Paaspop 2026: Tom Odell valt ten prooi aan de Dutch Disease
Tedere ballads té teder voor de zondagavond
Op de kleine catwalk die tussen het podium van Apollo en de dranghekken is opgebouwd - vanuit het publiek kun je het niet zien - streelt Tom Odell de uitgestoken handen van het aanbiddend publiek alsof hij een soort god is. Precies op die twee dagen van het jaar dat Hij niet beschikbaar is. Misschien dan Odell maar inhuren als invaller.
Tom Odell is niet bang voor de tedere ballad, sterker nog: hij heeft er zelfs bijna zijn hele carrière op gebaseerd. Maar waar de Brit al eerder op Pinkpop zijn ballads uitbreidde tot heuse opera’s, blijven de kleine liedjes vanavond in de Brabantse klei gewoon klein. Kennelijk een uitnodiging richting het publiek om het weekend alvast na te bespreken. De zondag begint niet alleen de tol te eisen van de aandacht van velen hier, de echte fangirls vooraan beginnen zelfs bij bosjes flauw te vallen. Ruimte maken voor de EHBO? Welnee, bier drinken en stevig in de weg staan; veel leuker toch?
Eeuwig zonde dat Odell in de Apollo staat. Niet dat hij de grootste tent niet weet te vullen, dat lukt het met speels gemak, maar de songs komen niet tot hun recht. Zeker niet als de band rondom hem een stapje terugdoet en hij solo met alleen piano zijn meest breekbare nummers opvoert zoals 'Best Day Of My Life' waarin hij zingt over zelfmoord. Een paar hoofden pieken op, maar stiller wordt het niet. Dat ligt ook aan de setkeuze; stevigere nummers is goed zoeken, alleen 'Black Friday' voelt als een uitsteker waarbij de trompet, saxofoon en viool goed worden benut.
Als dan het einde van zijn tijdslot nadert is 'Another Love' nog steeds niet gespeeld. Een straf van onze zonnegod omdat we hier in Apollo zo respectloos hebben zitten lullen? Het zou niet eens zo gek zijn, maar Odell is vergevingsgezind. Hij haalt zijn welbekende trucje van stal door van Beethovens 'Für Elise' over te gaan naar dé hit en opeens blijkt 10.000 man wél de aandacht te kunnen richten naar het podium, steken evenveel mobieltjes de lucht in en horen we eindelijk de enige juiste manier van gebruik van je stembanden in een setting als deze: zo hard mogelijk meeblèren. Had dat nou maar de hele tijd gedaan.
