Eosine

In Genk krijgt de Belgische scene alle ruimte om te schitteren

Terwijl de herfstbladeren vallen, het weer guur wordt en de avonden langer duren, biedt het indoorfestival De Donkere Dagen in Grenswerk een muzikale ontsnapping aan de najaarsdip. Het programma van zaterdag 29 november neemt bezoekers mee via energieke indierock naar post-punk en van dromerige shoegaze naar elektronische pop. En het zijn vooral de vrouwen die zich het nadrukkelijkst laten zien.

Het was even wennen aan de gedachte om Bunkerpop niet meer te kunnen meemaken bij de ons zo geliefde Oefenbunker aan de Heerlenseweg in Landgraaf. Na de grote brand van afgelopen december is de artistieke broedplaats tijdelijk uitgeweken naar de Voltastraat maar hoopt de Oefenbunker in 2028 zich weer op een definitieve nieuwe locatie (in Strijthagen) te kunnen vestigen. Na de brand kwam er al vrij snel veel steun vanuit de gemeenschap met onder andere inzamelingsacties en benefietconcerten. Omdat de organisatie iets wilde terugdoen voor alle steun die ze hebben mogen ontvangen, is besloten om van de 42e editie een gratis toegankelijk festival te maken.

Heel Venlo lijkt zich nog één keer op te laden om het Julianapark vol te laten stromen voor de grande finale van Zomerparkfeest. Vier dagen feest hakt erin, maar aan de meeste bezoekers is het nauwelijks te zien - al vliegen er her en der wat minder frisse geurtjes voorbij. Of dat komt door vermoeide festivaloksels of de uitpuilende prullenbak bij de ingang, laten we in het midden. De tap loopt nog een laatste keer en wij zoeken de laatste keer naar muzikale hoogtepunten. Let's go.

Drie bands op the bill, maar het voelt alsof er nog veel meer aanwezig zijn in Musicon. De echo’s van My Bloody Valentine, Lush, Slowdive, The Cure, The Jesus and Mary Chain en Cocteau Twins zijn ook onmiskenbaar aanwezig. Zowel Eosine, Catch the Breeze als Resplandor zijn diep verweven met deze bands en dragen hun invloeden met trots. Ze putten inspiratie uit hun voorgangers, bouwen voort op hun erfenis, werken soms samen en laten zelfs hun naam erdoor beïnvloeden.

Je hebt van die avonden waar je wekenlang naartoe leeft, maar die je stiekem ook het liefst nog even op pauze zou zetten. Vanavond is er zo één. Terwijl we richting De Reünie in Geleen rijden voor de allerlaatste editie van Geleen Calling, hangt er al iets ongrijpbaars in de lucht. Zo’n gevoel van: dit wordt er eentje voor in de boeken. Zo’n avond waarop alles klopt, en je bij voorbaat al weet dat je hem niet snel gaat vergeten. En zo'n avond werd het.

Rob heeft jarenlang toffe acts en vooral ook opkomende talenten geboekt voor Geleen Calling. Vanavond spreken we hem in hartje Geleen over zijn ervaringen, herinneringen en de laatste editie van het festival. Bij binnenkomst worden we enthousiast begroet door Charlie, Robs Briard-hond. Rob blijkt een man van structuur: flessen frisdrank, snacks, merchandise en posters van Geleen Calling liggen keurig klaar op tafel. Wat een gesprek van een uur zou zijn, groeit uit tot ruim 2,5 uur vol verhalen en anekdotes.

We zijn al een tijdje in onze nopjes dat het voormalige Muziekodroom een nieuwe creatieve invulling heeft gekregen. 'Bootstraat' is uitgegroeid tot een bruisende haven waar onder andere Club AFF geregeld heerlijke liveshows organiseert. Vorige maand trokken we erheen voor de EP-release van STEVE en vandaag – op de valreep van de ‘Week van de Belgische muziek’ – checken we opnieuw twee Belgische parels: LupaGangGang uit Brussel en Eosine uit Luik. Tipje van de sluier? We zagen wellicht al het concert van het jaar.