CLUB.RECORD: Van insta-feed naar een Amsterdams dansvloer instituut voor house

Van all nighters, curates, lokale helden en internationale namen als Sally C, Sedef Adasï, CARISTA, Ryan Elliott in Shelter en de Loft

CLUB RECORD
  • Fien Bulsing

Als je de afgelopen jaren wel eens in Shelter of de Loft bent beland met een warm kloppend 4/4‑hart, is de kans groot dat je onbewust in het ecosysteem van CLUB.RECORD hebt gestaan. Wat ooit begint als een Instagram‑account vol throwback‑raveclips in lockdowntijd, is uitgegroeid tot een eigenzinnig housebolwerk met een trouwe family on the floor, een doordacht boekingsbeleid en een opvallend tijdloze sound die een essentieel, onaangeraakt deel van de househoek keihard cornert op eigenzinnge manier. Punt.

(Hoofdfoto: CLUB.RECORD)

Stel je voor dat je een feestje geeft waar een deurbeleid niet nodig is, en je al vanaf de begindagen support krijgt van mannen die je nu als onmisbare instituten der house tunes. Van Mauro Moreno tot Fafi Abdel Nour, van Tom Trago tot Aurelius in 2023, naar Roi Perez, Gabrielle Kwarteng tot … Je onvoorbereide crowd telkens weer volledig in de naald van het vinyl of het onbekende hoekje van de USB weten te trekken. En waar de dj’s steevast blijven hangen omdat het zo gezellig is, en de ontdekking van dikke tunes.

Hoe gaat het met ze na de laatste editie in de Loft, tijdens het tienjarig bestaan van de A’DAM Toren, waarbij ze voor een tientje de dansvloer hebben gegrasmaaid met - om maar wat te noemen - Alex Kassian b2b Fantastic Man en CARISTA? ,,Toen ik die dronebeelden kreeg van deze editie die de bovenburen hadden gemaakt, dat leek wel GTA joh,” lacht Sam Kollmann. Want ja, dit feestje wordt omarmd en gesupport vanuit alle hoeken van de scene.

En die standaard zit er al vanaf dag één ingeramd. Als je eerste event een 15‑urige rave bij Noordwaards is, waar je met een glimlach op terugkijkt terwijl je jezelf zwaar hebt overschat. En die mentaliteit trek je door tot drie  jaar later et voilà: welkom bij CLUB.RECORD. Of je nou van kneitergoeie house voor nerds houdt, je continu verbaasd wil worden door artiesten waarvan je denkt: waar trekken ze die nou weer vandaan? Denk aan Sally C, denk aan Foghan of Tsepo die een avond cureert; een Milion en D Stone die ze al in hun begindagen boekten, en waar ze ook hosten: het zijn avonden waarbij je nooit naar huis wil. Punt.

CLUB RECORD
© Konstantin Sonnenkind

Van viral‑filmpjes naar een eigen floor

CLUB.RECORD ontstaat midden in de coronaperiode, op het moment dat de dansvloer officieel niet meer bestaat en iedereen zijn rave via schermpjes moet doen. ,,In 2020 ben ik op mijn telefoon filmpjes gaan posten van andere feesten. Peggy Gou‑achtige viral video’s, throwbacks omdat alles stil lag. Het groeide absurd snel; mensen hadden zóveel behoefte om iets van clubcultuur te consumeren terwijl ze nergens heen konden”, vertelt Sam.

Uit die feed groeit al snel een platform: hij begint met podcasts en mixes, nieuwe dj’s en producers die via CLUB.RECORD hun tracks kunnen laten landen. Dat is een online hub voor heads die hongerig blijven. Maar Sam wil die energie offline trekken. Wanneer er voorzichtig weer iets mag, komt de legendarische loophole: een zeilboot. Want naast een enorme kunst voor ondernemen en managen zit er iets veel diepers achter: passie. ,,Ik hoorde dat als je een zeilboot huurt, je officieel een sport aan het beoefenen bent. Dus gold die anderhalvemeterregel anders. We hebben toen vanuit Amersfoort een boot gehuurd en daar een party op gegooid in Amsterdam. Binnen 45 minuten uitverkocht, 300 man. Toen wisten we: dit is meer dan een Insta‑pagina”, lacht Sam.

