Gruizige gitaren en een stuwende ritmesectie geven de song vaart, terwijl Stroux haar zang melodieus en beheerst houdt. De herhaling van de titel maakt de hook direct herkenbaar, zonder de rauwe randjes glad te strijken. De muziek nodigt uit om mee te zingen, maar onder die aanstekelijke melodie schuilt een ongemakkelijk verlangen: dat van iemand die de blik van een ander nodig heeft om zichzelf iets waard te voelen. Juist dat contrast geeft de single zijn karakter.
Stroux zet die kwetsbaarheid niet zwaar aan. De melodie en de stevige instrumentatie laten het gevoel voor zichzelf spreken, zonder dat de song in zwaarmoedigheid verzandt. Daarmee is ‘I Wanna Be Adored’ een overtuigend debuut, waarin popgevoeligheid en alternatieve rock elkaar versterken. De vraag die na het luisteren overblijft, is confronterend eenvoudig: hoeveel van jezelf geef je op voor de bevestiging van een ander?