Nabije ontmoetingen van het experimentele soort bij Simplon UP
Ether Infinity, Pareidolia en huny zorgen voor een variëteit aan pakkende vibes
In de bovenzaal van Simplon is het deze donderdag tijd voor het experimentele geluid. Geen bandjes, geen singer-songwriters, geen conventionele patronen, maar elektronische sounds, vervormingen en innoverende technieken. Ether Infinity, Pareidolia en huny gaan bij deze editie van Simplon UP zorgen voor een aantal muzikale vergezichten waarbij niet alleen geluid, maar ook sfeer en beeld een grote rol gaan vervullen.
huny
Na de totaalervaring van Pareidolia is het de beurt aan huny. Dit optreden gaat wat anders worden is al meteen duidelijk. We zien onder andere een vissenkom gevuld met water en een gitaar met een strijkstok. Huny - Luz Mercedes - staat en zal meer gaan performen zo te zien. Het optreden begint echter ook relatief rustig. Dit keer met gefluister en stem-samples. De voordracht en de elektronische sound zijn ten opzichte van Pareidolia meer collageachtig. Huny weet ook een intrigerende set neer te zetten, maar de beleving is anders. We worden niet ondergedompeld, maar volgen huny op een meer persoonlijke reis, als observanten. Flarden van gedachten worden door hen uitgesproken, half fluisterend en fragiel. “This is my home. The city is asleep. Letting myself fall.” Uit de vissenkom komt een borrelend, futuristisch geluid. Het zal regelmatig terugkeren. Ook hier worden beelden en licht geprojecteerd op diverse schermen.
Soms is een sound-element herkenbaar, maar altijd lijkt huny verder te gaan en andere sfeermomenten op te pikken. Gedachten en observaties worden in geluiden gevangen en weer losgelaten als een nieuwe hoek wordt omgeslagen. Ineens kan het vriendelijk klinken, als er zachte beats voorbijkomen. Maar de stad waar huny ons doorheen leidt is vooral ook dystopisch en kil, met Burial-achtige duister. “The city is full of faceless men,” klinkt het. In de verte horen we beats, het is vol gevaar en dreiging. Het komt dichterbij, de menselijkheid is verdwenen, het voelt machinaal.
Deze opvoering zorgt voor een besef van totale eenzaamheid. De geluiden gaan uiteindelijk uit. Alleen dat van water blijft over. Het is afgelopen. Huny grinnikt en zegt ‘thanks’.
Jadi D likt haar muzikale wonden in Simplon
Jadi D heeft de laatste maanden veel nieuwe muziek gedropt, van wisselende kwaliteit. Maar vanavond heeft ze voor het eerst een live-band meegenomen naar Simplon om haar woorden, muziek en boodschap kracht bij te zetten. Kan deze toevoeging de, op opname, minder sterke singles naar een hoger niveau tillen? We halen een stempel en een biertje en nemen de trap naar boven om hierachter te komen.
Geo laat het vuur ontbranden
Het blijft maar mooie Groningse releases regenen de afgelopen tijd. We zijn deze donderdag weer in de grote zaal van Vera voor nog maar een keer een releaseshow van een meer dan uitstekend nieuw album. Afgelopen april kwam Out of Body uit van postpunk/no wave kwartet Geo. De reacties liegen er niet om en de band heeft de afgelopen weken al aardig wat van Europa gezien. Nu speelt de band ‘thuis’ in de grote zaal van Vera. Zal ook hier het materiaal van het album zorgen voor een prettige Geo-chemie?
TakeRoot 2024: ontdekken en ontroerd worden
De 26ste editie van TakeRoot in de Oosterpoort van deze zaterdag is op papier een zeer sterke. Het festival voor ‘past, present and upcoming’ Americana-muziek kent dit jaar een zeer aansprekende line-up, met niet alleen grote namen als Iron & Wine, Hurray for the Riff Raff, Mary Gauthier, Giant Sand en Jessica Pratt, maar ook genoeg acts met een zeer goede buzz die je eigenlijk ook niet zou willen missen. TakeRoot 2024 is dus een festival om je op te verheugen én om al meteen een beetje van te balen, want geheid dat je ook magische momenten zult gaan missen.