ITG26: Dagverslag zaterdag
Headliner Mastodon sluit met een perfect spektakel de zaterdagavond af
De Zaterdag van Into The Grave is meestal de meest gewichtige dag. Het festival begint vroeg op de middag en gaat tot 's avonds laat door. Maar liefst 14 acts, verdeeld over twee podia staan er op deze tweede festival dag op het programma.
Waar de vrijdag eindigde met de grondleggers van de thrashmetal, gaat de zaterdag van start met deathmetal van eigen bodem. Into The Grave laat zien hoe breed de metalscene is en dat er veel diverse stromingen binnen de metal zijn. De grote gemene deler is echter altijd: het is met veel gitaren en het is hard! Maar er is voor elck wat wilsch.
Het is 12 uur ‘s middags. Voor de Reaper Stage heeft zich al een redelijke massa bezoekers verzameld. De eer om de dag af te trappen is aan Metal Battle-winnaars Novelization. De black en death metal band uit Arnhem vuurt een muur van geluid af op het publiek dat al snel staat te headbangen. Een combinatie van melodische riffs en slepende, duistere progressies maken duidelijk waarom Novelization deze zomer naast Into The Grave ook Wacken Open Air mag spelen. Op de rustigere momenten klinken de gitaren vrij schel, dit komt de gecreëerde sfeer niet ten goede, maar Novelization is sterk in beuken, schreeuwen en emotie overbrengen.
Uit Los Angeles ingevlogen, is daar op de Main Stage Wings of Steel. De Amerikanen spelen klassieke heavy metal, maar wel in een dikke Hollywood-jas gestoken. De vijfkoppige band, die eruitziet als een glamrockband, speelt nummers met hoge vocalen en gillende gitaren. Op hoge snelheid en met veelgallopritmes racet Wings of Steel hun nummers door. Stuk voor stuk strak uitgevoerd en vol interactie met het publiek. Authenticiteit bestaat niet in dit genre, maar echte performers wel. Dat wil niet zeggen dat de band niet uit goede muzikanten bestaat, want er is geen twijfel mogelijk over hun vaardigheid. Ze eindigen met hun langste nummer, ‘Winds of Time’,en ‘Wings of Steel’,dat geschreven is om volledig los te gaan. Ze voegen de daad bij het woord en geven nog één keer alles, met solo’s op de knieën en al.
Hall of the Mountain King schalt door de speakers, terwijl het vijfkoppige State Power de Reaper Stage betreedt. De Utrechters brengen keiharde hardcore met dikke bas, dubbele gitaren en met maar liefst drie van de muzikanten op backing vocals. State Power zet op Into the Grave een opzwepend en overtuigend optreden neer met stevige moshpits als gevolg en laat daarnaast duidelijk merken waar de band voor staat. De frontman vertelt dat ze een linkse band zijn en daardoor soms als radicaal worden gezien, maar vraagt aan het publiek of het echt radicaal is om een dak boven je hoofd te willen. Later wordt ook Elon Musk goed te kakken gezet, wat mag rekenen op gejuich vanuit de menigte. State Power neemt het publiek mee in hun boodschap en emotie en schopt van begin tot eind fenomenaal tegen alles aan. (TvdV)
1914 bouwt zijn set volledig rond de Eerste Wereldoorlog, zowel in sound als in thematiek. De Oekraïense band brengt deathmetal met een historisch verhaal, waarin de gruwelen van de oorlog centraal staan. Dat geeft het optreden een duidelijke eigen plek binnen het festival, tussen alle andere extreme metalbands van het weekend. Tussendoor richt de band zich tot het publiek met meerdere dankwoorden voor de steun aan Oekraïne in de oorlog tegen Rusland. In het publiek levert dat gemengde reacties op. Al snel verschuift de aandacht weer naar de muziek, die even zwaar en meedogenloos blijft doordenderen als het thema waar het op gebaseerd is.
Warfield kiest vervolgens voor pure energie. Al in de eerste seconden van het optreden gaat een microfoonstandaard tegen de vlakte en ontstaat een fanatieke circlepit voor het podium. De Duitse thrashmetalband hoeft weinig moeite te doen om beweging in het publiek te krijgen.
