“Je weet niet wat je meemaakt", belooft het multidisciplinaire festival Absurde Tœstand. Absurdisme, bedacht door de Deense filosoof Søren Kierkegaard, is het idee dat alles raar en zinloos is. Dit werd omarmd door bijvoorbeeld Kamagurka en Wim T. Schippers en twee Leidenaren: kunstenaar Gideon Roggeveen en dj Erik Olijerhoek. Zij organiseren op 24 oktober de tweede editie van Absurde Tœstand, met onder andere optredens van Kboy en de Goedzo Jongens, Gestampte Meisjes, Wodiwo en Thor Kissing. De aankondigingen van de acts zijn al vreemd: in het Zweeds.
Kboy en de Goedzo Jongens
Tsjechovs verjaardag
Een band met “Mark Rutte” op drums, dat is best raar. Kboy, Mr Spooky, FreakyFunk en hij hebben allemaal een feesthoedje op voor Kboys massakringverjaardag. Een toeschouwer begint 'Lang zal ze leven' te zingen. Het blijkt Tsjechovs verjaardag, want aan het einde komt die terug. Voor die tijd zingen de vier over jeuk, de wens om te verpaarden (“I wanna be a horse”) en aambeien (“Geen idee wat je ermee moet. Aambeien – poep ik in mijn broek?”). Ze doen dat in een mengeling van post-punk, punk met koebel en van punkjazz – denk aan de sax in 'crumbly'.
Gitarist FreakyFunk wil iets zeggen over de CIA, maar de frontvrouw trekt snel het snoer uit zijn microfoon. Zo halen ze levend het einde van de verjaardag. Gitarist en producer Arthur Vermeij wordt op het podium getrokken en aangewezen als jarige. Hij krijgt een appelgebakje met twee kaarsen en een kaart, die hij moet voorlezen. Zijn verjaardagswens blijkt 'scary' als toegift. De band speelt het, waarbij Kboy aan het eind spottend-schattig danst. Kboy en de Goedzo Jongens zijn absurd en smerig, met hun onderwerpen, drums en tempowisselingen - precies zoals gehoopt.
Platenbaas Pieter vult de gaatjes
Loopt de gaten dicht en de dansvloer vol
Pieter van der Geest is (naast Erik Olijerhoek) de helft van het duo Plaatjes Vullen Gaatjes. Hij vult pauzes tussen de optredens. Op Pieters platen benut een aantal stellen de dansvloer om te stijldansen.
Lotus Rooijakkers
Sisyfus Van Barneveld
De Leidse beeldend kunstenaar organiseert de performance d’Arts in de rokersruimte. Een vrouw zet elke dertig seconden een flight op een dartpijl: 450 in twee uur. Een man neemt die mee naar het rookhok en probeer al gooiend een dartbord helemaal met pijlen te vullen. Het is een overwinning op wat Lotus “writer’s block voor darters” noemt: dartitis. Aan het einde van de performance is dat bijna helemaal gelukt. Een ander dartbord is al de hele avond duchampesk volgesmeerd met klei. De performance kan een metafoor zijn voor sisyfusarbeid en de zinloosheid van het leven.
Kamerkoor A. Schönberg
Waf waf mauw
Arnold Schönberg ontwikkelde een eeuw geleden de twaalftoonsmuziek. Leuk voor een pubquiz, maar bij het optreden van het kamerkoor heb je die kennis niet nodig. Wel wat extra toelichting, die de bandleider geeft, gekleed in een flamboyant rood pak met witte hartjes.
De bassen geven als raad: “Vertrouw nooit gebochelden en schurken.” Daaroverheen zingen de andere koorleden hun partijen als koekoek, uil, kat of hond. Het klinkt als meerstemmig geblaf en gemauw. Het grappige geheel? Koekoek.
De Gestampte Meisjes
Polarisatiepleidooi
STROT wordt aangekondigd als muziektheater. De toneeldelen van De Gestampte Meisjes duren echter per stuk niet veel langer dan een uitgebreide song aankondiging. Hun nummers kunnen prima op zichzelf staan.
Esmé (in het roze) speelt een hedonist, terwijl groene Thenera altijd op de barricaden staat. (Protestnoodzaaknummer ‘BRAND’ laat het publiek juichen). Polariseren moeten we: ““Zieke wall of death in je maatschappij. Yin bij Yin en Yang bij Yanken.” Ze onderzoeken samen grenzen: eerst steekt de ik-figuur een aanrander neer, maar de ik-figuur wordt steeds redelozer: “Hij vroeg: ‘wat mag het zijn?’, dus ik stak hem in zijn ballen.”
De metaforen zijn prettig gestoord: “Je liefde is als een tropisch zwemparadijs: het gaat van boem-boem-splash en altijd friet aan het eind”. De nummers staan ook op Spotify, maar missen daar de visuele grappen. Nadat Esmé’s vriend een hopeloos huishouder blijkt, veranderen zijn achtergrondfoto’s steeds vaker in die van acteur Jason Mamoa.
