Een duik in de platenkast van: Rob Stefano
“Toen ik tays hoorde dacht ik: dit wordt de nieuwe hiphopshit.”
Rob Stefano won met boyband-band TAXITAXI afgelopen jaar Het Beste Nummer van Groningse Bodem met de hit 'Teamleider'. In zijn studio produceert hij de muziek voor de band en op het podium hanteert hij de basgitaar. Ook kan je hem kennen van de band van mede TAXITAXI-frontman Fred Goverde, waarin hij synthesizer en orgel speelt. Een grote platenkast heeft Rob niet. Toch vertelt hij trots over de muziek uit zijn jeugd, de platen die hij van zijn oma kreeg en de muziek waar hij op dit moment het meest naar luistert.
Waar ben je mee opgegroeid?
Lucio Battisti
“Toen ik vier was heb ik een half jaar in Italië gewoond. Ik ben dan ook opgegroeid met veel Italiaanse muziek en heb er door m’n vader veel van mee gekregen. De enige artiest waar ik sinds mijn achtste continu naar geluisterd heb is Lucio Battisti; een singer-songwriter uit de jaren tachtig.”
Rob zet op Spotify ‘Fiori rosa, fiori di Pesco’ op, en vertelt enthousiast verder. “Ook luisterde ik naar Fabrizio De Andre. Hij maakt muziek over meisjes en verdriet, met hele poëtische teksten. Je zou hem de Herman van Veen van Italië kunnen noemen. Vorig jaar heb ik zelf een plaat van Battisti gekocht, maar die heb ik aan Fred (Goverde, red.) gegeven.”
Rob Stefano
Rob Stefano (26) is frontman en speelt basgitaar in de Groningse punkformatie TAXITAXI, waarin ook stadgenoot Fred Goverde meespeelt. Die kent Rob goed, want hij speelt ook in diens eigen band. In zijn eigen studio produceert hij voor meerdere Groningse formaties, zo werkte hij samen met onder andere shoom, DOR, en Mart Eerens. Als een side project organiseert hij bovendien met een team Boerfest; een soort illegaal festival voor Groningse muzikale insiders. In het verleden was Rob ook betrokken bij het initiatief Mozy Music.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Welke artiest komt het meeste voor in je platenkast?
Lee Towers
“Dat is Lee Towers. Dat klinkt vreemd, ik zal het uitleggen. Ik dacht een tijdje dat ik een vinylgast was, maar ik draaide mijn platen nooit. Mijn broer deed dat wel, dus op een dag heb ik al mijn platen aan hem gegeven. Vervolgens kreeg ik alle platen van mijn oma, met veel platen van Lee ertussen, vandaar deze verzameling. Ook heb ik daarom platen als Op losse schroeven van Drukwerk en Effe Wachten, met 'Willempie' van Andre van Duin. En ik heb veel Italiaanse singeltjes, omdat mijn vader vroeger een dj was bij een lokaal radiostation op Sicilië. Wel grappig dat ik haast alleen maar platen heb van artiesten die ik niet leuk vind.”
Wat is de vreemde eend in de bijt?
Antibitch
“Dat is de plaat van Antibitch uit 1997, een Zuid-Drentse punkband uit de jaren negentig. Emile Drogt, de oom van mijn vriendin, was de gitarist en zanger van de band, haar vader de bassist. Het is een memorialplaat voor Emile, die heel vroeg is overleden. Ik kreeg deze plaat vorig jaar. Er zijn er maar zo’n tweehonderd van.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Wat is je grootste miskoop?
Zegt lachend: “Dat is de plaat goovurduh van Fred Goverde. Ik zou deze plaat krijgen, maar heb ervoor betaald toen we de platen gingen ophalen bij de drukkerij. En dat terwijl ik heel arm was.”
Nieuw van Groningse bodem: Marit Nygård, The Vices, frogs en meer
Oh Januari, de maand die elk jaar weer langer bezig lijkt dan Soldaat van Oranje, werd gelukkig in 050 dragelijk gemaakt door het gedruis en geruis van Eurosonic. Onze straten werden platgelopen door muziekliefhebbers uit heel Europa en tijdens Noorderslag veranderde de Oosterpoort in het muziekmekka van Nederlands aanstormend talent. Bands van over heel ons continent speelden hier de sterren van de hemel. Maar gelukkig was er tijdens Grunnsonic ook genoeg ruimte voor muzikanten uit de Stad om te shinen en zich van hun beste kant te laten zien. Want ja, uit onze Groningse klei ontspringt genoeg moois, iets wat dan ook zeker te merken was aan de releases die deze maand zijn uitgebracht.
Simon Joyner: terug van weggeweest?
Simon Joyner trad voor het laatst op in Vera in 1996. De muzikant uit Omaha, Nebraska, keert ruim 29 jaar later terug naar Groningen en betreedt het oude en vertrouwde podium. Vergezeld door een oude bekende uit de kring van de ware en oprechte vrienden (Veri et Recti Amici, ookwel: Vera), The Tranquis, die in hun geschiedenis slechts sporadisch optreden en graag de publiciteit vermijden. Was hun terugkeer de moeite waard?
Meindert Talma doet niet alles voor niets
De van oorsprong uit Surhuisterveen afkomstige Meindert Talma is al jaren onlosmakelijk aan Groningen en Vera verbonden. Er is innige verbondenheid en een chemie die nog lang niet is uitgewerkt. Ook al draagt hij de titel ‘Nederlands Onbekendste Popster’, hier kennen we hem zeker wel. De grote zaal is wederom meer dan gevuld en er wordt deze donderdag reikhalzend uitgekeken naar de presentatie van zijn nieuwste album én boek, Gezinsverbijstering.