Old rockers never die

Rose Tattoo neemt na 50 jaar afscheid van hun publiek

.
  • Marcel Schikhof

"Old rockers never die...they just fade away..." De Australische bluesrockers van Rose Tattoo zijn op afscheidstournee en kwamen daarbij ook langs in Nobel. Het voorprogramma was van Velvet Rush.

Na vijftig jaar van reizen, albums opnemen en vooral spelen over de hele wereld maakt Rose Tattoo deze maanden een wereldwijde afscheidstournee. Ze brachten daarbij ook een bezoek aan De Nobel, met als support act Velvet Rush. We maakten dit sfeerbeeld van de avond.

Velvet Rush

.
© Marcel Schikhof

Velvet Rush uit Hamburg haalt de muzikale inspiratie uit de begintijd van Rose Tattoo, de jaren '70 van de vorige eeuw: hardrock en bluesrock. De band heeft een solide ritmesectie en een opvallend boegbeeld: zangeres Sandra Lian, met een stevig stemgeluid en een energieke presentatie.

Rose Tattoo

.
© Marcel Schikhof

Voor Rose Tattoo begon het allemaal eind 1976, bij hun debuut in Sydney. Van de eerste bezetting is alleen zanger Angry Anderson nog over. De eerste punkgolf van 1977 gaf de band de wind in de zeilen, want hun muziek was ook hard en rauw. Maar wel veel meer geworteld in de bluesrock van de jaren '60-'70. En de band bleef al die jaren doorgaan, tegen de stroom in, trouw aan het eigen geluid. Rose Tattoo groeide nooit uit tot een mega-act, maar bouwde wel een trouwe cult-following over de hele wereld. En de muziek staat nog steeds als een huis. Vooral wat verderop in de set gaan de nummers als 'Bruiser', 'Remedy', 'Bad Boy' als een stoomwals door de afgeladen Grote Zaal. En nu is er dus het pensioen... Het is de band van harte gegund, maar het blijft toch wel jammer voor de trouwe fans.