Skinwalkers: jonge Noord-Limburgers met een punkhart vol frustratie
Rechttoe rechtaan punkrock met scherpe teksten en stevige riffs
Soms ontstaan bands met een uitgewerkt plan en soms ontstaan ze tijdens een dronken gesprek tussen twee buren die staan te pissen. Skinwalkers hoort duidelijk in die tweede categorie thuis. De jonge Noord-Limburgers uit Horst en Sevenum brengen compromisloze punkrock vol frustratie, energie en sarcastische knipogen naar het leven van jongeren vandaag. Binnenkort staan ze op Op De Tôffel in Vierlingsbeek, maar eerst stellen we de band graag even voor aan de hand van hun debuut-EP 'What A Beautiful Future'
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Het verhaal begon toen Sjors Janssen en Rick Arts besloten dat ze een band wilden starten. Via hen kwam drummer Ties Houben bij de band (die intussen is opgevolgd door Tuur Wilms), die dezelfde dag nog zijn drumstel van zolder haalde. Kort voor het eerste optreden sloot ook Sam van der Burgt aan. Alles gebeurde snel, impulsief en zonder al te veel voorbereiding, precies zoals hun muziek klinkt.
In het begin speelde de band vooral covers van punkbands als Ramones, maar al snel groeide Skinwalkers uit tot meer dan een vriendengroepje met gitaren. Tijdens een van hun eerste optredens ging het publiek meteen volledig los, inclusief een discobal die van het plafond werd afgestagedived. Sindsdien weet de band duidelijk welke richting ze uit willen.
Muzikaal draait Skinwalkers niet om de hete brij heen. De Noord-Limburgers zoeken de complexiteit niet op en verliezen zich nergens in technische hoogstandjes of lange omwegen. Hun nummers gaan recht op het doel af: stevig gitaarwerk, een strak tempo en boodschappen die onmogelijk verkeerd te begrijpen zijn. Songs als 'Full Of Shit' en 'Fuck This Generation' laten weinig ruimte voor interpretatie.
Ook hun debuut-EP, What A Beautiful Future, draagt die mentaliteit in zich. De titel klinkt optimistisch, maar is bewust sarcastisch bedoeld. De band verwerkt er frustraties in over dure woningen, een onzekere toekomst en een generatie die zich steeds moeilijker een plek lijkt te kunnen veroorloven. Zonder zwaar politiek te willen worden, vertaalt Skinwalkers die gevoelens naar korte, directe songs vol cynisme en zwarte humor.
Dat hoor je misschien nog het best in 'Holiday To Melderslo', een nummer dat half grap en half maatschappijkritiek is. Geen exotische vakanties of dure feestbestemmingen, maar gewoon tevreden zijn met even niets moeten. Simpel, absurd en ergens ook verrassend herkenbaar. Soms moet het ook niet meer zijn dan dat.
Met een eerste EP op zak, een groeiende livereputatie en dromen van Jera On Air lijkt Skinwalkers nog maar net vertrokken. Eén ding is alvast duidelijk: subtiliteit staat voorlopig niet in hun woordenboek.