IJsland maakt van PAARD één grote politieke moshpit
Van crowdsurfende kinderen tot een zaal vol ‘klootzakken’: IJsland krijgt Den Haag massaal aan het dansen

Vijftien minuten te laat, een glas wijn in de hand en vervolgens geen seconde meer stilstaan. IJsland komt PAARD binnen alsof er niets is gebeurd. Binnen een paar nummers vliegen de eerste crowdsurfers al over de hoofden.
“Hou ze hoog, hou die kinderen hoog”, roept Abel. Voor het podium verdwijnen een paar jonge bezoekers boven de menigte. Ze worden doorgegeven, opgevangen en weer terug de zaal in geholpen. “Let op elkaar, raap elkaar op van de grond.” Ondertussen dendert de muziek gewoon door.

Zowel de zaal als IJsland staan geen moment stil. Sef beweegt van de ene naar de andere kant van het podium, duikt richting de barrière en zoekt eens in de zoveel tijd contact met de zaal. “Agga, hebben jullie het ook zo warm of ben ik dat?” De zaal heeft het warm. Heel warm.
Net als Abel en Sef blijft de muziek blijft alle kanten op bewegen. Funky baslijnen maken plaats voor harde beats, waarna de zaal weer volledig losgaat. Abel trekt zijn shirt uit. Sef staat inmiddels voor de barrière. “Mensen bovenin mogen ook crowdsurfen”, roept hij.

Maar tussen alle chaos door is er ruimte voor een serieuzere noot. “Hey guys in de zaal, we gaan niet naar die kankeroorlog, oké? Koste wat het kost.” De muziek valt stil. De zaal luistert. Daarna gaat de beat er weer in.
Voor het podium is inmiddels weinig meer over van de oorspronkelijke opstelling: iedereen staat door elkaar, te springen en te dansen. Dan kijkt IJsland eens goed de zaal in.

“Beetje om me heen gekeken en no offence, ik vind jullie allemaal klootzakken.” Gelach. “Ik zie gewoon een hele zaal vol klootzakken.” Een korte stilte. “Weet je wat klootzakken doen? Die dansen.”
Dat hoeft hij geen tweede keer te zeggen. PAARD ontploft. Wanneer hij „stil, stil, stil” roept, duurt het even voordat de zaal daadwerkelijk stilvalt.

“IJsland is geen band”, zegt Abel ergens tijdens de show. “Het is een beweging.”
En dan begint de muziek opnieuw. Het is luid, heet en behoorlijk chaotisch. Precies zoals de avond inmiddels hoort te zijn.
Aan het einde staat PAARD nog steeds te dansen. Bezweet, hees en duidelijk niet van plan om al naar huis te gaan.


