Madame Jab brengt een geheel eigen sound naar MONO
Twee jaar na de formatie brengen de Rotterdamse indierockers hun eerste EP uit
De indierockers van Madame Jab presenteerden in MONO hun eerste EP tijdens de eerste dag van de Rotterdamse Popweek op vrijdag. Na vier singles uitgebracht te hebben en deze zomer in meerdere landen op het podium te hebben gestaan, is de band terug in Rotterdam om het rockproject met oosterse invloeden en herkenbare teksten op de dag van de release live te vertonen. De gelijknamige EP met vijf tracks, Madame Jab, is nu overal te beluisteren.
Binnen de witte muren van de club in Noord loopt de zaal vol met fans, nieuwsgierige luisteraars en oude bekenden. Achter het podium onder het lage dak worden beelden van de EP-cover afgewisseld met voorbijgaande wolkenbeelden. Een dromerig beeld dat een ware aanvulling is tijdens de psychedelische, hallucinerende tonen die door de EP vloeien. De band komt op in het zwart en goud.
Wanneer oosterse melodieën de zaal vullen wordt het opgevuld met luid gejuich vanuit het publiek. Direct laten de bandleden zien wat ze in huis hebben. De lange, loepzuivere uithalen van Marianne worden moeiteloos overgepakt door de gierende riffs die door de speakers ronken. Wat volgt is een uitzinnige zaal die zich vol verwachting compleet laat meeslepen door de avond.
Wat opvalt is dat er weinig mensen in de zaal staan die de band voor de eerste keer live zien. Door luid gejuich blijkt dat ze een fanbase hebben opgebouwd met een trouw publiek dat hier al voor de tweede, derde of zelfs vierde keer staat. De band zorgt voor een volle zaal die de nodige hitte met zich meebrengt. Door de warmte komt de sound die ze overbrengen alleen maar meer tot zijn recht.
Emma en Jahan zorgen met gitaarlijntje, die doen denken aan Nusantara Beat en dromerige solo’s, alsof ze van een Pink Floyd album afkomen waardoor we de koude herfstwinden even vergeten. Dat de bandleden uit veel hoeken hun inspiratie halen wordt over de avond alleen maar duidelijker. Dit wijde spectrum aan invloed zorgt voor een eigen sound waar je per nummer weer verrast kan worden. Tijdens The Story is Out, een nummer over het vertellen van jouw geheim, trekt bassist Daniël de sound naar een funkrock hoek met basloopjes die je niet snel terug hoort in indierock.
Ook al is Madame Jab nog geen 24 uur uit, krijgen we nog nieuwere muziek. Met een untitled track over het probleem van te weinig tijd, trekt het vijftal het publiek terug naar de energie die na een kwetsbaar nummer gemist werd. Het nieuwe nummer wordt opgevolgd door EP-afsluiter Let’s (it’s here). De rollen worden omgedraaid en Marianne zorgt voor de achtergrond van de zangkunsten van gitarist Jahan. De bridge met een hallucinante gitaarsolo bouwt op naar een aanstekelijke groove die je het gevoel geeft van een dansavond tijdens een verre reis.
Als de laatste single Uh-Oh Uh-Oh instart naderen wij het einde van de avond. Bastiaan zet met zijn toms en snare de toon waarna de hele band voor het laatste nummer alles geeft. Er wordt luid meegezongen en de hele zaal viert de release van het eerste project.
Als vanouds scanderen de enthousiaste bezoekers ‘We want more! We want more!’. Madame Jab verschijnt weer op het podium en starten hun toegift met Chaise Longue, een cover van Wet Leg. Het nummer kan niet achterblijven na vanavond. De invloeden klinken duidelijk door deze show en er ontstaat een moshpit die al de hele avond op zich laat wachten. Met, nu echt, het laatste nummer van de avond Spring in Summer Soon eindigt de show in een energie die is opgewekt met de sitdown waar de hele zaal nog voor één keer uit zijn dak gaat.
De EP-release geeft hoop dat Madame Jab snel weer in de stad speelt. Met de producer van de EP achter de mixtafel en de steengoede bandleden klinkt Madame Jab zoals die moet klinken. De enthousiastelingen hebben alles op het podium gegeven tijdens een optreden dat klaar is voor een groter publiek.
