De band van de Zweedse singer-songwriter Sarah Klang komt het podium op met de uitstraling van een stel vrienden dat zojuist een frontale botsing heeft overleefd. De energie? Laten we zeggen dat die nog wat op gang moet komen. Maar dan verschijnt Sarah zelf: flamboyant, met een grote sigaret nonchalant in de hand. Rokend begint ze aan het eerste nummer, en hoewel je je afvraagt of ze haar ademhaling nog wel onder controle heeft, blijkt het tegenovergestelde waar. Ze haalt uit alsof het niets is, en blaast rook uit tijdens de hoge noten, dat hebben we nog niet eerder gezien. Terwijl de rook langzaam wegtrekt, grijpt ze in haar decolleté en tovert er een blikje uit, waaruit ze iets tevoorschijn haalt en tussen haar tanden stopt. Een nicotinezakje misschien? We gokken maar wat. Hoe dan ook, Sarah Klang doet het op haar eigen manier: rokerig en met een flinke dosis attitude. Ohja, je zou de muziek haast vergeten. Haar rustige, melancholische nummers brengen niet de vonk die je zou hopen, en het concert komt dan ook nooit écht van de grond. Het publiek is drukker met elkaar dan met de muziek; het geroezemoes overstemt de nummers, en het applaus blijft schaars. Jammer, maar de nummers hebben ook simpelweg niet genoeg impact om de aandacht van het publiek te kunnen winnen.
