Santa Fé stuntelt, waar Cash Savage overtuigt in Vera
Een rommelig begin met een verademende afsluiter
Wat begint als een wat zoekende opbouw krijgt gaandeweg meer karakter. Santa Fé trapt op deze woensdagavond in Vera af met een rommelige, maar bij vlagen interessante set die pas richting het einde wat meer richting en samenhang vindt. Het contrast kan bijna niet groter als Cash Savage and the Last Drinks het stokje overneemt: zelfverzekerd, intens en muzikaal sterk zetten zij een meeslepend optreden neer dat moeiteloos binnenkomt.
Cash Savage and the Last Drinks
De hoofdact is anders. Al vanaf de eerste seconde voelt de Australische samenstelling Cash Savage and the Last Drinks als een verademing. Onze collega's van 3voor12 landelijk noemden ze in 2021 al één van de hoogtepunten van London Calling 2022.Waar Santa Fé nog zoekende leek, staat hier een band die als één geheel klinkt. Alles glijdt moeiteloos in elkaar. Hoogtepunt: het moment waarop de hele band, op de drummer na, in een rijtje staat en vol overtuiging het refrein van het nummer ‘So This Is Love’ meezingt: “I'm doing my best to be unlovable.”
Dromerige toetsen, scheurende gitaren, een saxofoon en de rauwe stem van Cash Savage zelf, met Australisch accent, het klinkt misschien als een rare cocktail, maar dan wel een hele lekkere. Donkere surfrock wordt moeiteloos afgewisseld met rauwe rock, en als de band gas terugneemt om vervolgens weer richting climax te bouwen, is dat simpelweg briljant.
Ondanks dat het misschien vloeken in de kerk is, doen bepaalde momenten qua sound soms denken aan U2. Niet qua stijl, maar door de combinatie van piepende versterkers, heldere toetsen en het grootse geluid. Toch blijft de band absoluut alternatief en duister genoeg om helemaal eigen te blijven.
Het mooiste is misschien nog wel hoe de band een gevoel van saamhorigheid weet te creëren. Wanneer ze met z’n vijven op een rij staan mee te brullen, tovert dat hoe dan ook een glimlach op je gezicht.
Radio Cyanide klinkt luid en duidelijk in Vera’s Kelderbar
Op papier is Radio Cyanide helemaal nieuw, fris en fruitig. Maar we voelen weinig onzekerheid over het kunnen van deze alternative/hardcore punk-band deze zaterdagavond in de kelderbar van Vera. Ook al is er maar één EP uitgekomen en bestaat de band niet lang, de namen en gezichten van de bandleden zijn niet onbekend in de lokale scene. We gaan dus een optreden zien van een beginnend bandje, maar dan wel eentje met tonnen ervaring en heel veel kwaliteit. Fijn om ergens zeker van te kunnen zijn, zeker in een wereld waarin al zoveel op losse schroeven komt te staan. Maar weten ze dan nog wel te verrassen?
Simon Joyner: terug van weggeweest?
Simon Joyner trad voor het laatst op in Vera in 1996. De muzikant uit Omaha, Nebraska, keert ruim 29 jaar later terug naar Groningen en betreedt het oude en vertrouwde podium. Vergezeld door een oude bekende uit de kring van de ware en oprechte vrienden (Veri et Recti Amici, ookwel: Vera), The Tranquis, die in hun geschiedenis slechts sporadisch optreden en graag de publiciteit vermijden. Was hun terugkeer de moeite waard?
Een duik in de platenkast van: Rob Stefano
Rob Stefano won met boyband-band TAXITAXI afgelopen jaar Het Beste Nummer van Groningse Bodem met de hit 'Teamleider'. In zijn studio produceert hij de muziek voor de band en op het podium hanteert hij de basgitaar. Ook kan je hem kennen van de band van mede TAXITAXI-frontman Fred Goverde, waarin hij synthesizer en orgel speelt. Een grote platenkast heeft Rob niet. Toch vertelt hij trots over de muziek uit zijn jeugd, de platen die hij van zijn oma kreeg en de muziek waar hij op dit moment het meest naar luistert.