Artikelen

Fotograaf Jurjen Breedenbach was erbij en legde het energieke festival vast!

Meer dan meer is er niet op EP

Hoe kan één artiest zoveel gezichten hebben? Die vraag roept Merit Visser op. Zij is de geëngageerde, rauwe, experimentele singer-songwriter LIJO, en tegelijkertijd de maker van de verstilde instrumentale wegdroom pianosolo’s van AMIMEA. Het enige wat de twee acts met elkaar gemeen hebben is dat ze met kapitalen geschreven worden. Verder is alles anders: de ontstaansgeschiedenis, de stijl, de optredens, het publiek en de ontvangst.

Het was opnieuw een weekend vol muzikale ontdekkingen op het gezellige Misty Fields. Hoewel de postpunk af en toe de overhand had, konden we aan het einde van het festival toch gerust stellen dat de muzikale balans perfect in evenwicht was. BIG SPECIAL stelde niet teleur en maakte hun favorietenrol meer dan waar, terwijl de Fransen van MEULE en Hoorsees diepe indruk achterlieten. In onze top 10 is echter ook ruimte voor aanstekelijke synthpop uit de VS en laid-back vibes uit Australië.

Hate it or love it, maar sinds enkele weken is Britpop weer helemaal terug. En hoe fijn is het dat uitgerekend Richard Hawley op dat moment langskomt in Doornroosje. Als lid van Longpigs en Pulp heeft hij zijn steentje aan de Britpop bijgedragen, maar vooral als sessiemuzikant en met zijn solowerk heeft de Britse muzikant een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Zaterdag 7 september trapt hij zijn Europese tour af in Nijmegen.

Augustus is voorbij, maar gelukkig hebben we nog het Groningse festivalstaartje van de zomer: Hullabaloo. Dit nog vrij jonge festival bestaat nu vier jaar en duurt nu weer twee dage. Het is in zeer korte tijd uitgegroeid tot een festival met zowel regionale als internationale artiesten op de line-up. Dit jaar was het programma dan ook een vrolijke mengelmoes van verschillende stijlen en zowel opkomende als gevestigde namen en beloofd het ook nog het hele weekend heerlijk weer te worden. Kortom, op papier het recept voor een succesvolle editie! Wij doken zaterdag tussen het Hullabaloo publiek, om aan den lijve te ondervinden of de organisatie wederom een goed georganiseerd feestje kan neerzetten en kwamen moe maar enthousiast terug uit het Stadspark.

Als er in Nederland naast Hiqpy ook een band snel opkomt, is dat Dockyard van Glen Foreman en Jelle Broek wel. Dockyard heeft nog maar twee singles uitgebracht, maar de muziek van het tweetal kan rekenen op een grote belangstelling. Dat is wel te merken tijdens hun optreden op vrijdag 7 september in de Amsterdamse Melkweg.

We kunnen er nu echt niet meer omheen: na de laatste dag van Misty Fields zit het festivalseizoen er toch echt op. Een vleugje melancholie hangt in de lucht. Vermoeid maar voldaan hijsen we voor de laatste keer onze versleten dansschoenen aan. Nog één keer trekken we eropuit, op zoek naar frisse ontdekkingen in de wereld van gitaren. Misty Fields biedt op deze gemoedelijke slotdag opnieuw volop talent, met gitaren in alle vormen en maten, terwijl het veld gevuld is met zowel jong als oud.

Afgelopen vrijdag 6 september traden Panda Noir en SYNGA op in de Kleine Zaal van de Nobel. Onze fotograaf heeft er een fotoverslag van gemaakt.

Band host ook zondag 8 september bij Festival De Oversteek een eigen podium

Voor de 33e editie staat Stekene, net over de grens in België in het teken van Crammerock. Een mix van nationale helden en internationale acts, aangevuld met een dosis acts uit Nederland. Vandaag onder andere op het affiche; Portland, Bazart, STONE en Gossip.

Hoewel augustus veelal in het teken staat van festivals en buitenactiviteiten, is er nog wel nieuw muziekmateriaal te bespeuren. Sterker nog voor de maand augustus en net als in de maand juli vier releases die opvallend genoeg zijn om te worden besproken. Het is zelfs een behoorlijke variatie als het gaat om de stijlen, zoals de pittige indie-rock en misschien wel postpunk van Cardigan Inn, een echt akoestische EP van Pony Machine, het pure songwritermateriaal van Koen Alvarez en als laatste de Amsterdamse band Something At Last wat ooit is begonnen als een thuisproject.

De tweede dag van Misty Fields begint alvast goed: het zonnetje straalt en het terrein ligt er prachtig bij. Het festival is vandaag uitverkocht en dat is niet vreemd, gezien het sterke affiche. We maken ons op voor een eclectische programmering met postpunk, krautrock, stonermetal en bovenal veel dansbare muziek.

Het is alweer bijna een jaar geleden dat Ruud Houweling zijn album ‘Accidental Pictures’ heeft uitgebracht. De presentatie van dat album heeft Ruud met een complete band uitgevoerd in het Haarlemse Theater De Liefde op een warme septemberavond. Voor dit zomerconcert in de Protestantse Kerk of Dorpskerk in Zandvoort, is alleen Ro Krauss aanwezig met de alt viool. Het optreden klinkt er niet minder om.

Misty Fields is zonder twijfel een verborgen parel in de Nederlandse festivalwereld. Want laten we eerlijk zijn: als je op je eerste festivaldag acts als Nation of Language, NewDad en Crack Cloud op het podium hebt staan, maar nog niet uitverkocht raakt, dan kun je met recht spreken van een best bewaard geheim. Voor liefhebbers van alternatieve muziek moet dit festival aanvoelen als een paradijs. Het is onze eerste keer op Misty Fields (ook al ligt het nét buiten Limburg), maar zeker niet de laatste.

Programma compleet

Muziekwedstrijd gaat op 26 oktober van start

Ook al is het strandweer, toch is de zomerstop over. Club 3voor12 Leiden is daarom terug op 5 september, als altijd in de Kleine Zaal van de Nobel. Presentator Jan schetst het belang ervan: zo zie je talentvolle Leidse muzikanten die uitvliegen naar conservatoria hier nog eens terug op het podium.

Het weerkomstmaal ziet er smakelijk uit: de Keltische kamerpop van Daisy Bellis, de geluidsmetselaars van Subsister en de dynamische progrock van Certain Animals. Krijgen we in de Kleine Zaal inderdaad de chef special voorgezet? We proeven invloeden van de cuisine van de jaren ’80, ’90 en ’70.