IJSLAND houdt het menselijk in Inter-City
“Wat is jullie favoriete club in Den Haag?”
Het is feest, want Inter-City gaat deze week open! Op deze regenachtige avond gonst het op het terrein. Zowel de tenten buiten als binnen bij café Saus staat het hutjemutjevol, en niet zonder reden: vanavond treedt IJSLAND op, speciaal voor de openingsweek. De supergroep van Abel van Gijlswijk (Hang Youth), Sef en Faisxl bracht in februari IJSLAND 2 uit. Over de top, razend catchy en vol hoopvolle razernij. Met een festivalzomer en een uitverkochte clubtour in het vooruitzicht zijn de verwachtingen hooggespannen.
Ondanks de relatief late aankondiging is het vanavond uitverkocht. Mensen die geen ticket hebben weten te bemachtigen voor de clubtour, mensen die wél een ticket hebben maar simpelweg niet kunnen wachten tot de clubtour begint, iedereen is er helemaal klaar voor. DJ Chuckie draait de zaal lekker warm, en zodra zijn booth wordt weggehaald, schuift het publiek in één keer naar de rand van het podium.
Het is alsof de zaal op hete kooltjes staat van de spanning. Er klinkt gejuich als er buiten zwarte doeken over de dakramen worden gegooid. Een verstandige toeschouwer brengt snel nog even een armvol bierflesjes en glazen naar de zijkant, voordat de opgebouwde energie losbarst.
De ontlading
En dan is het zover: met ‘Hete take’ slaat de vlam gelijk in de pan. Sef en Abel knallen de opener eruit, begeleid door tientallen kelen, gevangen voor het trechtervormige gevaarte van stalen buizen, bewakingscamera’s en lampen op het podium. Het is een ontlading.
Het duo staat deze keer in een casual outfit op het podium, om te kijken hoe het is om de show nét iets anders te doen. Het past best bij de wat intiemere setting van deze club. Van ‘Hete take’ gaan we meteen door met ‘Boeke’, ‘Don't believe de krant’ en ‘Osama bin laden’, en het publiek wordt wilder en wilder. Dan valt nét voor de laatste drop van die laatste track plots al het geluid uit.
Geluidjes
Producer, DJ en 'vijfde Beatle' Faisxl vermaakt het publiek met de paar geluidjes die hij nog tot zijn beschikking heeft. “Fais communiceert met fucking irritante DJ geluidjes,” zegt Abel tussen de piepjes en bliepjes door. “Je denkt hij is Belgisch, maar hij heeft geen stem.”
Faisxl levert overigens een behoorlijke krachttoer. Hij is méér dan een DJ, en mixt live tracks in elkaar. Geen nummer klinkt exact als op het album, en dat houdt iedereen scherp. Het levert bijzondere momenten op, zoals een euforische roze wolk-versie van ‘M/V/X’ en een viervoudige cyclus van ‘2 schorpioenen’ die verder en verder escaleert.
Niet vlekkeloos, wél echt
Het is tekenend voor de rest van de show, die ook niet vlekkeloos verloopt. Abel en Sef kennen lang niet al hun teksten en het publiek ook niet, en dat levert wat ongemakkelijke stiltemomentjes op. Het is ze vergeven: meestal levert het gelach op uit het publiek en de mannen geven elkaar complimentjes als ze iets goed onthouden. Het voelt wat nonchalant, wat informeel, en dat maakt het ook menselijk.
Maar: het grootste deel van de tijd lukt het gewoon. En als het lukt, dan gaat het ook écht hard. Het is organisch, het is imperfect, het is fluïde. En waar kan dat beter dan hier, in dit cultuurcentrum dat niet af is, maar een “levende, groeiende plek.” Nu al traditiegetrouw eindigt het concert met een luidkeels "IJSLAND DRIE! IJSLAND DRIE! IJSLAND DRIE!" Sef stel ons gerust: "Komt goed. Gaan we maken!"
