MEROL laat iedereen meespelen in haar spektakelshow in Annabel
Laatste album van Merel Baldé hoort middenin de moderne feministische tijdgeest thuis

Een reuzenclitoris, openhartige bekentenissen en een moedermelkwaterpistool: Dordtse popartiest Merel Baldé, natuurlijk beter bekend als MEROL, maakt tijdens haar ‘Leve de Feeks’-tour van poppodium Annabel een theaterzaal. Met extravagante kostuums, voordrachten en covers van feministische protestmuziek uit de vorige eeuw maakt ze het publiek deel van haar theatergroep. ‘Ik zeg misschien niet zo snel meer “hou je bek en bef me” in het echte leven’, vertelt ze. Maar op het podium is ze nog altijd even uitgesproken.

‘Rode Seks Feeks’
In mei bracht MEROL haar album Leve de Feeks uit, waarop ze onder meer zingt over haar twijfels rondom het moederschap en voorgoed afscheid neemt van het waxen van haar bikinilijn. Voordat de zangeres zelf het podium betreedt, stoomt de Soedanese punkartiest MAHA de zaal klaar met opzwepende teksten en soepele baslijnen. Daarna laat MEROL, die ooit toneelspeler wilde worden, zien hoe veelzijdig ze als artiest is.

In een kanten habijt opent ze de show met een theatrale monoloog over de zelfhaat die ze tijdens haar studie aan de toneelacademie ervoer. ‘Ik heb vier jaar mijn buik ingehouden’, bekent ze. Lang blijft ze echter niet in haar habijt gehuld: met een dramatisch gebaar scheurt ze het open en onthult een op maat gemaakt, roodleren bondagepak, vakkundig op zijn plek gehouden met dubbelzijdig tape.
Ze zet de ventilator precies zo neer zodat haar rode lokken gaan dansen. De muziek dreunt uit de speakers tijdens de aanzet van ‘Rode Seks Feeks’ en de zaal baadt in rood licht. Zwaaiend met de restanten van haar habijt begint ze daarna met haar vierkoppige band aan ‘Jij Laat Me Komen’.

Knipogen naar iconen
De zangeres werd bekend onder het grote publiek door haar nummers ‘LEKKER MET DE MEIDEN’ en ‘HOU JE BEK EN BEF ME’, die uiteraard niet op de setlist ontbreken. Maar buiten knipogen naar haar eigen oudere werk grijpt ze ook verder terug in de tijd. Zo brengt ze een cover van ‘Unbeschreiblich Weiblich’ van Nina Hagen (ja, in het Duits) en geeft ze haar eigen draai aan ‘Er Is Een Land Waar Vrouwen Willen Wonen’, een feministisch protestlied van Joke Smit uit 1981. MEROL weet het zo te brengen dat het net zo goed vandaag geschreven had kunnen zijn.
Ook klinkt de inmiddels iconische uitspraak van millennialpersonage Hannah Horvath uit de serie Girls door de zaal: ‘I think that I may be the voice of my generation. Or at least a voice. Of a generation.’ Zelfs Pippi Langkous komt even langs. Met deze verwijzingen én een boekentip (Man maakt stuk van Maurits de Bruijn), plaatst MEROL haar nieuwe album nadrukkelijk in de hedendaagse feministische tijdgeest.
Reuzenclitoris
Na ‘ik was er al’ is het tijd voor de fameuze reuzenclit van de albumcover. Het pluchen geslachtsdeel dient niet alleen als decorstuk. Tijdens het nummer ‘MANNEN MET GEVOEL’ mag een jongen met een strakgeknoopt rood sjaaltje de reuzenclit even aanraken, waarna hij met een suggestieve blik zijn vingers aflikt.

Ook aan kostuumwisselingen geen gebrek. Tijdens ‘Mommy’, een nummer over haar twijfels rondom het moederschap, trekt MEROL een paar siliconen nepborsten aan, voorzien van zo’n slang die je doorgaans alleen aantreft op de uiers van koeien. Deze constructie zit vervolgens vast aan een ‘moedermelkwaterpistool’, dat vanzelfsprekend gebruikt wordt om het dansende publiek nat te spuiten.
Jonge en oude hotte mensen
Hoewel MEROL zich in haar muziek nadrukkelijk uitspreekt over de positie van vrouwen, weet ze een veel breder publiek aan te spreken. Fans van verschillende leeftijden en genders staan door de zaal. ‘Ik zie jonge hotte mensen en oude hotte mensen’, merkt ze tevreden op.

MEROL grijnst breed naar een meisje van hooguit twaalf die helemaal vooraan op de schouders van haar ouders is geklommen. Wanneer ze tijdens afsluiter ‘Rat’ van poppodium in nachtclub verandert, dansen jong en oud samen.
MEROL laat zien dat feministisch protest niet alleen serieus of confronterend hoeft te zijn. Met theatrale uitspattingen, zelfspot en een flinke dosis absurditeit maakt ze van strijdbaarheid een feest.






