SUPAFLY 2026
SABRI, Moses Yoofee Trio en Kofi Stone brengen r&b, soul, jazz en hiphop naar PAARD
Den Haag staat historisch gezien bekend als een echte pop- en rockstad. Maar door alle luisterbars, jazzcafés en jamsessies die ook hier opduiken, vraagt de stad om een groter muzikaal aanbod. Dat is precies wat poppodium PAARD levert met het festival SUPAFLY. Tijdens deze vijfde editie manifesteert het festival zich verder als de Haagse bron voor r&b, soul, jazz en hiphop.
De opening van SUPAFLY
Greentea Peng opent vrijdag 9 oktober het festival met een eigen concert in de Grolsch Zaal. De zaal is vooral gevuld met stelletjes die elkaar innig omhelzen om zich voor te bereiden op de start van het concert. Bij opkomst steekt Greentea een kaars en wat wierook aan, en creëert daarmee een relaxte sfeer.
Vanaf het begin deint het hele publiek mee met de muziek. De hese en zwoele stem van Greentea Peng heeft een hypnotiserend effect, dat wordt versterkt door het trage spel van de band. Hierdoor hangt er een lome sfeer, een soort high. Het lage tempo dwingt het publiek om volledig op te gaan in het moment.
In de tweede helft van de show gaat het tempo flink omhoog, wat op dit punt een fijne verandering is. De zaal ontwaakt snel uit haar roes en wordt meegenomen in jungle, dub en rock. De afsluiter is een intieme versie van haar hit 'Downers', enkel begeleid op gitaar. Ondanks het relaxte begin is het optreden gevoelsmatig voorbij gevlogen.
De festivalavond
Op zaterdag hangt er bij binnenkomst een gezellige sfeer. MULATU listening bar is al bezig met een dj-set en verwelkomt bezoekers met soepele r&b- en soulplaatjes. De muzikale verwachtingen voor de avond liggen meteen hoog.
Aan het begin van de avond staat de Haagse r&b- en soulartiest SABRI in het Paardcafé. Verrassend genoeg is dit haar eerste optreden in Den Haag. In eerste instantie is het café nog vrij leeg. Dit voelt wat ongemakkelijk aan, maar dat ongemak is bij SABRI niet te zien. Bij binnenkomst groet ze hartelijk bekenden die er staan. Daarna neemt ze zelf de leiding over de situatie.
Na wat overleg met medewerkers van PAARD vertrekt ze weer uit de zaal. SABRI trekt de andere ruimtes van PAARD in om bezoekers te werven voor haar show en het werkt. Twintig minuten later is ze weer terug en het café is een stuk voller. Zoals blijkt uit haar recente interview met 3voor12 Den Haag, bewijst ze hier weer een echte hosselaar te zijn.
SABRI betreedt het podium samen met haar gitarist Kevanie. Bij opkomst straalt ze een fijne warmte uit naar het publiek toe en nodigt iedereen uit wat dichterbij te komen. Dit staat qua uitstraling in groot contrast met haar volledig zwart lederen outfit en de emotionele lading van haar muziek.
Al in het openingsnummer 'Make me feel' laat SABRI horen wat ze qua stem allemaal in huis heeft. Van licht en dromerig tot warm en hees, precies wat nodig is om een authentiek r&b-gevoel in de zaal op te roepen. Het hele optreden is een uitnodiging om er de volgende keer wéér en in grotere getale bij te zijn.
Rond de starttijd van de Nederlands-Ghanese Kay Slice staat de Kleine Zaal klaar voor zijn optreden. Kay en de band beginnen te spelen. De energie is meteen hoog. Het is duidelijk dat er gedanst gaat worden. Alleen moet het publiek hier nog even op wachten, want kort daarna blijkt dit nog maar de soundcheck te zijn; een goede voorbode van het vrolijke klankenspel dat komen gaat.
We moeten alle zonnestralen tellen, want 'winter is coming'.
Kay Slice brengt de zomer terug via highlife, met invloeden van soul, jazz en hiphop. Met een afwisseling tussen rap en zang draagt hij hoopvolle boodschappen over. De band ondersteunt Kay met swingende en vlotte instrumentatie. Vooral de gitarist valt op door zijn uitstraling die net zo opgewekt is als zijn gitaarspel zelf. Hiermee creëert hij het kenmerkende highlife-geluid.
Na wat vertraging die de vaart enigszins uit het festival haalt, komt het Berlijnse Moses Yoofee Trio op en de band is gelijk op stoom. Een aantal hoofden in de zaal beweegt mee, maar opvallender is de verder stille focus. Alle ogen zijn op de band gericht. Ook wanneer hiphop-elementen meer op de voorgrond komen te staan en het dansbare gehalte toeneemt, lijkt het publiek in een trance.
De toetsenist wisselt vakkundig tussen piano en synthesizers. Hierdoor varieert de sfeer van meer klassieke jazz naar een futuristische sound. De baslijnen zijn zo groovy dat bijna niet opvalt hoe dynamisch het spel is. De drummer speelt met precies de juiste hoeveelheid slagkracht om niet te overheersen, maar wel uit te blinken. Het geheel is exemplarisch voor moderne jazz van het hoogste niveau: soepel, uitdagend en meeslepend.
Het laatste optreden van de avond is van Britse soulful hiphopartiest Kofi Stone. Hij betreedt energiek het podium van de Grolsch Zaal. Met vloeiende hiphop beats en poëtische teksten maakt Kofi contact op een manier die tot diep van binnen raakt. In zijn nummers bespreekt hij onderwerpen als nostalgie en het vieren van liefde, zonder cliché over te komen.
Door zijn soepele flow komt de warme boodschap duidelijk binnen: het is oké om in contact te staan met je emoties en die te delen met anderen. Durf jezelf bloot te stellen, of het naar een geliefde, familie, vrienden of zelfs een vreemde is.
De sympathieke Kofi Stone weet in no time de zaal voor zich te winnen. Hij windt het publiek moeiteloos om zijn vinger en is precies de warme afsluiter die het festival verdient.
Na het optreden stroomt de liefde uit de Grolsch Zaal over naar de foyer, waar mensen kunnen nagenieten van het festival. Hier draait toetsenist Moses Yoofee als dj een broken beat set. Andere artiesten die hebben opgetreden zijn er ook. Dit draagt bij aan een toegankelijk beeld van het festival, waarin het niet uitmaakt of je muzikant bent of liefhebber. Mensen dansen, drinken samen een drankje en kletsen met elkaar.
