Al snel stijgt de geur van wierook op vanaf het podium en vullen duistere klanken de zaal: het is tijd voor Pothamus. De Mechelse band bracht in 2020 hun debuutalbum Raya uit, een plaat die hen geen windeieren legde. Sindsdien stond de driekoppige formatie op talloze festivals, waaronder Eurosonic Noorderslag, ArcTanGent en Motocultor: allesbehalve kleine namen. Onlangs stapte de band over naar Pelagic Records, een duidelijke bevestiging van hun opmars. De verwachtingen voor hun nieuwe album Abur waren dan ook hooggespannen, en nu, een week na de release, kunnen we stellen: het stelt niet teleur. Sterker nog, het overtreft die verwachtingen misschien zelfs. Des te meer reden om te ontdekken hoe de nieuwe nummers live tot leven komen.
De set opent vanavond met ‘Zhikarta’, het eerste nummer van Abur. Pothamus laat zich moeilijk in een hokje plaatsen. Hun sound balanceert tussen sludge en postmetal, maar bovenal is het hypnotiserende muziek. Betoverende soundscapes, repeterende baslijnen, rituele percussie en donkere zang brengen het publiek direct in trance. Dit gevoel wordt verder verdiept met ‘Savartuum Avur’. Opvallend is dat ook de bandleden zich volledig in deze trance lijken te bevinden: bassist Michael Lombarts en drummer Mattias van Hulle spelen grotendeels met gesloten ogen, terwijl zanger Sam Coussens zich ritmisch overgeeft aan de muziek, alsof hij één wordt met het geluid. Zijn stem beweegt zich moeiteloos tussen breekbare passages met cleane zang en duistere, intense uithalen, terwijl hij op blote voeten mee beweegt met de muziek.