Boatparty CLUB RECORD
© Pieter Kamps

Van radio maken in de Lovelee naar de eerste CLUB.RECORD‑nights

De brug naar Amsterdamse clubgrond komt via Lovelee, de kleine club op het Leidseplein die in de coronajaren uitgroeit tot een soort safe haven voor nachtwerkers. Danny Lee runt er de boel, programmeert en bouwt aan communities; Sam mailt in die tijd met het idee voor een CLUB.RECORD‑radioshow.

,,Sam was een van de weinige promotors die altijd strak zijn line‑ups op tijd aanleverde. We werkten met veel verschillende mensen, maar bij Sam klopte het gewoon, ik voelde zijn passie. En die goodie bag van hem, totebag met een slipmat. Dat was voor mij ook het eerste signaal: hier zit potentie”, herinnert Danny zich. Lovelee draait in die periode wekelijks radioshows - woensdag, donderdag, vrijdag - als enige plek waar je nog een beetje live energie voelt. De eerste officiële CLUB.RECORD‑avond in Lovelee - eind 2020, binnen de toen geldende restricties - verkoopt in no‑time uit. Julien Simmons (ja, de wereld lijkt opeens heel klein in dit verhaal) appt Sam wat hij 30 oktober doet. ,,Ik dacht voor een stage‑managingklus, die deed ik namelijk toen nog”. Maar de eerste Resident Advisor‑pagina werd op dat moment voor CLUB.RECORD geboren, D Stone (toen nog onder Daan Steenman), Tommy Chikara (toen nog LAVY), Milion en Silk & Fuss.

Privécollectie Sam Kollmann en Danny Lee
© Privécollectie Sam Kollmann en Danny Lee

Moge het duidelijk zijn: hier staan namen tussen die inmiddels de wereld overvliegen, maar dat is in een periode dat ze nog aan het begin staan van hun muzikale leven. ,,Veel van die guys waren vrienden van Daan, met wie ik vroeger in de klas zat. Julian Anthony, een hele lichting producers die tijdens corona gewoon zijn blijven bouwen. Dat groepje is eigenlijk de eerste CLUB.RECORD‑familie geworden”, zegt Sam. En met dat groepje vliegen ze niet veel later naar Londen met M‑High, Milion en Chris Gialanze, een take‑over van Starlane Pizza Bar voor hun eerste buitenlandse hosting. “Dat is echt de kracht van social media. Dat je online zoiets creëert, dat mensen het ook in het buitenland kennen”.

Art direction versus boekingsbrein

Wanneer duidelijk wordt dat CLUB.RECORD geen hobbyproject meer is, schuift Danny officieel aan en vormt hij samen met Sam de kern, samen met Hisham alla Atta. Die heeft er een korte twee jaar ook aan meegewerkt.  Hun rolverdeling is bijna textbook professioneel: Sam doet art direction, content, marketing en storytelling; Danny doet boekingen, netwerk en de operationele kant van het nachtleven.

,,Ik kom uit de horecakant van het nachtleven. Chin Chin Club, Lovelee… mijn netwerk zit bij clubeigenaren, boekers, lichtmensen, techneuten. Ik zei tegen Sam: dit moet geen hobby blijven, maar een gezond bedrijf worden. Anders gaan we stuk”, vertelt Danny.

,,Ik hou me bezig met hoe het eruitziet, hoe we communiceren, de visuals, de tone of voice. De branding: inclusief die punt in CLUB.RECORD. Die is ooit uit Instagram‑nood ontstaan, maar we trekken ’m nu overal door. CLUB.RECORD - punt - is gewoon ons ding geworden”, zegt Sam:.Period.

CLUB RECORD
© Konstantin Sonnenkind

Noordwaards als kantelpunt: vijftien uur house, nul gemakzucht

De echte omslag in hun signatuur komt bij Noordwaarts, een rauwe locatie - die ze totaal zonder rem zijn ingegaan met een ééndaags event van vijftien uur.,,We waren gek ambitieus toen we begonnen. Een weekender,1 dag, 9 artiesten, vijftien uur show met eigen lichtinstallatie in een ruimte waar basically niks stond”, vertelt Danny.

En toch: muzikaal wordt het een soort manifest. ,,Je zag in alles dat dit was hoe we wilden programmeren. Ondanks de matige aanloop in het begin, barstte het naarmate de avond vorderde uit zijn voegen”, zegt Sam. Best bijzonder, voor een feessie dat misschien wel een following had, maar echt een dedicated crowd? ,,Het voelde zó speciaal. Dat was het kantelpunt: of we stoppen, of we kiezen voor duurzaam opbouwen, kleinere capaciteit, minder shows per jaar maar wel elke keer een avond die klopt”.