Dat geldt ook voor The Browning, al gebeurt dat hier op een andere manier. De groep mengt metalcore met techno- en hardstyle-invloeden. De elektronische elementen zorgen voor een feestelijke sfeer zonder dat het optreden aan kracht verliest. Voor het eerst dit weekend is het ook fysiek merkbaar op het Oldehoofsterkerkhof: de stenen trillen mee op de bass. (ER)
Het Spaans-Britse Opia maakt naar eigen zeggen gothic doom metal. Ze noemen zichzelf vandaag eenpalate cleanserin vergelijking met de andere acts tot nu toe. De muziek ligt inderdaad een stuk lager in intensiteit, maar de band heeft ook aardig de tijd nodig om op te warmen. De vocals vallen eerst weg in de mix, de clean zang nog meer dan de growls. Ongeveer halverwege de set is dit opgelost en begint de meeslepende emotie over te komen die kenmerkend is voor de gothic doom. Opia maakt prachtige overgangen tussen rustige gitaarsolo’s en harde doom. De show is prima, bij vlagen erg goed, maar helaas komt de beoogde en verwachte atmosfeer maar sporadisch naar voren.
Meer Amerikaanse heavy metal met Crimson Glory. De jaren ‘80 band speelt een oprechte show vol showy solo’s, typisch harmoniserende gitaarpartijen en uiteraard een flinke dosis hoge uithalen met vibrato. Ook deze bandleden zijn show rockers, merendeels gekleed als piraten en met een toetsenist op gekantelde keys. Ze zijn duidelijk ervaren entertainers. Na twintig minuten begonnen de nummers steeds meer op elkaar te lijken, maar de liefhebber kon met deze show absoluut zijn hart ophalen.
The Narrator brengt moderne metalcore met een mix van agressieve breakdowns en melodische zanglijnen. Die afwisseling tussen hard en vocale hooks maakt de set dynamisch, met duidelijk verschil tussen mosh momenten en meer melodische refreinen.
De windmachines mogen weer aan voor Insomnium uit Finland. Ook deze heren weten hoe ze een spectaculaire performance neer moeten zetten, maar doen dit met melodische deathmetal in plaats van traditionele heavy metal. De Finnen spelen een set vol dissonante melodieën en hypnotiserende harmonieën, maar ook catchy vocale hooks. Een meeslepend geheel met als resultaat een eindeloze golf crowdsurfers.
Een van de opvallendste acts van de dag is Doodseskader. Het Belgische duo voelt als een vreemde eend in de bijt tussen veel traditionele metalbands met hun grensverleggende mix van onder andere sludge, hiphop en hardcore. Juist daardoor trekt het optreden nieuwsgierige blikken. Niet iedereen weet direct wat ermee aan te vangen, maar vrijwel iedereen blijft kijken.
Queensrÿche zorgt voor een kleine stijlbreuk. De Amerikaanse veteranen brengen klassieke heavy metal die misschien niet meer voor iedereen even spannend klinkt. Toch blijkt de invloed van de band onmiskenbaar wanneer opvallend veel jonge bezoekers woord voor woord meezingen.
Op de Reaper Stage staan twee banners klaar. Op de linker banner staat ‘what the fuck is this thing doing here’, op de rechter ‘at least you didn’t shit yourself’; het is duidelijk wat voor show het wordt. Insanity Alert neemt het podium over met hun razendsnelle thrash in een optreden waar ook de grappen en grollen van frontman Heavy Kevy een grote rol spelen. Als een Duracell showman blijft Heavy Kevy maar moppen tappen en over het podium stuiteren. Je moet ervan houden. Op een gegeven moment worden er kartonnen borden met ‘Bami schijf = life’ en ‘All mosh no brain' het publiek in gegooid en de band speelt zelfs een Bohemian Rhapsody-parodie. Insanity Alert is de ideale feestband voor thrash-fanaten. Het verzamelde publiek was laaiend enthousiast.
Epische cinematische muziek vult het Oldehoofsterkerkhof. Het publiek wacht vol spanning op Amerikaanse grootheid Mastodon. De band maakt vanaf het allereerste akkoord duidelijk waarom ze headliner zijn en waarom ze tot de top behoren. Wat volgt is een gepolijste set met rauwe randjes, soms groovend, soms pure sludge en van melodische hypnotiserende momenten tot harde, spectaculaire breakdowns. Mastodon houdt met deze variatie meesterlijk de aandacht vast. De band speelt werk uit hun volledige discografie, met als hoogtepunten ‘I Am Ahab’ van het Moby Dick-album ‘Leviathan’, opgedragen aan alle fans die bij hun eerste Nederlandse shows ooit waren en ‘Your Ghost Again’, opgedragen aan hun overleden voormalige gitarist Brent Hinds. Een ijzersterke show van een betrouwbare kracht in de metalwereld, met een kleurrijke lichtshow als extra element. Een perfect spektakel als afsluiter van de zaterdagavond.
