Paaspop 2026: Sean Paul tóch de gedroomde headliner?
Hitmachine in overvolle Apollo levert precies wat je verwacht, maar zelden meer
Wie vooraf nog dacht: maar waarom?, krijgt hier toch ongelijk. Heel Paaspop wil bij de show van Sean Paul zijn. Nog vóór de show begint is het bij de ingang van de tent al dringen geblazen en eenmaal binnen blijken sardientjes in blik meer leefruimte te hebben. Zicht op het podium is luxe, maar eigenlijk ook overbodig.
Want deze show draait niet om kijken, maar om herkennen. Wat volgt is een aaneenschakeling van hits: ‘Get Busy’, ‘Got 2 Luv U’ en later ook zijn cover van ‘Cheap Thrills’. Het recept is al twintig jaar hetzelfde: opzwepende dancehall en reggae fusion met stuiterende riddims en Sean Pauls kenmerkende half-gezongen, half-gerapte flow. Op het grote scherm domineren videoclips vol vrouwen, auto’s en bling; alleen op de zijkanten zien we af en toe de man zelf en zijn twee danseressen, die grotendeels verdwijnen in het visuele geweld. Maar eerlijk: het maakt nauwelijks uit. Dit is een feest dat zichzelf draagt.
En Sean Paul zelf? Die oogt opvallend fit, beweegt soepel over het podium en klinkt nog altijd meer dan degelijk. Geen vocaal vuurwerk of technische hoogstandjes, dat is het nooit geweest, maar wel strak, energiek en precies wat nodig is om deze show te laten werken. Dat het een lit feestje is, staat buiten kijf. Zelfs de meest verstokte indiepurist kent deze hooks. CO2-kanonnen, confetti, handen in de lucht: alles klopt. Maar spannend wordt het nergens. Na een ijzersterk eerste half uur zakt de aandacht langzaam weg en ontstaat er zelfs ruimte in de eerder overvolle tent. En dat zegt eigenlijk alles: leuk feestje, maar nooit onvergetelijk.