Sindsdien houden ze het op grofweg zes eigen evenementen per jaar, plus concepten als Urban Sessions , avonden waarbij de vaste crowd op de dansvloer terugkomt, zodat er ruimte blijft om echt te cureren. ,,Nightlife gaat altijd door, maar wij willen niet in een bookingsfabriek veranderen. We willen tijd om na te denken over wie waar speelt, welke story een avond vertelt”, zegt Danny.

Urban Sessions: ook buiten de dansvloer connectie zoeken

Uit de Urban Sessions blijkt ook maar weer dat ze de essentie van de dansvloer dondersgoed door hebben. Geen moneymachine, maar een plek om te connecten. Diners voor pakweg tachtig man, waarbij er (natuurlijk) op de achtergrond diggers achter de draaitafel staan. ,,We wilden een moment creëren zonder stroboscoop en rookmachine, waarin je met je publiek en artiesten echt kan praten. Niet die drie‑minuten ‘alles goed?’ in de rookruimte, maar diepgaandere gesprekken aan tafel”, vertelt Sam.

De diners, bij onder andere Bennie’s, Klaproos, Benelux Bar, Multipla, zijn bewust betaalbaar gehouden, rond de dertig à vijfendertig euro voor drie gangen. ,,Voor ons is het bijna veldonderzoek. Je ziet wie je publiek is, welke mensen terugkomen, en je hoort wat ze echt meemaken. En voor ons is het een donderdagavond waar je een ander slot geeft,  artiesten platen kunnen draaien uit een ander hoek, juist chiller en een lagere bpm”, zegt Danny.

Dinner nights
© Timo Noordhoek

Shelter, Loft en house‑liefhebberij in de breedste zin in de toren

De grote stap naar Shelter/A’DAM Toren komt als de club een rebranding ondergaat onder Jam, Jali en Zep, met meer ruimte voor house‑headspace. ,,Toen zij met ons aan tafel kwamen, wisten we meteen welke rol we wilden innemen. Een hoekje in het programma dat nog niet werd aangeraakt: diepe, gelaagde en tijdloze house waarmee je op ontdekking gaat: geen easy Spotify‑hits”, zegt Danny.

De eerste CLUB.RECORD‑nacht in Shelter, met Gerd Janson, verkoopt direct uit en voelt meteen als thuiskomen. ,,Je merkte dat we precies tussen de radertjes van hun programmering vielen. We hoefden niet tegen de rest in te programmeren, maar konden echt iets toevoegen” zegt Sam. Waar veel feestconcepten in grotere clubs toch richting massabangers schuiven, kiest CLUB.RECORD juist de omweg: artiesten als  Byron Yeates, Jaimy, Amaliah, Rey Colino, Moxie: selectors met diepe crates en een eigen verhaal. ,,We willen dat mensen uit hun algoritme‑bubbel worden getrokken. Het gevoel dat je in Shelter staat, naar een dj kijkt en denkt: wie ís dit, en hoe heb ik dit nog nooit gehoord? Dat is de bedoeling”, zegt Danny.

CLUB RECORD
© Konstantin Sonnenkind

Het boekingsbeleid van CLUB.RECORD leest als een kruising tussen A&R‑werk en mixtape‑denken. Ze werken met een vaste ‘familie’ van terugkerende artiesten en nieuw talent, bouwen minder dan puur om een headliner, maar we gaan voor een totaalverhaal.. ,,We kijken niet naar één naam en bouwen daar alles omheen,” legt Danny uit. Hij gaat verder. ,,We hebben een stapel artiesten die we vet vinden en gaan dan puzzelen: wie klikt met wie, waar kan een back‑to‑back spannend zijn, hoe bouw je in die tijd een curveball op?”

Daarin zitten zowel gevestigde namen als jong talent, vaak in onverwachte combinaties. Een upstairs‑set in een tweede zaal waar publiek in- en uitloopt, wordt net zo goed als ‘moment’ gezien.,,Iedereen heeft weleens voor een lege vloer gedraaid. Dat is óók part of the journey. Het gaat erom dat je de ruimte krijgt om je verhaal te vertellen” zegt Sam. En dat resulteert in talenten als bijvoorbeeld een Boyd, Diede, Robin Klunder, Bevan, Esch en Juul, die in het rode plastic van Multisex dat zich de avond ervoor nog afspeelt op de 18e etage van de A’DAM Toren, hun set draaien.

