Lintworm: “Alles wat extreem is, is extremer geworden op ons tweede album”

Extreme muziek met de mentaliteit van speelvogels

5 maart 2026

Op de vooravond van hun tweede album spreken we Lintworm: vier zelfverklaarde speelvogels uit Hasselt die sinds 2022 korte metten maken met genregrenzen binnen de extreme muziek. Wat begon als het plan om een noisy punk-EP te maken, ontspoorde al snel in een chaotische mix van powerviolence, noise en sludge. Die ontsporing zetten ze nu doelbewust verder door op het tweede album 'Everything Was Still Covered In Glitter'.

Lintworm bestaat uit Fenne Gerets (vocalen), Mathijs Van Goethem (gitaar), Jef Krieckemans (bas) en Sam Meerten (drums) en vanavond zitten we online samen met de voltallige band. Wat kunnen we verwachten van de tweede plaat? “Heel veel herrie natuurlijk,” lacht Fenne. Maar wel herrie waarbij de band zichzelf heeft uitgedaagd. “Alles wat extreem is, is extremer geworden. Het zachte is zachter, het harde harder. Het is kleurrijker en het is ook meer een geheel,” voegt Jef toe. Oftewel: een plaat waarop de band zijn eigen extremen verder oprekt, niet door netjes binnen de lijnen te kleuren, maar juist door die lijntjes meer uit te gummen. “Het is echt een stap voorwaarts voor ons, complexer dan het eerste album,” voegt Fenne nog toe. Maar precies daar zit voor Lintworm de uitdaging: jezelf uit je comfortzone trekken en er dan maar op vertrouwen dat het goedkomt. “We maken soms dingen die we eigenlijk nog niet echt live kunnen spelen. Maar we gaan ervan uit: dat komt wel goed,” vertelt Sam.

Glitter als wereldbeeld

De nieuwe plaat draait losjes en intuïtief rond een beeld dat gaandeweg steeds duidelijker werd: glitter. Niet als oppervlakkige versiering, maar als iets dubbelzinnigs. Flashy, kleurrijk, heel veel tegelijk, maar tegelijk mysterieus en bijna apocalyptisch. Wat begon als een esthetisch idee, groeide tijdens het schrijfproces uit tot een kapstok voor het geheel, vertelt Jef. Het artwork schoof mee in diezelfde lijn, legt Mathijs uit. “Een hoop mensen die feesten in een stad die helemaal kapot is. Een post-apocalyptisch feest. Dat is ook wel een metafoor voor ons wereldbeeld, voor het nu.” Misschien is dat Lintworm wel in een notendop: chaos, verval en uitbundigheid naast elkaar. De wereld staat in brand, dus dansen we maar. Geen verkeerde boodschap natuurlijk, zeker in de huidige tijd.

Het album werd opgenomen en gemixed door Tim de Gieter van Much Luv Studio, die we natuurlijk ook kennen van zijn eigen band Doodseskader en als oud-lid van Amenra. “Werken met Tim was vooral heel leerrijk voor ons,” legt Fenne uit. “We zijn niet de meest gestructureerde band en Tim heeft onze chaos wat weten te temmen”.

Niet macho, wel luid

Hoewel de band regelmatig tussen metalacts opduikt, voelt Lintworm zich niet per se thuis in dat hokje. Niet uit afkeer, maar omdat ze er net altijd een beetje naast lijken te vallen. Te chaotisch voor de puristen, te luid voor de indiehoek wellicht.

“Dat stoere gedoe ligt niet in onze natuur,” klinkt het over de meer macho-achtige kant van de scene. “We nemen de muziek serieus, maar onszelf niet té serieus”, merkt Fenne op. “We lachen veel met elkaar,” voegt Sam nog toe, “dat is onze natuurlijke groepsdynamiek. De humor komt vanzelf bij ons”. Die houding verklaart misschien ook waarom hun shows minder aanvoelen als een krachtmeting en meer als een uit de hand gelopen speeltuin. “Wij zijn eigenlijk gewoon vier kinderen die gek doen en herrie maken. Speelvogels zijn we eigenlijk,” lacht Jef. En toch: wie ze live zag weet dat er onder die speelsheid iets strak op elkaar ingespeeld schuilt. Chaos, ja. Maar wel samen en gecontroleerd.

