Koudvuur Collective en Club Bizarre brengen twee elektronische werelden samen

Het evenement werd niet in een van de zalen georganiseerd, maar in de foyer van de Muziekgieterij. De plek waar vroeger de kluisjes stonden, was vrijdagavond helemaal omgebouwd tot club. De industriële uitstraling van de locatie past perfect bij een feestje zoals dit. De zaal was aangekleed met zware speakers en flitsende verlichting.

De samenwerking tussen Koudvuur Collective en Club Bizarre is er een die al een tijdje zat aan te komen. De twee organisaties zitten aan andere kanten van het elektronische muziekspectrum. Club Bizarre zit meer aan de house kant, en Koudvuur Collective zit meer aan de techno- en experimentele kant van dit spectrum. De line-up van dit evenement is een mooie weerspiegeling hiervan.

Jelled en Mitta openden de avond met een housset op vinyl. Het duo draaide een mix van klassieke houseplaten, dubhouse en acidhouse, waarmee de dansvloer langzaam op gang werd gebracht. De platen liepen vloeiend in elkaar over, waardoor de set constant in beweging bleef zonder abrupt van richting te veranderen. Ondanks de rustige opbouw bleef de energie in de zaal aanwezig en trok het duo steeds meer bezoekers richting de dansvloer.

Mia Cecille nam het spreekwoordelijke stokje over met een set die de brug vormde tussen de twee muziekgenres. Haar stijl bewoog zich tussen dromerige soundscapes en dubby house, maar werd steeds onvoorspelbaarder en rauwer, met uitstapjes richting electroclash, psytrance-achtige baslijnen en gebroken electrodrumpatronen. Zonder de dansvloer te forceren bouwde ze haar set rustig op, waardoor bezoekers vanzelf meegingen in haar tempo en energie. Naarmate de set vorderde, werd de sfeer intenser en werd de overgang naar het hardere technogedeelte van de avond duidelijk ingezet.

Donnox sloot de avond af met een vinylset die duidelijk verder richting de techno kant van het spectrum ging. Zijn selectie bestond uit diepe, rollende techno met veel percussie en invloeden uit de ‘90s, aangevuld met modernere, strakkere producties die vlekkeloos in elkaar overliepen. Dankzij lange overgangen en zorgvuldig opgebouwde spanning bleef de set constant in beweging zonder dat de energie op de dansvloer inzakte. Tegen het einde van de nacht stond de zaal vol en was de sfeer volledig verschoven naar een intensere, hardere techno-energie, waarmee Donnox de avond gecontroleerd naar een hoogtepunt bracht.