Een avond stevig rocken in de Beatriks met Bad Luck Baby en Money and the Man
Succesvolle, uitverkochte seizoensouverture voor Leeuwarder undergroundpodium
Vrijdag 18 september werd het weekend stevig ingeluid in De Beatriks. Met een uitverkocht huis waren de Friese band Bad Luck Baby en de Zwolse formatie Money & The Man aan zet om er een oorverdovende en onvergetelijke avond van te maken.
Het is al vroeg druk in Beatriks, dat haar eerste show van het nieuwe seizoen organiseert. En het belooft nog drukker te worden, want de avond is volledig uitverkocht. Een lekker begin van het seizoen voor het poppodium.
Bad Luck Baby
Na de soundcheck staat Bad Luck Baby in de startblokken klaar om te beginnen. Het publiek heeft er zichtbaar zin in, maar is nog een beetje terughoudend. Gelukkig valt die terughoudendheid weg zodra de eerste riff klinkt. De band zet een stevige groove neer waar het publiek meteen zeer enthousiast op reageert. Vanaf het begin van de set laat de band zien dat ze goed op elkaar ingespeeld zijn, want het optreden staat als een huis. De opgedane ervaring van de vele optredens (waaronder Popronde 2025) is goed zichtbaar op het podium. Met Cath Harryvan als frontvrouw heeft de sterk synth-rockformatie van Friese bodem ook een powerhouse van een frontvrouw in huis.
De muur van geluid, waarin ronkende gitaarriffs versmelten met heavy, catchy bassynths, denderen door de zaal. De baslijn is niet alleen hoorbaar, maar ook voelbaar. De zogenaamde "oempf" (waar je de bas voelt in je buik) is zeker van toepassing vanavond. De lichtshow zet de show ook absoluut kracht bij. Ingrediënten die allemaal een kolkende avond beloven.
Na het 3e nummer vraagt Cath: "Heeft Bea er zin in?" Er klinkt een luid, bevestigend gekrijs uit de zaal. Direct wordt het volgende nummer ingezet. Het nummer "Arcade" gaat over ruzie in de kroeg, omdat je te veel gedronken hebt. Het nummer klinkt lekker losbandig, wat goed bij het thema past.
Na een korte black-out op het podium begint Cath aan het volgende nummer, "Sailor", met een slepende intro. Bijgestaan door Ian Wijma (drums) en Milan Kienstra (bas) valt het iets rustigere nummer heel goed bij het publiek. In het refrein komen de stevige gitaren van Daniel Tanate en Eddie Reijcheler er weer gierend bij. De combinatie van het wat intiemere couplet en het stevig rockende refrein creëert een hele mooie dynamiek in het nummer.
"Het volgende nummer is van de nieuwe EP die 13 november uitkomt", vertelt Cath aan de zaal en direct wordt er een basic, maar oh zo catchy baslijn ingezet door een synth. Het publiek staat te springen en te juichen. Als vervolgens in het refrein een stevige dembow-dancehallbeat door de drummer wordt ingezet, ontploft de zaal en wordt er gedanst. Een leuk detail van dit nummer is dat gitarist Eddie een vocoder op zijn gitaar gebruikt, waardoor zijn stem als een gierende gitaar klinkt.
De show wordt afgesloten met "Disappoint Me" en de zaal gaat echt helemaal los op dit laatste nummer. In de break van het nummer vraagt gitarist Daniel "om allemaal door de knieën te zakken". Iedereen zakt door de knieën en na het aftellen springt de hele zaal op en gaat het helemaal los op de laatste klanken van Bad Luck Baby. Een zeer goede show van een band die het ver gaat schoppen. Zet de release van de EP in je agenda: 13 november.
Na een ombouw van 45 minuten, waarin de huis-DJ met pet en lange baard de stilte weet op te vullen met lekkere songs met veel gitaarwerk, klinkt er ineens een spannende intro met een net zo'n spannende lichtshow.
Money & The Man
Daar zijn ze dan, het drietal van Money & The Man. Op de website van De Beatriks wordt de band omschreven als "een powertrio waar de stevige riffs en gierende solo's je om de oren vliegen" en dat de band live "een tikkende tijdbom is, waar slopen gegarandeerd is". Nou... daar is geen woord van gelogen, want wat komt er een enorme bak aan energie en power van het podium. Drummer Ymte Koekkoek slaat met zo ontzettend veel power op de drums en de Rickenbacker (hét merk voor een hardrockbas) van Tim Kampman completeert de keiharde, maar vooral solide ritmesectie. Gitarist/zanger Henk Wesselink is een frontman, zoals we ze graag zien bij dit soort. Alsof hij uit zijn kooi is ontsnapt, rent en springt hij over het podium. En ondertussen zingt en speelt hij ook nog gitaar zonder steken te laten vallen. De band is een brok aan energie, wat uiteraard ontzettend aanstekelijk werkt op het publiek in de uitverkochte Beatriks. Vanaf de eerste noot is het duidelijk: het kookpunt wordt bereikt vanavond. De hitte van de volle zaal draagt daar absoluut aan bij.
Het tempo ligt hoog en voordat het publiek nat van het zweet kan applaudisseren, begint het volgende nummer al. "Something 'Bout This Girl" wordt ingezet en het tempo wordt nog een tandje bijgezet. "Hey Leeuwarden, wisten jullie dat we uitverkocht zijn?" vraagt Tim, als het nummer afgelopen is. "Dank jullie wel daarvoor! Zo ver van huis uitverkopen, is wel echt heel tof." De afstand Zwolle-Leeuwarden is niet bepaald een wereldreis, maar het gebaar wordt door het publiek gewaardeerd.
De band laat amper ruimte en rust tussen de nummers. Op hoog tempo ramt de band continu snel door naar het volgende nummer. Een en al energie. En net wanneer je denkt dat er een max is, dan kan er toch nog een schepje bovenop. Maar dan is er toch even een momentje van rust en bezinning. Het is namelijk tijd voor de band om de gitaren te stemmen en toch even op adem te komen. Omdat hun plaat 'MAMMON' 1 jaar bestaat, wordt er in het rustmoment een gratis exemplaar van het album weggegeven. Henk draait drie pirouettes met een vinylalbum in zijn hand en frisbeet deze in het publiek. Onder luid applaus wordt deze gevangen door de gelukkige nieuwe eigenaar.
"Degenen die willen headbangen moeten nu naar voren komen. Ymte gaat namelijk heel erg z'n best doen." Drummer Ymte zet een stevige drumpartij in, de gitaren vallen in voor het laatste nummer en de zaal staat weer op z'n kop. In het nummer zit een drumsolo en die speelt Ymte inderdaad vol overgave. Plotseling klapt de deur naast het podium open en springt Henk door de opening de zaal in. Hij loopt al spelend de zaal rond, of eerder gezegd: springend, rennend en zelfs liggend. De snelkookpan heeft het kookpunt bereikt qua energie en gitaargeweld. Als Henk weer op het podium terug is, pakt hij de microfoon en roept: "Kom op Leeuwarden, dit is écht de laatste!" De laatste gitaarriff wordt ingezet en het publiek gaat dansend en headbangend nog eenmaal helemaal los. Als je wil weten hoe je een zaal moet laten kolken en koken, vraag het Money & The Man!
