Door naar de compositie-opdracht van gelegenheidsband Trounce, een band gevormd rond de kern van enkele leden van Coilguns, die onder meer worden bijgestaan door lieden die we gisteren ook al onder de naam Yrre aan het werk zagen. We hebben het niet precies bijgehouden, maar het aantal compositie-opdrachten voor het festival is dit jaar misschien wel groter dan ooit: Vier in getal, voor elke dag één. Het is natuurlijk altijd spannend om te zien waar mensen mee op de proppen komen, en of ze er in geslaagd zijn in een vrij kort tijdsbestek iets samenhangends te produceren. Dat zoiets niet evident is, blijkt vanmiddag: Wat we te zien krijgen is een vrij eclectisch allegaartje van losstaande muzikale ideeën die op zichzelf vaak best goed zijn, maar die, in elk geval in het hoofd van deze luisteraars, niet tot een geheel willen versmelten. De goede wil is er zeker, de inzet ook, dat laat zich aan alles aflezen, tot aan de goed doordachte lichtshow aan toe, maar dit werkstukje, dat men de naam 'The Seven Crowns and Arias of The Empty Room' heeft meegegeven, beweegt wat stuurloos op en neer tussen wave, posthardcore, abstracte avant-garde en wat niet al. Nu vinden we het zelf niet zo bezwaarlijk om zo een kijkje in de creatieve keuken te krijgen, maar van de andere kant is het ook niet gek dat menig bezoeker bij deze eigenaardige hotchpotch van min of meer losstaande ingrediënten afhaakt en het heil elders gaat zoeken. Wie niet waagt, die niet wint, maar soms kunnen waagstukken ook enigszins mislukken. Geen schande; en wie weet, misschien blijkt ons oordeel te voorbarig en zou het werk na herhaalde beluistering toch weten te overtuigen.
