RVG, vandaag in een iets andere samenstelling dan gewoonlijk, verliest geen tijd en knalt de set in met 'Midnight Sun'. Een sterke opener. Zangeres Romy Vager, gehuld in een zebraprintjurk, is vanaf het begin vol overgave, al is haar stem niet altijd even stabiel. Ze kraakt, vliegt af en toe uit de bocht en kijkt dan verontschuldigend naar de rest van de band, maar ze gaat er ten volste voor. Het zweet druipt al na enkele nummers van haar gezicht en uit haar haar. Naarmate de set vordert lijkt ze haar draai te vinden, of wennen we er gewoon aan? Bassiste Isabele Wallace valt op door haar jeugdige uitstraling en sluik blond haar dat haar gezicht verbergt. Ze staat gedurende het grootste deel van de set doodstil, op één voet na, die voorzichtig op en neer wipt. 'A Quality of Evil' en 'That's All' springen eruit. Romy schreeuwt de laatste noten van 'That's All' vanuit haar tenen. Het klinkt erg ruw, maar het werkt en het levert haar een welverdiend applaus op. Het mooie 'Nothing Really Changes' wordt met groot enthousiasme ontvangen, alvorens de band afsluit met 'Vincent van Gogh'. RVG is misschien niet perfect, maar hun passie en rauwe energie zijn onmiskenbaar. (NG)
