3voor12 Leiden Clubavond #24
Hoog niveau van Daisy Bellis, Subsister en Certain Animals
Ook al is het strandweer, toch is de zomerstop over. Club 3voor12 Leiden is daarom terug op 5 september, als altijd in de Kleine Zaal van de Nobel. Presentator Jan schetst het belang ervan: zo zie je talentvolle Leidse muzikanten die uitvliegen naar conservatoria hier nog eens terug op het podium. Het weerkomstmaal ziet er smakelijk uit: de Keltische kamerpop van Daisy Bellis, de geluidsmetselaars van Subsister en de dynamische progrock van Certain Animals. Krijgen we in de Kleine Zaal inderdaad de chef special voorgezet? We proeven invloeden van de cuisine van de jaren ’80, ’90 en ’70.
Daisy Bellis
Veel nummers van Daisy Bellis zijn ijl, smachtend en dromerig, maar zo begint ze niet - ‘Goddess of Love’ knalt de zaal in. Dit nummer met oorlogstrom klinkt als een Caro Emerald-song die na het begin wordt overgenomen door Kate Bush. Die laatste associatie komt vooral door haar manier van zingen, tegen de toon aan, en haar beeldende, grote gebaren. We zijn niet die enigen die aan haar moeten denken, want in de pauze na het optreden draait de Nobel meteen een nummer van de Britse. ‘What Do Gods Say’ herinnert in de verte aan de Donnie Darko-versie van ‘Mad World’; de rest van de set is een mooie mix van verstilling en versnelling.
De frêle Daisy Bellis staat niet kwetsbaar, maar ontspannen en zelfverzekerd op het podium. Dat is terecht: haar vocals zijn hoog en zuiver. Onder haar enkellange lichtblauwe jurk zou je bij haar muziek wellicht blote voeten verwachten, maar ze heeft zwarte wandelschoenen aan. Het podium staat daarnaast vol met een bassist, een gitarist (Leidenaar Rasmus van HUNK), een uitstekende drummer en twee achtergrondzangeressen.
Een sterke podiumpresentatie en een mix van pop en folklore die je oren verleidt: Daisy Bellis heeft de potentie om ver te komen.
Certain Animals
Zijn Certain Animals niet, zoals presentator Jan zich afvraagt, “eigenlijk al te groot voor dit podium”? Ze deden in 2017 al mee aan de Popronde en speelden al op onder andere Oerol, de Parade en Zwarte Cross. Gelukkig woont gitarist en zanger Thijs sinds een jaar in Leiden – een haakje om hen te kunnen strikken.
Certain Animals maakt zonnige jarenzeventigrock voor optimisten. Een vergelijking met broederband Zuster Zonnebloem eindigt voor mij in een gelijkspel: Certain Animals haalt technisch een nog hoger niveau, want dit zijn vier van de beste muzikanten van Nederland, Zuster Zonnebloem is net wat sfeervoller. De open overhemden en het Hammondorgel doen dan weer aan Splinter denken.
De rest van de band nodigt ons als publiek gelijk uit voor een afterparty bij Thijs, maar die pareert: “Ik heb nog maar twee biertjes in huis.” Sowieso is deze ontspannen band van de onderlinge geintjes: “En nu komt… Wat gaan we eigenlijk spelen? ““Gast, de setlist ligt voor je neus!” Organist/toetsenist Quint valt op door zijn komisch-gepijnigde grimassen bij solo’s. Thijs kijkt dan weer regelmatig met verbaasde Van Leer-ogen de zaal in. Hun Focus vinden ze trouwens in de instrumentale versie van 'Sylvia’.
In de afkondiging benoemt presentator Jan dat 3voor12 Leiden extra fotografen en vooral schrijvers zoekt. Denk je: “Hé, dat is voor mij?”, mail dan naar 3v12leiden@gmail.com of kijk eerst hier voor meer info.
