echt over op het publiek. Misschien is het nog vroeg, misschien is de zaal net niet vol genoeg, maar buiten de drie enthousiastelingen vooraan blijft het vrij tam. Ook de recente single ‘Every Touch Leaves A Mark’ komt voorbij, een krachtig metalcorenummer met een welgeplaatste “blegh”. Halverwege is er een voorzichtige stagediver en pas richting het einde van de set komt er wat meer beweging in de zaal, met hier en daar wat fanatiek getwostep. Moments zet een prima optreden neer, al bereikt hun energie het publiek niet volledig.
De Nederlandse band Another Now begeeft zich in het drukbevolkte speelveld van de moderne metalcore. Op hun tweede albumHex laat de Eindhovense formatie horen niet bang te zijn om risico’s te nemen: loodzware breakdowns worden afgewisseld met elektronische soundscapes, abrupte tempowisselingen en een breed scala aan vocalstijlen. Ambitieus en energiek, maar soms ook wat overvol, alsof er nét te veel ideeën in één nummer worden gestopt. We zijn dan ook benieuwd hoe dat live uit zal pakken.
Gelukkig blijkt direct dat de band een sterke balans weet te vinden tussen brute kracht en melodie. Uiteraard komen er elektronische elementen van de laptop, zoals tegenwoordig bij veel metalcorebands, maar Another Now leunt daar niet te zwaar op en speelt het grote merendeel overtuigend live. Ook hier werkt het geluid in het begin niet mee: tijdens ‘Breathe’ zijn de grunts en screams soms nauwelijks hoorbaar. Gaandeweg verbetert dat gelukkig, al staat het geheel opvallend hard. We hebben dan ook medelijden met iedereen zonder oordoppen.
Dat Another Now over talent beschikt, staat buiten kijf. Met veelzijdige vocalen (twee frontmannen en een gitarist die ook af en toe zingt/schreeuwt) en een duidelijke drang om buiten de lijntjes te kleuren, positioneert de band zich als een interessante speler binnen het genre. Bij ‘Loophole’ roept frontman Stef Rikken op tot crowdsurfen, maar daar wordt, eigenlijk niet zo verrassend, nauwelijks op gereageerd. Want ook hier blijft het publiek aanvankelijk afwachtend, ondanks de flinke dosis energie op het podium. Bij ‘Lotus’ ontstaat er uiteindelijk een aandoenlijke mini–circle pit tussen twee fans, en later waagt Rikken zelf een stagedive, wat vooral grappig oogt en de positieve vibe onderstreept.
Net als bij Moments komt het publiek pas laat op gang, terwijl deze band duidelijk meer respons verdient. Muzikaal zit alles erin wat goede metalcore nodig heeft: emotie, breakdowns, meezingbare refreinen en bakken energie. Vlak voor de laatste twee nummers vallen de extra podiumlichten uit, wat kort voor verwarring zorgt, maar al snel wordt dat omgedraaid: die lampen hebben we helemaal niet nodig om er nog even een feestje van te maken.
Met ‘Parallex’, misschien wel hun sterkste track, vindt de band de perfecte balans tussen emotie en agressie, gevolgd door ‘Trojan’, een ideale uitlaatklep voor opgebouwde frustratie. De band roept het publiek op de middelvinger op te steken: “fuck de mensen die niet in je geloven en fuck de mensen die er niet voor je zijn.” Dat blijkt het laatste zetje dat nodig is, want uiteindelijk ontstaat er zelfs een wall of death.
Zowel Moments als Another Now zetten een sterk optreden neer vanavond, al kwam het publiek traag op gang. Waar in de grote zaal vermoedelijk vanaf noot één werd meegezongen met John Tana, moest de energie in de kleine zaal soms uit het publiek worden getrokken. Aan de bands lag dat echter allerminst.
