Nieuwe Maasvangst

Julia Adriana

Er zijn nummers die uit een gesprek ontstaan, en ‘Puzzle Box’, half augustus verschenen, is er zo een. Tijdens een schrijverskamp over gelijkheid in de muziekindustrie hoorde de Rotterdamse Julia Adriana journalist Joris Luyendijk spreken over privilege – over de verschillende vensters waardoor mensen naar dezelfde wereld kijken. Dat verhaal en de gesprekken die erop volgden vertaalde ze samen met Howen Justin en Oliver Pesch naar muziek: ‘We're all just people with pieces in our hands.’ Ieder krijgt andere puzzelstukjes toebedeeld en moet er zelf iets van zien te maken.

Muzikaal ademt dat besef zich uit in warme indiefolk met country-inslag, gedragen door driestemmige harmonie – een klank die haar Joni Mitchell-liefde verraadt, maar dan met Melle en Oliver Pesch als gastzangers. Niet voor niets wordt ze vergeleken met Eva Cassidy. Na een zomer met BLØF en de Popronde wacht dit najaar een tour door Scandinavië als support voor Stu Larsen. De puzzel van Julia wordt langzaamaan onderweg aangevuld en gelegd, en dit nummer is een ode daaraan.

LiP West

Na ‘Volhard’, dat de rauwe geschiedenis van Rotterdam bezong, klinkt ‘Rotterdam mijn Stad’ als een andere stad – of eigenlijk dezelfde stad op een andere dag. Waar het vorige nummer stilstond bij veerkracht, viert dit nummer vooral tempo en versnelling: een dansbare productie die pop-invloeden laat schuren met een steviger ritmisch fundament, gemaakt om zowel op een zonnig terras als tijdens een autorit door een winterlandschap te kunnen passen. ‘Het moest vooral een nummer worden waar je meteen vrolijk van wordt,’ zegt LiP West zelf, en die intentie hoor je terug: geen ingewikkeld verhaal maar een track die vanaf de eerste seconden zijn kaarten op tafel legt.

Het is de vierde single in een discografie (naast ‘Rotterdam West’ en ‘Een droom’) die de Maasstad telkens als vertrekpunt neemt, maar dit keer niet als geschiedenis maar als plek om te vieren. Een zomerhit die zich niet aan een seizoen bindt.

Roi Soleil

Roi Soleil, het zonnekoning-alter ego van Matthijs, werpt met ‘Je Veux Tout’ een vraag op die hem – en volgens hem ons allemaal – al langer bezighoudt: moet je kiezen tussen liefde en succes? Waar de Hollandse productiedrang ons dat vaak wil doen geloven, kiest deze track radicaal voor allebei. Ik wil geluk, ik wil liefde, ik wil op Sziget. Geen hebzucht maar levenslust, met een vallende ster als terugkerende metafoor voor de wens die niet ingedamd hoeft te worden.

Geproduceerd door Didier de Ruyter (bekend van Merol en Jet van de Steen) mengt het nummer tachtigerjarendrums met Europop uit de jaren nul en een vleugje eigentijdse zonnigheid. Het nummer glinstert, is Frans-Engels ingezongen en gemaakt om harder te knallen dan de zomer waarin het verschijnt. De single was ook de aankondiging van zijn optreden op Sziget Festival, waar Roi Soleil op 14 augustus met volledige band de Magic Mirror-stage claimde.

Luwten ft. Kika Sprangers

Tessa Douwstra, die als Luwten al langer weet hoe je de introversie een stem geeft, stelt in ‘used to be o lder’ een vraag die simpel klinkt maar nergens toe leidt: impliceert ouder zijn ook altijd wijsheid? Hoe blijf je jong, hoe word je eigenlijk oud? Het nummer, over verlangen naar levensverlenging, laat die vragen open. Er komt geen antwoord, wel een wens die zich in de muziek nestelt. Kika Sprangers’ saxofoon glijdt erdoorheen als een hardnekkige gedachte die je niet loslaat en tilt het nummer naar een plek die zich tussen dromerigheid en verontrustendheid bevindt.

Het is een van de meest aanstekelijke nummers van het aanstaande album en luidt de terugkeer waar 3FM, 3voor12, de Volkskrant en zelfs het Britse Amazing Radio al bij haar eerste single naar smachtten. Na de release gaat Luwten opnieuw op pad om de Nederlandse podia te beklimmen. Devotie noemen we dat, telkens weer.

