Excentrieke Elmer wil veel in Chassé Theater
Maar krijgt te weinig terug tijdens Be Proud Weekend
Plensbuien alom, mensen die massaal hun paraplu’s bij de garderobe van het Chassé Theater inleveren, maar een beetje regen: dat houdt niemand tegen tijdens het Be Proud Weekend dat daar werd gehouden. Als onderdeel van dat weekend was er nog de Pride Walk en daarna volgden optredens van de Bredase performers als Emily Salvia en Vicky ViQueen. Het druppelde langzaam vol in het theater voor de hoofdact van de dag: rapper/performer Elmer.
Het is maar een kleine zaal, die Koninklijke Drukkerij EM. de Jongzaal in het Chassé Theater. Het podium is voor Elmer omgebouwd tot een soort Amerikaans promfeest: lichtblauwe- en roze stof gedrapeerd en stolpen met nepbloemen erin. Elmer komt op in blauwe smoking met witte corsage en een sigaret in haar mond, geeft een witte roos aan een oudere man die vooraanstaat. Haar haar: strak achterover gekamd. Ze neemt plaats op een klein, roze podiumpje dat midden op het podium staat, wat wat weg heeft van een taartplateau van een bruiloft uit de jaren ‘80. Dan pakt ze een vintage microfoon en neemt een trekje van haar sigaret. Ze zegt simpelweg “Welkom”, en begint gelijk aan haar eerste nummer van de avond ‘EEN JAS’ waarna de zaal gelijk losbarst op een set die ruim put uit Elmers nieuwe album MAN, OH MAN.
Aan het begin van een volgend nummer schudt ze de handen van mensen aan de rand van het podium, waaronder meerdere kindjes. Later in de show gaat ze het gesprek aan met een van de kinderen. Ze vraagt: “Hoe oud ben jij?” waarop een van de kinderen, met een regenboogvlag op zijn wang geschminkt, reageert met “negen”, waarop Elmer zegt: “Ik weet niet waar je ouders zijn, maar het wordt vanaf hier alleen maar grover. Dus ik wil geen boze mails!”
Tijdens nummers danst Elmer enthousiast op het podium. Alles van high kicks tot helemaal los gaan, zodanig dat het er soms uitziet alsof ze danst met een onzichtbaar figuur op het podium. Veel nummers hebben een groovy melodie, waarbij Michael Jackson-achtige moves tevoorschijn komen, passend bij die mooie loafers van Elmer. Liedjes zoals ‘Fantastisch’ krijgen iedereen in de zaal aan het dansen. Bij meer verstilde nummers met spoken word komen mensen helaas weer tot stilstand en legt Elmer de nadruk op langzamere moves en performance. Zo gebruikt ze een roze stof en windmachine, gooit ze op een ander moment met de nepbloemen van haar decor en poseert ze in de flikkerende lampen. Voor sommigen is dit lagere tempo een moment om wat tegen elkaar te zeggen of zelfs drinken te halen, aangezien het de energie in de zaal echt verandert en dat komt de show niet ten goede.
Midden in de show staat Elmer even stil bij het Be Proud Weekend en vertelt ze dat ze de Bredase Pride Walk voorbij zag komen met een gevoel van trots en adoratie. Ze vertelt een anekdote over haar eigen eerste zoen, met een vrouw. Tegen de jonge queers in het publiek zegt ze: "Welkom en wat fijn dat je er bent.” De sfeer in de zaal gaat op indrukwekkende wijze van een club vibe, tot een artistieke theatershow, van groovy nummers tot razendsnelle rap. Rechts van het podium staat een verhoging waarop twee doventolken elkaar afwisselen. Tijdens een van de vlugge rapnummers benadert Elmer de doventolk. Ze rapt door maar trekt haar wenkbrauwen op; ze is onder de indruk. De doventolk houdt de vele woorden die voorbij komen namelijk perfect bij. Er wordt gejoeld vanuit het publiek en de tolk glimlacht. Elmer roept het publiek op tot een groot applaus voor de vrouw, “Shoutout naar haar!”, die vervolgens een bescheiden buiging maakt. Tijdens het concert komt bij haar en haar collega zweet op het hoofd te staan van het snelle tolken en meedansen op de muziek.
Naast Elmer staat drummer Guy Pek op het podium. Letterlijk ‘staat’, aangezien de drummer regelmatig zijn kruk verlaat tijdens zijn fanatieke drumwerk. Zijn drumset bestaat onder andere uit een samplepad waaruit jaren 80-synthesizergeluiden tovert, wat de vintage vibe van veel nummers en het optreden onderstreept. Als Guy halverwege de show ‘ALLE JONGENS ZIJN GEMEEN TEGEN MIJ’ instart, stopt Elmer hem. Dan start hij het nummer opnieuw in. “Nee, je zit nog steeds niet op mijn tempo, jezus!” roept de artieste. Nogmaals start hij en dan schreeuwt ze nog harder en nog bozer. Daarna gniffelt ze en zegt ze in de microfoon ‘grapje’ waarna Guy nog een keer het nummer begint.
Elmer eindigt ‘Geen Beest’ op handen en voeten, buiten adem. Nadat ze opkrabbelt zegt ze: "Ik heb nog één nummer, dus het is je geraden om te dansen.” Dat nummer is uiteraard ‘Je Vader’ wat de zaal onmiddellijk aan het dansen, joelen en lachen krijgt. Wanneer het publiek applaudisseert, steekt Elmer twee middelvingers op. Lekker tongue in cheek, maar dat is dan ook wat Elmer zo typeert. Dat snap je, of dat snap je niet en in Chassé Theater blijkt toch aan de verbaasde gezichten na ‘Je Vader’ toch wel iets meer in die laatste categorie te vallen dan je zou willen.