Chaos als methode

De songs van Lintworm ontstaan niet achter een laptop, maar in repetities. Iemand komt met een groove of riff, de rest springt erop. Het begint vaak met Sam die een groove in zijn hoofd heeft. “Vaak hebben we een stukje van tien seconden en dan lijmen we daar een ander stukje van tien seconden aan,” voegt Mathijs toe. Eerst is er dus eigenlijk pure wanorde. Daarna volgt het puzzelen: waar moet er structuur komen? Waar mag het juist schuren? “We proberen er nog iets van orde in te creëren. Voor zover dat mogelijk is,” lacht Mathijs. Wanneer een nummer echt ‘af’ is? “Als we aan de deadline geraken.” Zo simpel kan het maken van muziek dus zijn.

Het klinkt als een grap, maar typeert hun werkwijze: niet eindeloos polijsten, maar beslissen en dóór. Misschien is dat ook waarom je in hun muziek altijd een randje gevaar of onvoorspelbaarheid hoort. Het voelt nooit volledig dichtgetimmerd en dat is juist het mooie aan de creativiteit van deze band.

Lintworm op Absolutely Free Festival 2024

Invloeden zonder grenzen

Wie denkt dat Lintworm zich uitsluitend voedt met blastbeats en distortion, zit ernaast. De band wil vooral extreme muziek brengen op hun eigen, instinctieve manier. Herrie en chaos, op zijn Lintworm’s. “We luisteren allemaal heel breed, naar verschillende genres”, vertelt Sam. De invloeden waaieren alle kanten op. Sam noemt bijvoorbeeld een drumsolo van Tony Allen samen met Ginger Baker als inspiratiebron. Ook duiken er verwijzingen op naar Tom Waits, in het nummer ‘Tom Traubert’s Punk’ en zelfs naar Tolkien-mythologie in een van de recente singles. Qua vocalen ziet Fenne bands als Full of Hell of Portrayal of Guilt als inpiratie. Maar er is ook een nummer over de oksels van Sam, dus het hoeft zeker allemaal niet zwaar of serieus te zijn bij Lintworm. Alles mag en kan, zolang het maar schuurt of verrast. Misschien is dat ook waarom ze ooit begonnen vanuit een noise-punkidee à la Bad Brains, maar inmiddels klinken als een band die dat vertrekpunt allang achter zich heeft gelaten.

Interessant is genoeg

Dat de band überhaupt zover zou komen, hadden ze niet verwacht. “We zeiden in het begin: we doen dit voor het plezier, maar we moeten niet verwachten dat we hier te ver mee gaan geraken.” Nu ligt er een tweede plaat die ambitieuzer, gelaagder en brutaler klinkt dan hun debuut. Wat hopen ze dat mensen zeggen na de release? “Hopelijk niet te veel, want we zijn redelijk sociaal incapabel,” lacht de band. Maar als serieus antwoord: “Interessant, dat is wat we hopen dat mensen zeggen na de release.” In een scene die vaak draait om harder, sneller, technischer, is dat misschien wel het meest eigenzinnige antwoord van allemaal.

De gratis releaseshow van het nieuwe album vindt plaats op donderdag 12 maart aanstaande in Club AFF in Hasselt. Meer informatie vind je hier. Het album Everything Was Still Covered In Glitter is inmiddels uit en kun je hier beluisteren.

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.

cookie-instellingen aanpassen

Meer:

Lintworm: “Alles wat extreem is, is extremer geworden op ons tweede album”

Lintworm laat chaos en precisie samensmelten

Dressed Like Boys: urgent, onmisbaar, onvergetelijk

‘Niemand’ van Brohlin