Topavond Sparks komt met een donderslag ten einde
Veelzijdige en overtuigende show komt voortijdig ten einde door popcornbui
Je hebt van die bands die vanaf hun eerste album hun trucje perfectioneren en daar decennialang mee blijven touren. Er zijn echter ook genoeg muzikanten die na ieder succes niet lijken te kunnen wachten om weer iets heel anders te gaan doen. Sparks valt overduidelijk in die tweede categorie. Bijna 60 (!) jaar aan experimentatiedrift levert tijdens een typisch Hollandse zomeravond een heel veelzijdige show op.
Hoewel het duo Russell en Ron Mael al jaren het gezicht zijn van Sparks, begon de band onder de naam Halfnelson (vernoemd naar een specifieke grip bij worstelen) in 1968 als traditionele band. Na de naamsverandering naar Sparks in 1972 volgden de eerste hits al snel, maar sloeg ook al snel de verveling toe. De broers gingen verder als duo en vonden zichzelf opnieuw uit in samenwerking met Giorgio Moroder. Het bleek een patroon: om de zoveel tijd nam Sparks weer een afslag en steevast met succes. Zelfs na de eeuwwisseling - dertig jaar na hun debuut - blijft het duo verrassen, innoveren en goede platen afleveren.
En daardoor is het dat we vanavond direct alle kanten opvliegen wat betreft muziekstijl. Opener ‘So May We Start’ is enorm theatraal en typisch Sparks, terwijl het daaropvolgende ‘Do Things My Own Way’ een van de meest rockende tracks van de avond is. Het bewijst ook dat de muziek van de afgelopen tien jaar nauwelijks onder hoeft te doen voor het oudere materiaal. Sterker nog: na een blokje met nummers van No.1 In Heaven (1979) en Angst In My Pants (1982) komt het eerstvolgende echte hoogtepunt juist in de vorm van het Bowie-esque ‘Running Up A Tab At The Hotel For The Fab’ van het recente Mad! (2025).
Vitaal
De show van vanavond is de eerste van het laatste staartje van de tour die vorig jaar begon, in eerste instantie ter promotie van hun laatste studioalbum Mad!. Vorige week kwam echter ook hun live-album Sparks Live From The Moon uit die tijdens deze zelfde tour werd opgenomen. Dat ze uitgerekend nu met een live-album komen is niet gek. De shows van Sparks kunnen de afgelopen jaren steevast rekenen op lovende kritieken en er wordt regelmatig gesuggereerd dat de gebroeders Mael nu pas op hun hoogtepunt zijn.
En het is duidelijk te zien waarom. We zijn er na een paar nummers haast al aan gewend, maar het is werkelijk waanzinnig hoe vitaal Russell Mael met zijn 77 (!) jaar nog over het podium springt. Hoewel hij het woord ‘Nijmegen’ vanavond niet aandurft, maakt hij dat met zijn sympathieke praatjes en opzwepende energie meer dan goed. Ron lijkt wat dat betreft zijn tegenpool: een onwetende bezoeker zou denken dat het aan zijn 81(!!)-jarige leeftijd ligt, maar het is natuurlijk al decennialang zijn karakteristieke stage presence. En vergis je niet: voor ‘Let’s Get Funky’ pakt hij op zijn manier net zo overtuigend de spotlight.
Carrière
Zo enthousiast als Russell is, zo enthousiast is ook het publiek. Gezien enkele samenwerkingen en releases van de afgelopen jaren, zoals FFS (2015) met Franz Ferdinand en vorig jaar nog ‘The Happy Dictator’ met Gorillaz, waren we benieuwd of het jongere publiek de weg naar Openluchttheater De Goffert ook zou hebben gevonden. Nee, dat is nauwelijks het geval. Het overgrote deel van het publiek wordt gevormd door de oudere, loyale fans die ook vanavond weer van heinde en verre naar de show zijn gekomen en opveren bij de eerste noten van ‘Music That You Can Dance To’. Zij weten namelijk dat Ron Mael zijn karakteristieke dansmoves gaat doen.
Waar we eerder nog zeiden dat hun nieuwe werk niet onder hoeft te doen voor het oudere deel van het oeuvre, daar lijkt Sparks ons nu ons ongelijk te willen bewijzen. Het Pet Shop Boys-achtige ‘When Do I Get To Sing “My Way”’ en ‘The Number One Song In Heaven’, waarin de hand van Giorgio Moroder duidelijk te horen is, hadden haast niet meer kunnen verschillen, maar vanavond lopen ze haast naadloos in elkaar over. Terwijl de regenjassen worden aangetrokken (iedereen heeft zich keurig voorbereid op een wisselvallige Hollandse zomeravond) komt Sparks pas echt op stoom. Aan de hand van carrièrebepalende tracks van weleer lijkt de band te laten zien inderdaad nog niet over zijn hoogtepunt heen te zijn.
Donderdag
“Shower, another shower,” zingt Russell Mael treffend. Tijdens de vorige nummers hadden we het haast niet door, maar tijdens ‘This Town Ain’t Big Enough For The Both Of Us’ komt het met bakken uit de hemel. De zeilen boven het theater kunnen het water nauwelijks houden. Toch mag het de pret niet drukken: hun grootste hit is ook vanavond het absolute hoogtepunt van de show. “The rain is pouring on the foreign town”: de tekst is spot on, maar het interesseert niemand een zier. De band speelt het nummer geweldig, het publiek kan er geen genoeg van krijgen. Sparks had hier vanavond niet in een betere vorm kunnen staan.
Er is ons nog één nummer in de stortbui gegund: ‘Whippings and Apologies’, een golden oldie van A Woofer In Tweeter’s Clothing (uit 1972) en tevens de lead single van Sparks Live On The Moon. “This is the last Sparks show ever!” grapt Russel Mael vanwege het onheilspellende weer, maar anderhalve minuut later bereikt ons allen dan toch echt het bericht dat de show niet verder kan. Of het vanwege de veiligheid is of dat er iets kapot is, is niet helemaal duidelijk, maar er is niemand die eraan twijfelt dat dit de juist keuze is (er is sprake van een popcornbui, leren we een dag later). De band komt nog terug voor een bedankje en een foto en zoekt snel de droogte van de backstage op. Sparks op een donderdag: het is de weergoden verzoeken.
Jammer? Natuurlijk. Met ‘The Girl Is Crying In Her Latte’ (openingszin“is it due to the rain?”) stond een van hun beste tracks van de afgelopen jaren nog op de setlist. Maar de fans die we horen napraten, hebben het enkel over de topshow die het duo hier vanavond heeft neergezet. Dat Sparks op dit punt in hun carrière nog zo’n overtuigende show weet neer te zetten is weergaloos en verdient alle lof. Een memorabele avond, die hopelijk bij een volgende tour een passend vervolg mét gepland slot krijgt.