Aan het eind (spoiler!) ontdekken ze hun overeenkomsten en synergie via een ‘Ik wou dat ik jou was’-parodie.
Knotenpunkt
Harmony from Nonsense
Een modeltreintje start. Centimeters spoor schieten onder hem door voordat hij een paar windgongen aanraakt. Daarmee wappert hij associaties richting onze tingeltangelhersenpannen. Daarna beginnen we met een ringtone, zoals we daar ook mee zullen eindigen. Het is het begin van een experimentele, geïmproviseerde soundscape van eisenbahnKNOTENPUNKThenundherschieber (zeg vooral Knotenpunkt). Het kwartet uit Hazerswoude-Rijndijk bivakkeert achter de plensregens in de fietsenwerkplaats tegenover de Wibar.
Zwart-witte vloeidia’s worden op het plafond geprojecteerd, later zijn dat een soort appelflappen met ogen. Lichttechnicus Renz draagt hun manifest voor. Het is een parodie op bijvoorbeeld het overserieuze Surrealistisch Manifest van André Breton: "9. Er zijn geen regels, alleen vage afspraken." Bassist Celine leest vervolgens met Darth Vaderstem een gedicht van William Blake voor.
Ongedefinieerde elektronische geluiden vormen de achtergrond. Marijn bespeelt zachtjes de drums met zijn brushes, elektrische bas en distorted gitaar vallen in. Ritmischer maar amelodischer krijg je het niet en toch past het allemaal bij elkaar. Hun optreden is, zoals het collectief al aankondigt op hun site: “Harmony from Nonsense”.
Dina Sobhi en Jip Jansen
Passie
Twee opvallende toeschouwers zijn een bruidegom en bruid. Ze springen opeens op het podium en verklaren elkaar de liefde. Bruidegom “Tim” draagt een gedicht in het Frans voor, zij zegt: “Als ik onder hem lig, dan denk ik: wat heb ik gescoord!" Na een passievolle kus rent het stel weg, de huwelijksnacht tegemoet.
Wodiwo
Gangwandeling
Het eerste dat opvalt aan dit Gentse duo zijn de prachtige kostuums. Ze hebben een soort Native American-snit met rushes in White Stripeskleuren voor haar of met lichtblauw voor hem. Wodiwo bouwt hun soundscapes met onder andere loopers, een elektronische didgeridoo, synthesizer, drums, een originele hang, bas en zang. Stilistisch gaat hun optreden van indierock naar elektronica naar een technonummer als slot.
Ze doen veel samen. Eerst dansen en later ook drummen, waarbij hij achter het drumstel zit en zij de verste drum bedient. Percussionist Oskar Cappon produceert een oerzang in een onbekende taal die lijkt op Project Wildeman, bassist/toetsenist Odile Versele gaat voor Engels en Laïs-achtige verfijning.
Een optreden van Wodiwo is als een wandeling door een korte gang, waarbij je niet weet wat je na de volgende bocht zult vinden. Een aangename verrassing.
Auke-Florian Hiemstra
Everybody’s heard about the bird
Naturalis-bioloog Auke-Florian is vanavond even onze dj en mixt, samen met Liselotte, vogelgeluiden met beats en platen, Beginnend met een meerkoet, horen we later een roodborstje op de beat.
Thor Kissing
Rad van Fortuin
Wat is een zanger zonder stem? Die akelige vraag dringt zich op bij de nummers van Thorsten R.F. Kissing en Thor Kissing. (Één man met twee artiestennamen). Door haast en mixageproblemen staat zijn microfoon te zacht en moet de artiest zijn stem hoorbaar forceren. Mede daardoor zingt hij zelden zuiver. Zijn zang ligt op een bedje van duistere achtergrondbeats (en doedelzak-klassieker ‘Scotland the Brave’). De nummers flitsen voorbij: de meeste duren maar iets meer dan één minuut.
Ervaren Wibarbezoekers weten dat het moeilijk is om in je eentje die ruimte te vullen met alleen een achtergrondbeat als ondersteuning. Grote delen van de zaal zijn namelijk ver van het podium. Het was beter geweest als hij het festival had kunnen openen en de energie had kunnen opbouwen.
Thors inhoud past er namelijk helemaal tussen, met nummers over 'een glaasje brie' en '100 hondjes', plus ‘zoef gaat de pizzakoerier, hup door de stad', een drum & bassverhaal over een pizzabezorging van Groningen naar Maastricht. In zijn absurdisme en presentatie lijkt hij wel wat op zijn mede-Hagenaar BITTERZOET. Het lot bepaalt een variabel deel van zijn setlist via een Rad van Fortuin – een goed idee.
