The Barking Birds zijn terug met Take It or Leave It, hun tweede EP en een nieuwe stap voor de indiepoprockers uit Parkstad. Na The Evergreen Recordings bouwt de band verder op dat tijdloze Britse gitaargeluid, dit keer met een extra gitarist in de gelederen. Geen plaat die het genre opnieuw uitvindt, wel een zeer degelijke reeks nummers voor liefhebbers van ronkende gitaren, catchy refreinen en ouderwets goede rocksongs. Take It or Leave It doet precies wat de titel belooft: weinig poespas, gewoon vier stevige gitaartracks.
Geen idee of het toeval is, maar bij opener ‘Not Bad’ moeten we toch even aan The Strokes denken. Voeg daar wat The Black Keys en een vleugje Jack White aan toe en je krijgt ongeveer het speelveld van The Barking Birds: gruizige gitaren, een flinke scheut indie en vooral veel zin om gewoon een goede rocksong te maken. Het wordt nergens nodeloos ingewikkeld en soms klinkt de zang wat dun, maar dat doet weinig af aan de charme. Wat blijft hangen is die lekkere, ongecompliceerde gitaarsound. Niet per se de meest eigenzinnige muziek op aarde, maar wel het soort plaat waarbij je jezelf moeiteloos een festivalveld met leren jasjes, zonnebrillen en een lauwe pils in de hand ziet staan.
Met Take It or Leave It leveren The Barking Birds een compacte en overtuigende EP af. Een muzikale revolutie moet je niet verwachten, wel vier nummers die doen wat ze moeten doen: stevig klinken, lekker blijven hangen en zin geven in een liveoptreden.