IJSLAND komt een brandje blussen

Reflectie

Afhankelijk van wie je het vraagt is IJSLAND 2 al of nog maar vier maanden uit. Voor Abel gelden zelfs beide kwalificaties: “Als je zegt vier maanden denk ik ‘was dat zo kort geleden?’ Het voelt tegelijkertijd als heel lang en heel kort.”

Ook de vraag of het album mensen bereikt heeft op de manier die ze hadden verwacht blijkt lastig. Sef: “Er moet ergens reflectie vandaan komen. Je schreeuwt iets in een holle ruimte en dan krijg je geen reactie. Maar als er andere mensen bij zijn, dan zie je het beter. De tour is ook nog niet begonnen. Dat is heel raar, dat voelt dan straks waarschijnlijk als een soort jubileumtour.”

Emotionele chantage

Deze show is nog geen onderdeel van de tour, maar kwam tot stand omdat Steven van Lummel, één van de oprichters van Inter-City, had gevraagd of ze voor de openingsweek een show wilden doen. “En toen konden we geen nee zeggen, omdat hij emotionele chantage heeft toegepast”, vertelt Abel lachend. Steven is een goede vriend van de band, en ze hebben grote waardering voor alles wat hij organiseert. “Hij heeft zo’n passie voor het nachtleven dat je een cultuurbarbaar bent als je niet doet wat hij vraagt.”

© Lucas Winckers

“De wereld is niet snel genoeg voor ons”

Sef was het liefst een week na de release al op tour gegaan. “Als je in de studio bent geweest, wil je de dag daarna de clip schieten. Dan optreden en alle awards in ontvangst nemen. Je bent het meest hyped over je muziek op het moment dat je het aan het maken bent. Die energie wil je zoveel mogelijk bottelen.”

Maar juist het feit dat IJSLAND 2 zo snel is opgenomen maakt dit onmogelijk, legt Abel uit. “De aard van dit project en van het album is dat het allemaal zo blitzkrieg en in het moment is. Dat maakt dat je niet direct een tour kunt plannen. Het album was pas een maand af voordat het uitkwam, dus dan zijn de popzalen al volgeboekt. De wereld is niet snel genoeg voor ons.”

Misschien zijn ze zelfs te snel voor zichzelf. Een andere bijwerking van dit werktempo is dat de twee nog steeds nieuwe dingen horen in hun eigen muziek. “Vandaag was ik een track aan het luisteren… “'Tijdsgeest'", zegt Sef tegen Abel, “en toen hoorde ik ineens op jouw verse allemaal vogeltjes.” 

Beu

Toch vraagt Abel zich af of hij het album niet al een beetje beu is. Of Sef hetzelfde gevoel heeft? “Nee. Ik luister er niet naar, ik moet het gewoon spelen. Maar het voelt al wél oud.” 

Hij kan het wel verklaren: “Normaal gesproken ben je gewoon langer met een plaat bezig en dan besteed je meer tijd aan het afmaken, dus dan leef je langer met een project voordat het uitkomt. Dan raak je er al aan gewend, dan is het ook niet zo gek om het daarna nog langer te spelen. Nu is het alsof je heel snel een tekening hebt gemaakt, en dan moet je die tekening de hele tijd laten zien aan mensen.”

Toch betekent dit zeker niet dat ze de shows al zat zijn voor de tour begonnen is. Sef: “Je geeft mensen iets, en deze plaats is zo’n fysieke plaat. Je moet mensen de kans geven om die ook fysiek mee te maken.” Het feit dat we nu net vóór een optreden zitten te praten speelt ook mee, volgens Abel. “Vóór de show voelt het altijd anders. Dan zit je hierzo met fucking 3voor12 op een stoeltje, dan rook je nog een sigaret… Maar als het begint is alles anders, dan is het het vetste wat er is op aarde.”

© Lucas Winckers

De tourende brandweer

Hoe voelt het geven van een show dan voor Abel? “Het voelt als iets wat ik moet doen omdat het belangrijk is. Alsof ik een soort brandweerman ben. Er is vuur. Er moet een brand geblust worden en ik ben de enige die dat kan.” Sef begint te lachen: “We gaan niet optreden, we gaan uitrukken!”

Wat maakt een IJSLAND-tour zo uniek? Abel: “Met IJSLAND zijn we selectief. We kiezen hele specifieke momenten en shows en daardoor voelt het allemaal prangender. Als je ons dit volgend jaar vraagt voelt het misschien heel anders, maar op dit moment voelt het zo. Deze tour is voor mij één groot moment waar je in een wervelwind zo 'zjoep' doorheen gaat”.

Het verrassingselement

Voor Sef gaat het ook om de verrassing: “Ik hoop dat mensen niet dezelfde ervaring hebben als ze bij meerdere shows zijn. Geen één show is hetzelfde. Het is wel voorbereid, maar er gebeurt elke keer weer zoveel anders met de dynamiek in de zaal.” 

Dit is vooral te danken aan IJSLANDs producer, dj en ‘vijfde Beatle’, Faisxl. “Iedere keer als we optreden heeft Fais alles veranderd,” vertelt Abel met de toon van iemand die steeds het slachtoffer is van een flauwe grap. “Hij is ook niet gewoon aan het dj-en, hij is live echt dingen aan het doen, en hij bedenkt ook van tevoren telkens weer andere shit die wij dan niet van weten.” Sef vult lachend aan: “Je weet toch wel zo’n makeover-programma? Je geeft iemand de sleutels van je huis, en dan kom je thuis en dan is je hele interieur veranderd. Dat is Fais.”

Ongrijpbare tovenarij

Over de vraag wat IJSLAND met hun shows wil overbrengen fantaseren de twee erop los, beginnend met Sef: “Ongrijpbare tovenarij, dat is het.” Abel onderbreekt: “Het liefst zou ik gewoon het podium opkomen, al die shit doen en dan ineens weer weg zijn. Dat zou ik het sickst vinden.” Sef: “Wat we eigenlijk zouden moeten fixen is zo’n illusionisten truc.” “Fais in twee delen”, springt Abel er weer tussen. “Gewoon rookbom, poef, weg. Je ziet alleen nog onze cape, woesj, ‘was dat… was dat… IJSLAND?’”

Het trio heeft geen gebrek aan ideeën. Hoe houd je dat vol? “Ik denk dat het gewoon uit liefde is voor het maken van dingen. Als je tijdens een project gaat nadenken over hoeveel werk iets is, dan ga je dingen niet doen. Ik vergeet elke keer bijvoorbeeld hoe irritant het is om een videoclip op te nemen. Totdat ik een videoclip aan het opnemen ben. Dat moet je gewoon allemaal vergeten. Je moet de bevalling vergeten en alleen aan de baby denken.”

Lees het verslag over de show bij Inter-City hier

© Lucas Winckers