Rockacademie toont haar diversiteit tijdens 25 jarig jubileum in 013
Akoestisch Eefje de Visser en eerbetoon aan Henny Vrienten een van vele hoogteputen
Een zaal vol vrienden, vergeten koffieafspraken van tig jaar geleden die weer naar het oppervlak drijven en niet te vergeten: het altijd wat ongemakkelijke openingspraatje van de directeur. De elementen voor een geslaagde reünie waren allemaal van de partij op het 25-jarige jubileum van de Rockacademie in de Main van 013. Met als presentator, docent én oud-Rockacademiestudent Thomas Waterreus van Boef En De Gelogeerde Aap en de directeur in kwestie Hans van den Hurk werd het een avond van wederzien.
Eerst mogen we genieten van singer-songwriter Stephanie Struijk, die voortaan met Nederlandstalige liedjes onder haar eigen naam optreedt in plaats van Engelse songs als Stevie Ann. Met haar kwetsbare roots/americana warmt ze een avond op die voor velen onvergetelijk gaat worden. Je kunt horen dat Struijk barst van ervaring (speelde eerder op Pinkpop, Zilveren Harp, Essent Award) en dat de Nederlandse taal haar heel goed ligt. Een taal die overigens centraal lijkt te staan bij de programmering van deze reünie.
Mooi om te constateren is dat al die Rockers tijdens de verstilde muziek van Struijk niet elkaar de oren van het hoofd kletsen, maar dat er gewoon hardop wordt genoten van de pure en eerlijke songs. De 'Dutch disease' blijft ver weg van de Main, want echt iedereen in de zaal, van student tot alumni, van docent tot aanhang en zelfs het barpersoneel kan zijn oog niet afhouden van de intieme show. En die aandacht blijft ook nog eens erg lang hangen, concludeert Eefje De Visser, die als volgende act het talent van de muziekschool mag vertegenwoordigen.
Eefje De Visser startte zelf in 2006 op de Rockacademie haar muzikale avontuur samen met pianist/toetsenist Annelie de Vries. En dat het zin heeft om meerdere kunstopleidingen in een gebouw onder te brengen, bleek wel, als ze op de Dansacademie Wieteke Wijte (achtergrondzangeres) ontmoet. “Die andere twee doen het gewoon voor het geld”, grapt De Visser. “Nee grapje, die krijgen niks”, gaat ze door. Je kunt zien dat ze zich op het Tilburgse podium, omringd door muziekkennissen, nog steeds als een vis in het water voelt. Zo zet ze in het midden van haar set een song gewoon een keer opnieuw in, want: “Dat is fijn, want dat kan gewoon hier”, moet ze lachen en het publiek lacht vol begrip mee. Gelijk heeft ze, met een set die niet zomaar een set is; de zangeres heeft voor deze familiedag haar show uitgekleed tot een akoestische variant. Met engelachtige, meerstemmige vocalen en kwetsbare piano voor een wit theatherdoek voelt het even alsof we in de hemel zijn beland.
De opvolgers, Boef En De Gelogeerde Aap trekken dit feestje door met een flinke dosis energie. De teksten voelen nostalgisch aan, doen weer eventjes denken aan de lichting Opgezwolle, Fakkelteitgroep (waar het duo ook onderdeel van uitmaakte) en Jiggy Djé. Dezelfde nostalgie is te proeven in de gangen van 013, die ondertussen continu gevuld zijn met spontante ontmoetingen, telefoonnummeruitwisselingen en eigenlijk alleen maar glimlachen. Verderop in de Main hebben we de enige act van de avond die zich bedient van de Engelse taal, want Mick Stenders dompelt de Main met zijn goed gegelde haar iedereen onder in de rock ´n roll en staat daar ook zeker zijn mannetje. Zijn diepe, donkere stem en swingende muziek zorgen er zelfs voor dat dat er vooraan een linedance ontstaat. Zo is het publiek meteen warm voor het springen van links naar rechts op de vrolijke songs van de volgende in-line: Joël Domingos.