Het lenteseizoen is een tijd van groei en bloei. Groene bladeren hangen weer aan de bomen, en allerlei bloemen fleuren de straten op. ‘s Avonds vallen die kleuren echter weg in het donker van de nacht. Dan maar een tijdelijke vervanging in de vorm van podiumlichten met indie-acts FRIDAY en SUUS in de kleine zaal van De Nobel.
SUUS
Het is aangename, warme avond in Leiden. De lente is volop in aantocht en dat zie je maar al te goed in het straatbeeld: de terrassen van verschillende cafés en kroegen zitten tjokvol. Het is ook gezellig druk in de kleine zaal van de Nobel, waar menig mens naartoe is gekomen om indie-duo Friday te zien spelen. SUUS (Suus Rewinkel) verzorgt het voorprogramma en weet het publiek goed in de stemming te krijgen.
SUUS staat er niet alleen voor. Met haar op het podium staat een vijftal als backing band, waarvan twee backing vocals zingen. Ze heeft een mooie, heldere stem waar ze goed de controle over weet te houden. Zelfs tijdens de hogere noten, waarin het stemvolume daalt, kan je haar alsnog goed verstaan. Omhelst door stralende groene en paarse lichten is ze despitting imagevan een indie-pop artiest.
"Ik ben net een meter zestig en heb best een temperament", zegt ze voorafgaand een nummer. 'Vooral als ik door de regen moet fietsen". Ook speelt ze een nummer dat over assholes gaat. “In Tivoli kreeg ik rare blikken uit het publiek toen ik dat vertelde en moest ik toelichten dat het over vervelende mensen gaat en niet over je weet wel."
In haar Spotify-bio staat dat zij bekendstaat om "springerige grooves, onweerstaanbare hooks en eigenzinnige teksten”. Dat prikkelt ongetwijfeld de interesse en op het podium blijft zij, samen met haar band, trouw aan die woorden. Haar set is een mix van gevoelige en energieke nummers die voornamelijk Gen-Z thema's bespreken en op het podium straalt ze onschuld, maar tegelijkertijd ook zelfverzekerdheid uit. Al met al is SUUS een sterke opener van de avond die de toon goed weet te zetten.
FRIDAY
Na een gepaste pauze om alles klaar te zetten, dempen plots de lichten. Enkel een neon-paars bord met de bandnaam FRIDAY erop is in de duisternis te zien. Blauwe en groene lichten komen op en door de rookmachines verandert het podium in een wazige oase van kleur. Door de lampen en de rook heen zie je de silhouetten van de bandleden het podium betreden. Wanneer felle lichten hun volledig zichtbaar maken en het eerste akkoord aangeslagen wordt, komt de band helemaal van de grond.
Frontmannen Koen Brouwer en Quinten Huigen vormen een dynamisch duo. Dat is geen toeval: naar eigen zeggen kennen de mannen elkaar al bijna vijftien jaar. Ook zij brengen een band mee, waarvan de toetsenist en drummer nóg eens een extra steentje bijdragen met backingvocals. Voor FRIDAY is het de eerste show van hun nieuwe tour en ze zeggen zelf ook dat het weer even wennen is. Hier en daar merk je dat: niet alle hoge noten worden even goed gehaald tijdens het zingen.
Toch merk je dat ze niet lang nodig hebben om in hun element te komen. Ze spelen energiek en hebben er kennelijk plezier in. In de set hoor je een nummer dat toegewijd is aan de vrienden "die kleur aan hun leven geven” en een cover van Bittersweet Symphony van The Verve.
Op een gegeven moment komt heel de band van het podium af om een akoestisch liedje te spelen. "Voor iedere volger die wij op Instagram krijgen, planten wij een boom”, vertelt Koen. Het nummer heet dan ook "Room to Grow”. Het publiek wordt met enthousiasme bij het refrein betrokken en hangt aan ieder woord dat hij zingt.
De show vordert en het publiek komt erachter dat de moeder van Koen ook in het publiek staat: helemaal vooraan danst zij het hardst van allemaal. Het hele publiek komt goed in beweging tijdens het nummer "Last Forever”, een lekkere pop-rock tune met een strakke, funky solo van Quinten Huigen. Zijn gitaarpartijen komen moeiteloos voort uit zijn vingertoppen. Een hele hoop nummers in de set zijn overigens gloednieuw en nog niet uitgebracht. "Die hebben wij onlangs geschreven", zegt Koen, "en die wilden wij gewoon spelen!”
In de toegift speelt de band een nummer genaamd "Life” dat een totaal andere betekenis voor hen kreeg nadat ze te horen kregen dat een vriend van hen plotseling overleed. Het is een gevoelig nummer en wanneer die tot zijn einde komt, wordt Quinten emotioneel en geeft Koen een warme omhelzing. Ze willen de avond echter niet op een te sombere toon afsluiten, dus zetten ze "Like We Used To” in. Een goed dansbaar nummer dat iedereen toch nog even in beweging kan krijgen en met goed gevoel naar huis stuurt.
