Paaspop 2026: Pendulum blijft het gaspedaal opnieuw uitvinden
Drum ’n bass-giganten bewijzen dat hun formule nog lang niet is uitgewerkt
Wie Pendulum zegt, zegt een liveshow die voelt als een achtbaan zonder rem. Al ruim twintig jaar combineert de Australische band drum ’n bass met rock, en dat op majestueuze wijze. Op Paaspop laten ze zien dat die gouden formule nog altijd garant staat voor succes.
Maar hoe blijf je spannend als je recept al zo lang hetzelfde is? Door het steeds opnieuw op te rekken. Met een flinke dosis lasers, vlammenwerpers en een productie waar menig dancefestival jaloers op is, maar vooral met een set die continu in beweging blijft. Pendulum speelt hun tracks nooit één op één: intro’s worden uitgerekt, drops anders opgebouwd en overgangen krijgen extra lagen.
Ook Inertia (2025), hun meest recente album, speelt een prominente rol. De set opent met ‘Napalm’ en ‘Save the Cat’, twee tracks die hun sound richting de strakkere, modernere drum ’n bass duwen, zonder de rockrandjes los te laten. Het effect is direct voelbaar: het publiek staat vanaf de eerste minuut aan. Wanneer daarna ‘Propane Nightmares’ volgt, wordt duidelijk hoe moeiteloos nieuw en oud materiaal tijdens deze set in elkaar verweven wordt.
Halverwege zakt de set kort in met ‘Nothing For Free’ en ‘Silent Spinner’. Niet omdat het slechte nummers zijn, maar simpelweg omdat ze minder direct op de aanval spelen. ‘Nothing For Free’ leunt meer op melodie en midtempo groove, terwijl ‘Silent Spinner’ juist meer ruimte laat in de productie. Na het geweld ervoor voelt dat als een adempauze, die het publiek gretig aangrijpt om even op adem te komen, of een biertje te halen. Tijdens deze nummers is echter wel goed te horen dat frontman Rob Swire nog steeds erg goed bij stem is en hij zelfs de ademkracht heeft voor een paar sicke grunts.
Lang duurt dat gelukkig niet. Pendulum schakelt snel weer door en tegen het einde stapelen de hoogtepunten zich op. ‘Witchcraft’ en ‘Watercolour’ worden massaal meegebruld, waarna ‘Tarantula’ de set in de hoogste versnelling afsluit. En zoals altijd bij Pendulum: denk niet dat het klaar is als het even stilvalt. Er zit altijd nog een laatste salvo in. Wie blijft staan, krijgt waar voor z’n geld, en waarschijnlijk spierpijn de volgende dag.