Midnight Motel viert nieuwe LP met energieke releaseshow in Metropool Hengelo

The Rifts

The Rifts verzorgden het voorprogramma van Midnight Motel en wisten vanaf het begin de aandacht van het publiek vast te houden. De vijfkoppige alternatieve rockband uit Enschede kwam eind 2023 samen om een eigen geluid neer te zetten. In hun muziek komen invloeden uit grunge, shoegaze, punk, indie rock en metal samen, wat zorgt voor een stevige, dynamische stijl die zich lastig in één hokje laat plaatsen. Toch laat de band al een herkenbare signatuur horen, waarin rauwe energie en melodie elkaar voortdurend afwisselen.

Opvallend is dat er al vroeg mensen zichtbaar voor The Rifts aanwezig zijn. Hoewel de zaal gedurende de set verder volstroomt voor de hoofdact, wordt het voorprogramma zichtbaar goed ontvangen. Dat zegt iets over de groeiende belangstelling voor de band.

Tijdens de set bouwen The Rifts het tempo slim op. Tempoversnellingen binnen de nummers zorgen regelmatig voor extra explosiviteit. Snelle passages worden afgewisseld met melodieuze momenten, waardoor de set continu in beweging blijft en nergens voorspelbaar wordt.

Frontman Maikel van Helsdingen draagt sterk bij aan de dynamiek van de set. Met zijn rauwe, licht schurende stemgeluid geeft hij de nummers een directe lading die goed aansluit bij de energie van de band. Zijn zang beweegt zich moeiteloos tussen melodie en agressie, terwijl zijn energieke podiumuitstraling de intensiteit van de set ondersteunt.

Met hun energieke performance zetten The Rifts overtuigend de toon voor de rest van de avond. De band laat zien veel meer te zijn dan een opwarmer voor de hoofdact en maakt voldoende indruk om ook op eigen kracht publiek naar de zaal te trekken.

Midnight Motel

Na een stevige aftrap van The Rifts is het in Metropool tijd voor de hoofdact van de avond: Midnight Motel. De high-energy rockband uit Hengelo, opgericht in 2009 door de broers Coen en Gijs van Noort, presenteert vanavond zijn nieuwe LP As Far As We Go. De releaseshow voelt niet alleen als een concert, maar ook als een beloning voor jaren vol optreden, muziek maken en kilometers vreten door Nederland, België, Duitsland en Polen.

De set begint verrassend met het nog niet uitgebrachte nummer Greed. Daarmee maakt de band direct duidelijk dat er nog volop nieuwe ideeën en energie in de tank zitten. Een toepasselijke opening voor een avond waarop niet alleen een nieuwe plaat wordt gevierd, maar ook een lange weg die hiernaartoe heeft geleid. Zeventien jaar geleden begonnen de broers Coen en Gijs van Noort aan het avontuur dat zou uitgroeien tot Midnight Motel. Het groeide uit tot een hechte viermansformatie die van podium naar podium en van tankstation naar tankstation trok. Juist daarom voelt deze releaseshow als een bijzonder moment.

Midnight Motel schiet vervolgens vanaf de eerste noot vol gas uit de startblokken. Met Coen van Noort op zang en gitaar, Gijs van Noort op gitaar, Jeroen van Geldrop op bas en Nick Kerkhof achter de drums staat er een zeer strak spelende band op het podium. De chemie tussen de vier is duidelijk voelbaar, met een vanzelfsprekende energie die de zaal direct meekrijgt.

De nieuwe LP As Far As We Go staat vanzelfsprekend centraal tijdens de avond. De plaat telt acht nummers, waarvan drie compleet nieuwe tracks direct stevig de toon zetten. Opvallend genoeg verscheen er in al die jaren nooit eerder een volwaardige LP van Midnight Motel. Niet omdat de band die ambitie niet had, maar simpelweg omdat andere dingen telkens voorgingen. Toch klinkt het alsof juist die lange weg de band goed heeft gedaan. De nieuwe nummers voelen vernieuwend, energiek en laten horen dat Midnight Motel nog altijd vooruit blijft gaan.

Tussen de nieuwe tracks door laat de band horen hoe sterk het oudere materiaal nog altijd overeind staat. Narcotic Blues passeert met dezelfde vanzelfsprekendheid als jaren geleden en voelt nog altijd als een vaste waarde binnen de set. Hier en daar zijn oudere songs subtiel aangepast, niet om ze anders te maken, maar om ze beter te laten aansluiten bij het geluid van nu. Daarmee laat de band horen hoe natuurlijk oud en nieuw materiaal inmiddels in elkaar overlopen.

Halverwege de show zorgt Broken Dreams voor een kort rustmoment tussen alle energie en het gitaargeweld. "We worden ook ouder," merkt Coen met een dikke knipoog op. De zaal reageert lachend, voordat de band opnieuw het gaspedaal indrukt.

Een uitstapje naar I Wanna Be Your Dog mag eveneens niet ontbreken. De klassieker past verrassend goed binnen het geluid van Midnight Motel en wordt enthousiast ontvangen door het publiek.

Vlak voor het slot van de avond richt Coen zich zichtbaar dankbaar tot het publiek. "Dit is een fucking droom door jullie," klinkt het vanaf het podium. De ontlading is voelbaar en geeft extra gewicht aan het laatste blok van de set. Daarin volgt Too Late To Make Amends, een van de absolute uitschieters van de avond, mede dankzij een heerlijke gitaarsolo die het nummer extra lading geeft. Opvallend is dat de toegift eigenlijk al in de setlist verweven zit. Direct na Too Late To Make Amends volgt het nieuwe So Long, dat moeiteloos zijn plek vindt tussen het oudere werk. Samen met Stories vormen deze songs een krachtige finale waarin de opgebouwde energie nog één keer volledig loskomt. 

De laatste noten verdwijnen in een luid, aanhoudend applaus uit de zaal. Wanneer de lichten aangaan, voelt het alsof Midnight Motel het publiek heeft meegenomen naar de hoogste etage van het motel, waar de gordijnen nog altijd zachtjes natrillen van de energie die de band heeft losgemaakt. Daarmee laat Midnight Motel wederom zien wat een releaseshow hoort te zijn: zweterig, oprecht en vooral een show met ballen. De band bewijst dat As Far As We Go niet alleen een titel is, maar een tussenstation dat de deur opent naar een nieuw hoofdstuk.