QUANZA wil met beautiful muziek tegengif bieden tegen de somberte van nu
Met VAGABOND het begint een nieuwe fase voor de Utrechtse artiest, producer en gitarist
Op een zeldzame zonnige lentedag trekt de zon mensen weer naar buiten, zitten de bankjes weer vol en lijkt niemand haast te hebben. Artiest, producer en gitarist QUANZA zit op een van de bankjes in Flora’s Garden en kijkt op tegen de Dom die boven de stad uit torent. Hij oogt ontspannen en vertelt kalm, zonder haast, over een wereld die haaks staat op de rust van deze middag: het vinden van je weg in een wereld die in brand staat. We spreken hem over zijn transformatie, muzikale invloeden en een andere blik op muziek.
Transformatie
QUANZA praat open over een fase waarin hij zich beter voelt dan ooit. Dat is niet altijd zo geweest. Jarenlang draaide zijn muziek om het verwerken van trauma’s en het leren omgaan met persoonlijke bagage. Nu lijkt er ruimte te ontstaan voor iets nieuws. Hij kan verder kijken, zoals hij zelf zegt, “naar andere plekken die me voorheen niet opvielen”.
Waar zijn werk eerder vooral naar binnen gekeerd was, zoekt hij nu bewust naar lichtheid, verbinding en openheid. “Ik probeer gewoon heel simpel beautiful muziek te maken.” Die verandering voelt voor hem als een nieuw begin. “Ik voel me gewoon weer een rookie”, vertelt hij.
QUANZA: ‘Music pulls you through the night’
Een EP die door zeven Chakra-gates heen gaat, een brug slaat tussen Surinaamse en West-Afrikaanse muziek, en tegelijkertijd de westerse performancestandaarden uitdaagt: Quincy Fung-Loy, alias QUANZA, denkt niet graag klein. Precies die dadendrang leverde hem vorig jaar de UP:Next-beurs op. Een jaar lang kon de Utrechtse producer op zoek naar zijn kwetsbare kant, en dook hij diep in de cultuur van zijn voorouders. Het resultaat is zijn EP OPEN THE GATES. Voor het eerst te horen op 15 juni tijdens Tweetakt.
VAGABOND
In die nieuwe fase bracht QUANZA op 6 maart zijn nieuwe EP VAGABOND uit. De titel betekent reiziger of zwerver en past bij een periode waarin beweging centraal staat. Voor hem draait het album om het vinden van een eigen weg. Daarnaast verwijst de naam naar de gelijknamige manga, waarin een roekeloze hoofdpersoon langzaam verandert in iemand die bewuster naar zichzelf en de wereld kijkt. Een ontwikkeling waarin QUANZA iets van zichzelf herkent. “The first foot down,” noemt hij het zelf.
Op VAGABOND komen de geluiden samen die QUANZA de afgelopen jaren onderweg oppikte. Zo hebben reizen naar Barcelona en Málaga hem dichter bij flamenco gebracht. Wat hem daarin grijpt, is de intensiteit: hoe emotie in een seconde kan omslaan van stilte naar vuur, van beheersing naar explosie. “Flamenco gaf me soundtracks voor emoties die ik nog niet kende”, zegt hij. Ook werd hij in Spanje opnieuw verliefd op de gitaar.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Minstens zo belangrijk is zijn muzikale zoektocht richting West-Afrika, die samenhangt met zijn Surinaamse achtergrond. Via een documentaire over Ghana en Suriname zag QUANZA hoe ritmes, klanken en tradities die ver van elkaar verwijderd lijken, vaak nauwer met elkaar verbonden zijn dan gedacht. Wat zich aan beide kanten van de oceaan ontwikkelde doordat het ooit door de slavernij met elkaar in contact was gebracht, groeide ieder op een eigen manier verder, maar bleef sporen van elkaar dragen. Voor hem werd duidelijk hoe sterk de wereld van muzikale tradities met elkaar verweven is.
Ook voor muziekgenres geldt dat deze met elkaar verbonden zijn. QUANZA spreekt erover als energie: iets dat mensen in beweging zet en een bepaalde sfeer geeft. Daarom noemt hij artiesten als Fela Kuti en Bombino. Artiesten bij wie hun muzikale wortels en universele aantrekkingskracht moeiteloos samenkomen. Op de vraag hoe de verschillende invloeden in zijn album terugkomen, zegt hij: “Ik hoor hen niet letterlijk in mij; ze hebben gevormd hoe ik luister.” VAGABOND klinkt daardoor niet als een verzameling invloeden, maar als een album gevormd door alles wat QUANZA onderweg tegenkwam.
Muziek als tegengif
Het maken van beautiful muziek is voor QUANZA geen vrijblijvende keuze, maar noodzaak. Hij ziet het als antwoord op een tijdperk waarin oorlog, polarisatie en een constante stroom negativiteit steeds nadrukkelijker aanwezig zijn. “De wereld staat in brand.” En juist daarom “moeten we tegengif geven”, vertelt QUANZA. Hij wil muziek maken die even lucht schept, mensen optilt of laat voelen dat de mooie dingen in het leven juist in dit soort tijden niet vergeten moeten worden. Schoonheid is voor hem daarmee geen ontsnapping aan de werkelijkheid, maar een vorm van tegenwicht. In die zin klinkt VAGABOND niet alleen als een persoonlijk nieuw hoofdstuk, maar ook als een antwoord op de somberte van deze tijd.
Utrecht
Terwijl de Dom boven Flora’s Garden blijft uittorenen, komt het gesprek vanzelf uit bij de stad waarin alles zich afspeelt. QUANZA vergelijkt Utrecht met een schildpad, een plek die bescherming biedt en overzicht houdt. Voor hem is het een stad waarin ruimte bestaat om te bouwen en in relatieve rust te creëren. De stad is centraal gelegen, met de mogelijkheid om steeds weer andere plekken op te zoeken. Alsof de schildpad af en toe zijn kop uitsteekt richting de rest van het land.
QUANZA lijkt in Utrecht stevig geworteld te zijn, maar zijn blik blijft vooruit gericht. Hij spreekt opvallend vaak over intuïtie en het volgen van een richting die zich niet altijd laat uitleggen. “Ik heb altijd gevoeld dat het ergens naartoe ging,” zegt hij. Soms omschrijft hij dat gevoel als “zwaartekracht vanuit de toekomst”: een kracht die hem vooruitduwt, ook wanneer de route nog niet volledig zichtbaar is.
Aan het einde van ons gesprek is het ook sluitingstijd voor Flora’s Garden. Met een handvol anderen lopen we naar de uitgang. Iedereen moet weer de stad in, waar nieuwe ervaringen op hun pad zullen komen. Het voelt als een passend beeld bij de nieuwe fase van die QUANZA’s met VAGABOND inzet.
Te zien: QUANZA speelt op zaterdag 23 mei 2026 tijdens Jazz International Rotterdam in Rotown
