Nikspack Festival: dag 2

Gitaargeweld in intieme setting

Jelle van de Steeg
Jules van Eijs

15 april 2024

Vraag je aan de huidige groep vrijwilligers hoeveel edities van Nikspack er geweest zijn, dan komt er geen eenduidig antwoord. Maar dat Nikspack al jarenlang een begrip is in en rondom OJC Niks is zeker. De jongerensoos in Horst vond zijn oorsprong meer dan dertig jaar geleden, met onder andere Marco Roelofs van de Nederlandse punkband Heideroosjes destijds aan het roer. Naast de Heideroosjes is ook de energieke band Afterpartees afkomstig van OJC Niks. Aan muzikaal talent geen gebrek, dus. En dat uit zich tijdens het tweedaagse Nikspack Festival.

AMOTIC SURF

Zichtbare verbetering bij lokale honden

Twee jaar geleden stond Atomic Surf op de vroege middag van Prilpop Festival in buurdorp Sevenum. Het repetitiehok lag luttele meters boven hun hoofd, de backline moest alleen de trap af gedragen worden. De zenuwen straalden vooral bij zanger Fer van het podium af. In de rechterhand een biertje geklemd, in de linker afwisselend de microfoon en microfoonstandaard. De zenuwen sloegen duidelijk over op zijn stem terwijl de rest van de band zicht- en hoorbaar daar een stuk minder last van had. Geen gek optreden, maar veel ruimte voor verbetering.

Nu twee jaar later zijn die zenuwen duidelijk minder zichtbaar. Ja, het biertje en de microfoon nog steeds in beide handen geklemd. Maar vocaal zat de rem er een stuk minder op. Dat proeft niet alleen het publiek op Nikspack, ook de band zelf. Ze spelen vrijer en meer ervaren. De biertjes blijven rijkelijk vloeien, maar het geluid blijft van begin tot het eind zeer aardig klinken. Atomic Surf laat zien dat oefening kunst baart en met oefening ook de zenuwen de baas gemaakt kunnen worden.

BOWL

Een jurk en kernenergie verpakken kritische boodschap

Energie zo hard uitstralen dat het publiek erdoor wordt overgenomen: het lukt Bowl op Nikspack. Het lijkt alsof de band een kernkop ontsteekt en daarmee vervolgens de gehele zaal beïnvloedt. Dat begint al als Bowl het podium betreedt en de bassist in een kenmerkende jurk de eerste klanken begint aan te slaan. De verbinding tussen de Utrechtse postpunk-band en het publiek is gemaakt en verbreekt pas na het laatste nummer op de setlist. Texoprint op vrijdagavond was erg goed, maar Bowl is nog beter.

De boodschap van het debuutalbum Sweet Caﬀeine dat in november van afgelopen jaar verscheen, bonkt van het podium af. Het is duidelijk, herkenbaar en nog veel belangrijker: relevanter dan ooit. Falende regeringen en toenemende toxic masculinity zijn groot onderdeel van die boodschap. Het is knap hoe Bowl dat weet te doen, want de muziek blijft oorverdovend goed.

ANDY & THE ANTICHRIST

Huisband stelt nooit teleur

Elk lid van Andy & The Antichrist heeft Horst, hometown van Nikspack maar toch ook vooral van de band zelf, inmiddels verlaten. Maar de ziel is blijven hangen en daarmee ook de verbinding met het lokale publiek dat onverminderd fan blijft. Geen band wist dit weekend de zaal namelijk zo vol te krijgen als Andy & The Antichrist. En ook geen enkele band kreeg zo snel het publiek aan het moshen.

Niet geheel duidelijk is hoe vaak de band precies op het podium van OJC Niks heeft gestaan, maar de voetprint is als een soort archeologische stempel op het podium achtergelaten. Het publiek kent elk nummer van begin tot eind en geen moment om te moshen wordt overgeslagen. Hoewel alle leden van de band inmiddels in Tilburg woonachtig zijn, is de verbinding nooit weggeweest en zal deze ook nooit verloren gaan. Eind juni staan de mannen voor het eerst op Jera On Air, en het is niet de vraag óf maar hóe ze daar hun voetprint achterlaten.

Library Card

Sensatie uit Rotterdam maakt klein podium groot

Meer: