Irelle Ramires: "Je hoeft niet helemaal opgegroeid te zijn als je volwassene bent"

Geboren in Arnhem en vroeg verhuisd naar de Dominicaanse Republiek, waar ze van jongs af aan al veel muziek mee krijgt, want haar vader is multi-instrumentalist en speelt onder andere bachata, salsa en merengue. Op haar negende verhuisde ze terug naar Nederland, maar niet naar Arnhem, wel naar Eindhoven, en als ze een paar jaar later een ukelele krijgt, begint ze al met muziek maken, maar echt liedjes schrijven? Dat doet ze pas echt op haar zeventiende als ze een elektrische gitaar krijgt. Nu is muziek voor haar vooral een mentale uitvlucht: het op zijn plaats zetten en verwerken van gevoelens en ervaringen, maar vooral ontsnappen naar een andere wereld. Dat vormt zich voor haar tot alternatieve poëtische nederpop.

Hoe kom je op je onderwerpen?

"Ik haal mijn inspiratie uit alles om mij heen. Ik schrijf heel metaforisch, dat helpt mij om in een andere wereld te kunnen duiken, en deze wereld om mij heen beter te begrijpen. Door daar echt in te duiken, creëer ik een eigen wereld en kan ik dingen beter een plekje geven."

Je zingt vaak in een derde persoonsvorm, richt je het nummer tot iemand?

"Het hangt ervan af welk nummer. Vaak is het wel voor iemand geschreven. In het nummer ‘Eenmansestafette’ gaat het om ‘zij’ en ‘haar’, maar dan gaat het toch ook over mijzelf."

Je treedt vaak op met een clownspersonage, hoe is dat ontwikkeld? 

"Die is ontstaan bij het maken van mijn debuut-EP Jeugdtekort. Ik vond clowns altijd wel heel vet. Op een gegeven moment kon ik daarmee een zeer goede link leggen met mijn album. Die link was er, omdat het soms moeilijk is om op te groeien in deze eigenlijk wel nare wereld. Je maakt soms dingen mee die moeilijk los te laten zijn. Dat clownspersonage staat zowel voor het vast willen houden van bepaalde dingen uit je jeugd, als voor een soort masker voor die jeugd. Clowns blijken vaak ook wat jeugdigs te zijn."

Wat betekent de naam van je eerste EP Jeugdtekort?

"Ik denk dat veel mensen wel op een bepaalde manier geforceerd zijn om op te groeien, waardoor je als volwassene het idee krijgt dat je sommige dingen uit je jeugd mist of waarvan je tekortkomt. Dat clownspersonage staat voor het nog even proberen vast te houden aan je jeugd. Je hoeft niet helemaal opgegroeid te zijn om je volwassene bent."

Wat is de boodschap met je muziek?

"Ik wil vooral mensen de woorden geven die zij niet altijd zelf kunnen vinden. Ik ben songwriter, dus ik kan gemakkelijker woorden geven aan wat ik voel, maar het is voor sommige mensen lastiger om daar woorden aan te binden. Ik weet dat als ik het zelf moeilijk heb, hoeveel steun ik kan ondervinden van muziek die wel de woorden geven."

Je bent recent afgestudeerd van het Rock City Institute, hoe was dat?

"Ik vond het echt geweldig, het was zo leuk. Ik vond het een hele vette ervaring en het was voor mij vooral een ‘safe space’. Ik ben altijd heel erg gepest op school, maar Rock City was de eerste plek waar dat niet zo was. Ik kon het met iedereen in mijn klas wel vinden en had gewoon super veel vrienden. Dat was voor mij nieuw maar ook heel fijn, want ik kon helemaal mezelf zijn. Ik kon mij kleden zoals ik wilde en mijn haren verven zoals ik wilde. De docenten waren ook heel lief en het heeft mij geholpen te ontwikkelen, ook als muzikant."

© Sybrand van Leest

Wat is je grootste droom?

"Die is dat ik een ‘decent’ publiek kan bereiken, dat ik mensen de woorden kan geven die ze niet kunnen vinden. Het lijkt me heel erg vet om muziek te blijven kunnen maken en dat ik het mijn baan kan maken."

Wat is je bericht voor jonge ambitieuze muzikanten?

"Muziek maken lijkt soms heel spannend of groots, maar je kunt veel meer zelf dan je denkt als je ambitie hebt. Ik heb mezelf gitaar aangeleerd, dus je hoeft niet per sé lessen te volgen. Tuurlijk is het fijn om op een hoger niveau te komen met behulp van anderen, maar een basis om zelf te kunnen schrijven kun je veel sneller dan je denkt. Het belangrijkste is vertrouwen hebben in jezelf dat je het kunt en geloven dat je je dromen kunt bereiken als je er hard voor werkt."

Irelle Ramires is onderdeel van De Nacht van Strijp-S en staat 19 september tussen 20:00 en 01:00 bij het terras van Popei, samen met ook Tight Barrel, Omstander, Death Caps en Green Peterson. Entree is gratis.