TakeRoot 2024: ontdekken en ontroerd worden
Sterke line-up biedt voor elk wat wils en een enkele lichte teleurstelling
De 26ste editie van TakeRoot in de Oosterpoort van deze zaterdag is op papier een zeer sterke. Het festival voor ‘past, present and upcoming’ Americana-muziek kent dit jaar een zeer aansprekende line-up, met niet alleen grote namen als Iron & Wine, Hurray for the Riff Raff, Mary Gauthier, Giant Sand en Jessica Pratt, maar ook genoeg acts met een zeer goede buzz die je eigenlijk ook niet zou willen missen. TakeRoot 2024 is dus een festival om je op te verheugen én om al meteen een beetje van te balen, want geheid dat je ook magische momenten zult gaan missen.
Headliner met gebreken
We hebben al de nodige headliners gemist, maar we laten de kans niet voorbijgaan om te gaan kijken en luisteren naar Hurray For The Riff Raff, de band van Alynda Segarra. Zij hebben al een aantal uitzonderlijk indrukwekkende albums gemaakt. Het dit jaar uitgekomen - zeer persoonlijke - album The Past Is Still Alive incluis. Uiteraard begint de set met album-opener Alibi. Al voelt het niet zo knisperend als op de plaat. Bij het volgende nummer RHODODENDRON heeft Segarra wat gitaarproblemen. Dat is op zich even geen probleem, maar gedurende de gehele set blijft er wat gesteggel, steeds is er het verzoek aan de techniek het geluid te corrigeren. En ook begint op te vallen dat de nodige bevlogenheid die in de regel op de plaat wel goed aanwezig is vanavond veelal lijkt te ontbreken. Er zijn gelukkig wel prachtige uitzonderingen, zoals het nummer Buffalo, dat juist heel krachtig klinkt vanuit speelse ingetogenheid.
Ondanks dat de kracht van Hurray For The Riff Raff slechts sporadisch te horen is, blijven de nummers in de basis uitermate sterk. Maar helaas is niet iedereen te overtuigen. De zaal is aan het eind van het optreden duidelijk minder vol dan aan het begin. De set duurt ook korter dan de geplande tijdsduur van één uur en een kwartier. Dit voelt al met al als een kleine teleurstelling.
Popronde Groningen biedt oase aan variatie, melodieën en moshpits
Het is donderdag 10 oktober en wanneer we de koude straten van Groningen belopen komt ons vanuit alle hoeken muziek tegemoet; vanavond is het namelijk weer tijd voor de Groningse editie van de popronde, het evenement om nieuwe muziek en artiesten te ontdekken en te genieten van de meest uiteenlopende genres op de meest uiteenlopende locaties. Wij gingen natuurlijk kijken en dompelden ons onder in deze muzikale oase en kwamen verrast, ontluistert en geïnspireerd weer boven.
Het slotakkoord van Town of Saints dreunt nog lang na
Town of Saints zet er na 14 jaar een punt achter. Na een mini-afscheidstour op diverse locaties staan ze nog één keer in Vera. Het blijkt een moeilijk vaarwel, want man, zelfs na hun lange afwezigheid zijn ze nog steengoed. De avond trekt veel oude bekenden. De setlist is erg mooi opgebouwd. Er is genoeg ruimte voor intimiteit, maar er wordt ook keihard gerockt.
Vanity Box en Cloud Cafe: verschillende wegen naar het podium
Op een ongewoon warme oktoberdag lijkt de zomer nog even z’n laatste adem uit te blazen. Regenjassen blijven thuis en t-shirts vullen de straten van Groningen. Ook Vera loopt langzaam vol, het publiek klaar voor een avond vol muziek. Op het programma staan Vanity Box en Cloud Cafe. Twee bands met geheel eigen geluid, verschillende achtergronden en elk op hun eigen niveau van ontwikkeling.