Van kleine verhalen tot een eigen geluid: Emma Annelie presenteert nieuwe EP met Eefje als voorprogramma.

Eefje opent avond met persoonlijke muziek.

Eefje de Geus stond vanavond in het voorprogramma van Emma Annelie. De 19-jarige zangeres uit Amersfoort studeert aan de ArtEZ Popacademie en heeft ondanks haar jonge leeftijd al behoorlijk wat podiumervaring. Zo stond ze eerder in de finale van The Voice Kids en deed ze mee aan Talent Unplugged.

Tijdens haar set werd Eefje begeleid op piano en toetsen. Zelf pakte ze regelmatig haar akoestische gitaar erbij. Die combinatie past goed bij de intieme sfeer die ze neerzet. Haar nummers zijn persoonlijk en gaan over ervaringen, gedachten en situaties uit haar eigen leven. Tussen de liedjes door vertelde ze op een ontspannen manier iets over de verhalen erachter. Daardoor kreeg het publiek steeds meer het gevoel meegenomen te worden in haar muziek en de verhalen die ze vertelt.

Naast eerder uitgebracht werk, speelde Eefje ook een aantal nummers die nog niet eerder te horen waren. Juist die afwisseling tussen bekende songs en nieuwe muziek maakte de set interessant. Het gaf een mooi beeld van waar ze nu staat, maar ook van de richting waarin ze zich als artiest verder lijkt te ontwikkelen.

De liedjes voelen als kleine hoofdstukken uit Eefjes eigen verhaal. Geen grootse verhalen, maar juist kleine momenten, gedachten en ervaringen die ze weet te vertalen naar muziek. Ze neemt het publiek daar op een natuurlijke manier in mee. Met haar intieme optreden liet Eefje horen dat haar verhaal nog lang niet uitverteld is.

Emma Annelie laat haar eigen geluid horen.

Na het voorprogramma is het in Metropool Hengelo tijd voor de 23-jarige Emma Annelie. Ze presenteert haar nieuwe EP, waarin ze haar eigen ervaringen, gevoelens en gedachten vertaalt naar muziek. Met haar band en twee backing vocalisten staat ze klaar voor een avond waarop haar eigen geluid centraal staat.

Wacht Even is de opener van de avond. Emma schreef het nummer een paar jaar geleden en vergelijkt het zelf met het teruglezen van haar dagboek. En dat is te horen. De tekst zit dicht op haar huid en geeft de show vanaf het eerste nummer iets persoonlijks.

Daarna trekt ze de deur van haar eigen wereld verder open. Liefde, verdriet, sociale druk en de invloed van sociale media: onderwerpen waar makkelijk grote statements van gemaakt kunnen worden. Emma doet dat niet. Ze houdt het bij zichzelf. Haar liedjes voelen daardoor minder als een boodschap die de zaal in moet en meer als gedachten die toevallig op muziek zijn gezet.

Tussen de nummers door neemt Emma het publiek nog verder mee in haar eigen wereld. Ze draagt twee gedichten voor en laat zo een andere kant van zichzelf zien. Het is een rustig moment in het optreden en past goed bij de manier waarop Emma haar muziek en verhaal met het publiek deelt.

Wie haar nog kent vanThe Voice of Holland moet misschien even omschakelen. Ze was zestien toen ze de finale van het programma haalde. Zeven jaar later staat er geen jonge talentenjachtfinalist meer op het podium, maar een artiest die haar eigen repertoire heeft meegenomen. De vergelijking met toen wordt eigenlijk steeds minder interessant: Emma heeft inmiddels genoeg te vertellen om op eigen kracht op dat podium te staan.

Die ontwikkeling klinkt door in haar muziek, met teksten die direct, persoonlijk en zelfbewust zijn, terwijl synthesizers en andere instrumentatie regelmatig een dromerige en rustige sfeer neerzetten. Daar tegenover staan uptempo en dansbare nummers, waardoor de set voldoende afwisseling biedt. De songs zitten goed in elkaar en verschillende muzikale lagen komen op een natuurlijke manier samen. De combinatie van sterke teksten, rustige passages en meer energieke nummers zorgt voor een afwisselende set.

Wanneer het laatste nummer klinkt, blijft vooral de sfeer van de avond hangen. Haar sterke repertoire en persoonlijke verhalen laten zien dat ze steeds meer haar eigen geluid en plek als artiest vindt. Ze heeft duidelijk haar eigen richting gevonden. En eerlijk? Na vanavond wil je vooral weten waar die haar naartoe brengt. Eén ding is duidelijk: als dit de richting is, smaakt het naar meer.