CLUB RECORD
© Konstantin Sonnenkind

Club etiquette: don’t touch the DJ

Bij een merk dat zo nadrukkelijk vanuit de dansvloer denkt, hoort ook een duidelijke etiquette. Op social media en in de communicatie hamert CLUB.RECORD op consent en respect voor artiesten. Eén zin steekt eruit: ,,Please don’t touch the DJ. Ik zag posts van dj’s als Marie Montexier die deelden hoe vaak mensen aan hen zaten in de booth. Dat iemand je ineens vastpakt terwijl je in je zone zit - het is bizar dat dat nog uitgelegd moet worden”, zegt Sam. Voor CLUB.RECORD is de dj‑booth geen meet‑and‑greetzone. ,,Als wij op ons eigen event zijn, staan we zelf ook op de vloer, niet in de booth. De booth is werkplek, ruimte voor de artiest om te ademen. Het gaat ons erom dat iedereen en zeker vrouwen/X, zich veilig voelt achter de decks”, zegt Danny.

Opvallend: er is geen hard deurbeleid bij CLUB.RECORD, geen streng geformuleerde policy aan de deur, want de selectie gebeurt vanzelf via de branding en programmering. ,,Doordat we heel consistent zijn in hoe het eruitziet en wie we boeken, zie je dat het juiste publiek vanzelf komt. Mensen die echt voor de muziek en de vibe komen filteren zichzelf al. Achter de deur is het dan vooral een kwestie van sfeer bewaken”, legt Danny uit. ,,We willen een warme, uitnodigende floor, geen exclusieve ervaring waar je eerst door een jury moet. Het gaat om shared taste, niet om dresscode”, vult Sam aan.

CLUB RECORD
© Konstantin Sonnenkind

Voor wie de boot heeft gemist vier jaar geleden

Hoewel Shelter en de toren de thuisbasis vormen, zoeken Sam en Danny bewust naar manieren om hun merk uit die ‘betonnen bunker’ te trekken. Deze zomer hosten ze twee boat parties, in samenwerking met Shelter: dezelfde boot waarop ooit de coronaloophole is begonnen, maar nu volgeboekt met grown‑up line‑ups. Op 18 juli meren ze af met Kamma & Masalo, D Stone, Kléo  en Apontow Akyi: een soort CLUB.RECORD‑allstars met terugkerende gezichten. Op 15 augustus volgt een all‑day‑on‑the‑boat‑sessie met Elias Mazian, Berkan V8 en Tsepo. ,,Het voelt als full circle. Vijf jaar geleden stond D Stone al op die boot, nu weer. Zelfde schip, andere fase”. zegt Sam.

Tijdens ADE gaan ze op voor een nieuwe mijlpaal: een sunrise‑show in de Loft: New York meets Detroit voor een dikke vette 4 uur, voorafgegaan door - wie anders - D Stone b2b met de Berlijnse Naomi. ,,Dat wordt echt een magische ochtend. De Loft, zonsopgang en dikke house klappers”, zegt Danny.

CLUB RECORD
© Konstantin Sonnenkind

De lange adem van CLUB RECORD

Als je Sam en Danny vraagt naar ambities, komen er geen stadiondromen of mainstage‑fantasieën. ,,Wij geloven niet zo in achter trends aanrennen. We focussen op house die over tien jaar nog steeds werkt. Elias Mazian is daar een goed voorbeeld van: zo’n tijdloze dj die je elk moment van de dag of nacht kunt neerzetten”, zegt Sam.

Consistentie is het sleutelwoord. In de coronaperiode postte Sam elke dag content voor CLUB.RECORD; nu is het de discipline om trouw te blijven aan hun geluid, ook als dat betekent dat groei trager gaat. ,,We hebben vaak genoeg gedacht: moeten we niet commerciëler worden? Maar elke keer komen we terug bij hetzelfde antwoord: stick to the plan. De weg ernaartoe moet leuker zijn dan ‘er zijn’, anders sla je ergens een afslag verkeerd. We willen groot worden door klein te blijven.” En wat is het een genot die weg ernaartoe te mogen meemaken als bezoeker”, zegt Danny.

Of ze tien jaar CLUB.RECORD gaan aantikken? ,,Dat is wel de bedoeling”, lachen ze. ,,We zijn er nooit, sky is the limit, maar zolang we house kunnen draaien waar we zelf warm van worden en aandacht voor detail daarin samenkomt, blijven we bouwen”. De Loft is pas een paar verdiepingen hoog; er zitten nog genoeg floors, ergens, boven.