Dynamo

Nieuwe plaat, oude chaos

Knives is een punkband uit Bristol die bekend staat om zijn vlammende riffs, donderende baslijnen en de scherpe, maatschappijkritische teksten van frontman Jay Schottlander. De band bracht onlangs het debuutalbum GLITTER uit, waarop ze het punkgenre oprekken en verrassen met een vernieuwende, grensverleggende sound. Wij zagen Knives vorig jaar al op Bunkerpop, waar ze zoveel indruk maakten dat we vanavond zonder aarzelen de provinciegrens overstaken om ze opnieuw aan het werk te zien in Dynamo, Eindhoven.

Of het een unicum is, weet ik niet, maar mooi is het wel: er staan vanavond drie hardcorebands met een frontvrouw of non-binair persoon in Dynamo. Hardcoresensatie Buggin’ uit Chicago doet voor het eerst Europa aan. En omdat de nummers van die band de twee minuten meestal niet halen, neemt de band twee supports mee: SPACED uit Buffalo en het Zeeuwse Rites. Eindelijk wat diversiteit op het podium, in een scene die uit louter ‘stoere’ mannen bestaat.

De ervaren emoband, Escape the Fate, transformeerde Dynamo even tot Ziggo Dome. Het publiek werd helemaal wild door de meezingers van deze poppunk-achtige groep uit Las Vegas. De zwart geklede en langharige zaal werd eerst nog verrast door het Nederlandse voorprogramma. De chaotische energie van Daniel Brooke en de Brabantse Metalcore van Changing Tides, zorgde voor een ontiegelijk hard begin. Maar hoe creëer je nou een fatsoenlijke moshpit of Wall of Death? Escape the Fate gaf ons het antwoord.

Het is een wat vreemd affiche. Hoofdact Melvinator, met twee voorprogramma’s: Get Dead en Codefendants. Een affiche dat niet los te zien is van NOFX. Eric Melvin – Melvinator - kennen we als de altijd lekker slordig spelende gitarist en zanger Fat Mike is een van de oprichters van Codefendants. Waarin Sam King, zanger van Get Dead, ook weer zingt. Nu NOFX aan zijn laatste tournee bezig is, dringt zich de vraag op wat de punksenioren gaan doen. En op die vraag hoopt het schaars aanwezige publiek in Dynamo vanavond antwoord te krijgen.

Als er één band is die de afgelopen jaren een bijzondere switch heeft gemaakt, dan is het wel de Amerikaanse band Hundredth. Van het ene op het andere moment schakelden ze van melodische metalcore naar shoe-gaze indie-rock in de stijl van Title Fight, Sights & Sounds of Trade Wind. Waar er normaal gesproken dan gekozen wordt voor een side-project of nieuwe naam, bleef de band vasthouden aan de naam. Een bijzondere, maar dappere keuze, bijgestaan door de release van ‘RARE’ in 2017, die goede recensies over zich heen kreeg. Het herboren Hundredth is op plaat een blijvertje, maar hoe vertaalt die ‘cultuurshock’ naar het podium? Afgelopen vrijdag stonden ze in de kelder van Dynamo.