Electro Sheep

Er zijn ruzies die knallen, gevolgd door dat andere karakteristieke moment: de stilte erna, wanneer niemand meer weet wat te zeggen. Daarover gaat ‘Just say something’, de vierde single van dit Rotterdamse viertal sinds hun debuut ‘Echoes’. Het is ook meteen hun scherpste single, al bedoelen we hier met scherp niet hetzelfde als somber. Bas en drums leunen naar ska, lichtvoetig en opgewekt, terwijl de gitaar zich rauwer vertoont zodra het nummer losgaat en de ska naar de achtergrond verdwijnt. In de interlude wordt de ska-vibe nog harder tegen de muur gezet om ruimte te maken voor een lang uitgespannen gitaarsolo, tot het laatste couplet het weer oppakt en de bas ons ten slotte naar buiten leidt.

Arctic Monkeys en Editors klinken door als invloed, eerder als richting dan als blauwdruk. Wie de eerdere singles van Joep van Mourick en de zijnen kent, hoort vooral een band die met elke release een eigenzinniger geluid vindt; op weg naar een debuut-ep die eraan zit te komen. In eigen beheer uitgebracht, in eigen stad gespeeld.

ADF Antje & Carel

Carel, die in 2023 de FunX Talent Award won, sluit dit najaar aan bij een Rotterdam dat zichzelf op dit moment opnieuw aan het uitvinden is. Met ‘Zomerblousje’, samen met stadgenoot ADF Antje, levert hij een rap met een kek refreintje af – autotune, net iets sneller dan gebruikelijk, met een Caribisch gevoel dat de beat teweegbrengt. Het gaat over wat de zomer met een jongenshoofd doet als er een vrouw voorbijloopt: ‘ze zien niet hoe ik je voor me zie in die bikini,’ zingt het refrein, en meer uitleg heeft de tekst eigenlijk niet nodig. Geen zwaar verhaal, wel een zin die blijft plakken.

Het is niet Carels enige aanwezigheid deze zomer. Op ‘AL ME LADIES’, onderdeel van Ronnie Flex’ Rotterdam-eerbetoon DJ ROFFA, levert hij samen met ADF Samski en Scarface een bijdrage aan wat Ronnie zelf omschrijft als lokale beats, lokale flows, lokale lingo – een vrijdagavond in 010, uitgeschreven tot plaat. Carel is dezer dagen overal waar Rotterdam zich laat horen, en dat begint blijkbaar met een blousje.

IKNOWNOA ft. Säm Wilder

Ouder worden zonder kwijt te raken waar je vandaan komt – dat is geen thema dat om een grote productie vraagt. Toch krijgt ‘24 Summers’ er een die opvallend goed is voor een Spotify-release. IKNOWNOA zingt licht nasaal, iets dat in de verte aan Justin Bieber doet denken, maar het is het onderliggende ritme dat het nummer zijn karakter geeft. Metronomisch repetitief, een gevoel dat voor deze redacteur onmiskenbaar naar Donald Fagans klassieker ‘I.G.Y.’ verwijst. Vooral in het refrein duikt die associatie steeds weer op. Säm Wilders tweede stem voegt daar precies genoeg aan toe: niet dominant, maar wel duidelijk aanwezig.

Blijdschap staat voorop, maar er zit ook diepte onder – een combinatie die niet vanzelfsprekend is. Op de artwork zien we IKNOWNOA in een stevige omhelzing met een boom, halverwege de stam, om redenen die het nummer zelf niet uitlegt maar die precies bij die mengeling van luchtigheid en gewicht passen. Het is de tweede single van een EP die in oktober verschijnt, en als dit de richting is, willen we er graag meer van horen.

Omara ft. Royal Grace

Er zijn nummers die je ergens terugbrengen, ook als je er nog nooit bent geweest. ‘Wi Sa Miti Baka’ – ‘we zullen elkaar weerzien’ – is de eerste track die Omara zingt in het Sranantongo, de Surinaamse taal die het hart van het nummer vormt. De tekst en vocalen zijn van Omara en Royal Grace. Luisteraars omschrijven het als thuiskomen, en de Rotterdamse zelf noemt haar geluid Amazonian Soul: healing music waarin die taal en Braziliaanse ritmes elkaar vinden, niet als exotisch decor maar als iets dat al die tijd al bij elkaar hoorde.

Een vergelijking met Cleo Sol ligt voor de hand – die warmte, die ingetogen kracht – maar wellicht is de vergelijking met de Malinese zangeres Fatoumata Diawara beter. Dat hechte gevoel, een stem die klinkt alsof die recht uit de aarde komt. Alsof je niet zo kunt zingen als die grond je niet heeft voortgebracht. Roots heet dat dan, en dit nummer klinkt geworteld, als thuiskomst.

Tip de redactie

We krijgen ontzettend veel verzoeken binnen, dus we kunnen niets beloven. Maar stuur gewoon een bericht naar redactie3voor12rdam@gmail.com en wie weet zie je jezelf terug in de Nieuwe Maasvangst.