Nieuwenor

Ierse stadionrockers voelen zich als een vis in het water in Limburgzaal

Dansen, schreeuwen en poëzie: drie jonge bands die een zaal volledig mee krijgen

Jelle Denturck bezingt queer-identiteit in beeldschone popsongs

Slechts 16 procent van de muziekmakers die zijn aangesloten bij auteursrechtenorganisatie BumaStemra is vrouw. Bovendien verdienen mannen in de muziek bijna drie keer zoveel als vrouwen. Confronterende cijfers, zo vonden ook Myrthe Robijns (Ruby Mus) en Julie Benoit (XXJULÍA), en cijfers waar hoognodig verandering in moet komen. Met die gedachte richtten zij Fxmme Frequency op: een initiatief dat zich inzet voor een betere representatie van vrouwelijke en queer artiesten op de poppodia. De avond in de Nieuwe Nor staat dan ook volledig in dat teken: een showcase van vrouwelijk talent.

Nadat vorig jaar een benefiet voor de Oefenbunker aantoonde dat de Parkstad-scene nog altijd barst van het talent, gonsde het in de wandelgangen al langer: er zou toch eigenlijk ieder jaar zo'n mooi event moeten komen. Dat was nog zacht uitgedrukt, want vandaag, op de laatste januari-dag van 2026 toverde Heerlen om tot een soort Noorderslag van Zuid-Limburg. Bomvolle kroegen, beginnende bands, nog in te lossen potentie: South Wave bleek een schot in de roos en dit zijn onze 6 favorieten!

In een stampende Nieuwe Nor neemt gladde paling ons mee op een reis van Heerlen naar de onderwaterwereld om de release van zijn gelijknamige album onderwaterwereld te vieren. Dat doet hij niet alleen met zijn eigen muziek, maar ook met clubklassiekers en onverwachte popmomenten die hij volledig naar zijn hand zet. Alles krijgt een nieuw jasje vol bas, tempo en absurditeit. Het tempo en de intensiteit maken duidelijk dat deze avond draait om meegaan, niet om toekijken.

Als Sjon ‘King’ Mobers het podium betreedt om de avond te openen, dan weet je dat het om een Oefenbunker show gaat. In samenwerking met De Nieuwe Nor worden er optredens geboekt onder de naam van het kleine, sympathieke poppodium dat vorig jaar helaas verloren ging. Elk optreden is een eerbetoon aan de DIY mentaliteit van de Oefenbunker en hoe kun je die mentaliteit beter verwoorden dan met 3 punkbands van eigen bodem. Het werd een avond vol vuige gitaren en een vriendschappelijke energie.

Metal Winter Wonder Weekend, onderdeel van een groter cultureel winterprogramma in Heerlen (Wintertijd), zet vandaag een affiche neer dat op papier overzichtelijk oogt. Drie bands met metalcore als gemene deler. Live blijkt juist hoe breed dat label inmiddels is opgerekt en hoe groot de verschillen zijn binnen de kaders van de metalcore. Spoiler alert: het venijn zat in de kop.

Iets voor half elf gaan de lampen in de Nieuwe Nor aan. Eén blik op de vloer zegt genoeg: tientallen omgevallen biertjes, wat half opgerookte joints, tegen het podium een verdwaald telefoonhoesje. Ja, het ging er vanavond stevig aan toe bij de best-of show van Sticks, ’s lands beste rapper.

In Heerlen, 14 kilometer van de geboorteplaats van DeWolff (Geleen), staat de band in een kneitervolle, uitverkochte Nieuwe Nor. Een hoop liefhebbers staan al geruime tijd voorafgaand aan het concert te wachten op, voor velen, deze nostalgische legendes. De heren zijn natuurlijk van deze tijd, maar hun muziek brengt een hoop nostalgie naar boven, zo is te zien aan het enthousiasme en de kledingkeuze (voornamelijk bandshirts uit de jaren 70-80) van het publiek.

The Vices timmeren inmiddels al een paar jaar stevig aan de weg in de Nederlandse muziekscene. Ze deden het voorprogramma van Nothing But Thieves, tourden door de Verenigde Staten en stonden vorig jaar voor het eerst op Pinkpop. Daar zagen we ze voldoende zieltjes winnen en dat vertaalt zich vanavond in een goedgevulde zaal in Heerlen. Maar eerlijk is eerlijk: in Landgraaf zagen we óók dat het de Groningers nog ontbreekt aan een echt eigen smoel – een gebrek dat zich vanavond opnieuw laat voelen.

Zo’n vijftig mensen hebben zich zondagavond verzameld in de kleine zaal van de Nieuwe Nor in Heerlen. Lang niet uitverkocht dus, maar de beperkte opkomst draagt bij aan de intieme sfeer die Philine weet te creëren. Voor de show spreken we haar in haar kleedkamer.

Een dikke 150 liefhebbers van deathcore hebben zich verzameld in de kleine zaal van de Nieuwe Nor. XII Thorns heeft drie bevriende bands meegenomen om een gruwelijk hard feestje te bouwen ter ere van hun nieuwe EP. En gruwelijk hard werd het!

Het spijt ons dat we misschien al tien keer hebben geroepen dat het festivalseizoen er nu écht op zit, maar eerlijk is eerlijk: het gratis stadsfestival Booch? in Heerlen telt ook nog mee. Althans, een beetje dan: normaal gesproken strijkt het in augustus neer – vorig jaar nog met Joey Valence & Brae als headliner – maar dit keer pas in oktober, binnen de muren van de Nieuwe Nor. En dat het oktober is, valt te merken: op de heenweg scheelde het weinig of we waren naar Kerkrade gewaaid. Enfin, we nemen je mee naar een dagje Booch?

Een dampend, zweterig en uitzinnig begin van het weekend.

Er zijn concerten die je gewoon bezoekt, en concerten die je écht verrassen. Vanavond in De Nieuwe Nor behoorde tot de tweede categorie. Wat begon als een bescheiden clubavond, eindigde met het gevoel dat we net getuige waren van een band die nog veel groter gaat worden.

De kermis in Heerlen in 2025 mag dan zijn afgelast vanwege de NAVO-top, maar in de Nieuwe Nor was het donderdagavond alsnog feest. We hoorden genoeg airhorns en “put your hands in the air!”-momenten om minstens tot de editie van 2026 vooruit te kunnen. In plaats van suikerspinnen en botsauto’s kregen we iets anders: een geschiedenisles in hiphop, rechtstreeks van de mannen die het genre mee vormgaven. Sugarhill Gang, bijgestaan door Melle Mel en Scorpio van The Furious Five, komen Heerlen herinneren aan hoe het in 1979 begon. En eerlijk is eerlijk: dat doen ze met een hoop goud, strakke lines, flair en af en toe een vleugje zelfverheerlijking.

Op deze zaterdagavond staat de Nieuwe Nor in Heerlen in het teken van stevige rock. Het Heerlense SEARCH:PARTY opent met aanstekelijke indierock, gevolgd door het Belgische RHEA, dat met een strakke set en stevige riffs het publiek in beweging krijgt, hoewel we af en toe lijken te luisteren naar een kopie van Royal Blood. Ondanks de bescheiden opkomst wordt het een avond vol energie, en laten ze zien dat ook zonder uitverkochte zaal er een feestje gebouwd kan worden.