Friese broers Van ’t Veer na zestien jaar terug op het podium met Lawn
‘Een reis heeft een bestemming nodig’

Aan het begin van deze eeuw beleefde de band Lawn, rondom de broers Titus en Job Van ’t Veer, zijn hoogtijdagen. Met shows op de grotere podia in binnen- en buitenland was de band een vaste waarde binnen de Nederlandse popscene. Nu, ruim zestien jaar later, begon het bloed weer te kruipen waar het niet gaan kan en werd er mondjesmaat weer eens gerepeteerd.
Het bleef niet bij een gezellig samenzijn en een beetje tokkelen op een gitaar. Al snel werd het plan opgevat om weer eens een podium op te klimmen. Na maanden repeteren en het schrijven van nieuwe nummers staat de band komende vanavond op de planken van de Groningse rocktempel Vera, met in het voorprogramma de Fries-Groningse band MOMSNAME. Want alles goed en aardig, een reünie van oude mannen moest het niet worden.
Na zestien jaar is het eindelijk zover: ‘Een reis heeft een bestemming nodig’, legt Job Van ’t Veer uit. “We zitten inmiddels tien maanden, bijna elke week met z’n vieren in de oefenruimte”, vervolgt hij, nadat we elkaar bijna vijftien jaar nauwelijks hebben gesproken of gezien. “Dat is hartstikke leuk, maar ik vind wel dat we ergens naartoe moeten werken. En laat dat nu de 19de zijn, de show in Vera.”
Dat de band vijftien jaar geleden voor het laatst van het podium stapte, was vooral te wijten aan het feit dat het voor iedereen wel even klaar was met de muziek, maar niet met de band. “Het is een intensieve periode geweest, met ambities die we toen ook hadden. De muziek was een beetje aan het wegebben en normal life takes over. Dat hadden we allemaal wel een beetje. Het grappige is wel dat ik gewoon in de muziek ben blijven werken” aldus Titus van 't Veer. Maar na vijftien jaar begon het bij Titus weer te borrelen. “Het leek me leuk om met z’n allen weer eens samen te komen, een oefenruimte te boeken en te kijken of dat leuk is.
Die boot werd met name door Job afgehouden. “Dat heeft niet zozeer met onwil te maken. Ik heb een vrij druk bestaan met werk en alles. En daar past de muziek dan niet in. Ik heb dat ook niet gemist.” Het was Titus die Job tussen neus en lippen door benaderde met de vraag of hij open zou staan voor een optreden. Job zei daarop niet volmondig nee. “Deze vraag was per toeval gelijktijdig ook bij de twee andere bandleden terechtgekomen en die waren voor. Dus er waren drie oké en eentje die twijfelde. Misschien is dat ook wel goed geweest, om op die manier even voor het blok gezet te worden”, geeft Job toe.

Uiteindelijk kwam het idee om weer een show te spelen van Job en drummer André Gubbels. Titus hierover: “De kern van met elkaar zijn, lol hebben en leuke dingen maken in ons tempo en waar wij de regie over hebben, dat is wat ik zocht. En die punt op de horizon, het doel, de reis is lang en is al verteld. Van mij hoefde dat niet per se, en ik sta er nog steeds zo in. En ja, nu staat er een show gepland en dat wordt ook best wel tof.”
En het is niet even spelen om het spelen. “We pakken het wel serieus aan”, legt Job uit. “We hebben destijds ook met best wel serieuze intenties in de band gezeten en daarom wilden we ook niet in een willekeurige kroeg spelen.”
Daarnaast zijn er inmiddels nieuwe liedjes geschreven, in het verlengde van het oudere werk. Het schrijfproces verloopt echter wel eenvoudiger dan vroeger. “Ik denk dat leeftijd hierin wel een positieve rol speelt”, meent Job. “We hebben best wel eens discussies over: moeten we dit niet doen, of moet dat niet korter, of juist langer? Dus het hele arrangeren. Dat was vroeger wel anders, met veel gemopper en onmin. Ik vind het nieuwe materiaal ook echt niet onderdoen voor de nummers van weleer.”
Lawn heeft meerdere bezettingswisselingen gekend, maar de keuze om met het huidige viertal te spelen, is eigenlijk een organisch proces geweest. “Als aanstichter van het geheel heb ik iedereen wel gevraagd of ze het leuk zouden vinden om weer een keer samen te komen. Ik wist toen al dat onze laatste drummer, Okkie Bult, met gezondheidsproblemen kampte en onze laatste bassist, Maarten Rischen, in het buitenland woonde. Dus toen kwamen we logischerwijs uit bij drummer André Gubbels en bassist Sietse Dost.
Met deze line-up hebben we niet heel lang gespeeld, maar dat was wel de start van Backspace, onze plaat die voor ons wat deurtjes heeft geopend. Dus het voelt wel heel logisch om met hen muziek te maken. En het is gezellig, eigenlijk is dat de essentie. Lol hebben met elkaar, muziek maken, een biertje drinken.”
Die lol is er nu misschien wel meer dan in het verleden. De bezetting is niet dezelfde als die waarmee Lawn zijn laatste albumSilveropnam. Daardoor worden sommige nummers anders uitgevoerd dan destijds. Het proces is nu democratischer, meent Titus. “André en Sietse, met wie we nu spelen, waren altijd al wat democratischer. Ook bij de nieuwe tracks die worden ingebracht, voelt het alsof iedereen daar zijn draai aan mag en kan geven. En dat heeft meerwaarde.” Op het podium wordt de band nog bijgestaan door de Leeuwarder multi-instrumentalist Yusuf Kemal Öztürk.

Wat er na 19 november komt, is voor de band zelf ook nog onduidelijk. “Eerlijk gezegd hebben we dit nog helemaal niet als band besproken”, stelt Titus. “We zijn naar de Vera-show aan het toewerken. En als we het leuk vinden, dan gaan we daarna wel weer even een biertje drinken.”
Job laat iets meer los: “Wat mij betreft is de punt op de horizon eerder een komma. Als we onze grenzen weten te bewaken en dingen kunnen blijven doen in ons eigen tempo, dan staan we zeker open voor een interessante show die op ons pad komt. We willen alleen niet meer terechtkomen in de molen waar we zestien jaar geleden in zaten.”
Ook de muziekindustrie is in al die jaren enorm veranderd. “De muziekindustrie is in al die jaren ook enorm veranderd. In onze tijd was er geen muziekopleiding, wij hebben gewoon autodidactisch ons ding gedaan. Iemand als Yusuf staat daar anders in, hij weet de terminologie bij bepaalde akkoorden en schema's. Wij waren niet zo professioneel om uit te zoeken hoe dat dan heette. Hij is echt van een generatie die dankzij social media alle informatie tot zijn beschikking heeft. Je kan voor alles tegenwoordig tutorials vinden. Dat hij dat zo eenvoudig oppakt, dat is naast talent, ook echt wel van een ander professioneel niveau is.”
“Voor ons moest het altijd goed klinken”, meent Titus, “en daar kwamen we best een eind mee. Toen die Backspace (2003) uitkwam, hadden wij ook, met jonge gezinnen en werk, zestig shows op de teller staan. Nu denk ik: hoe dan? Dus wat dat betreft zijn wij met onze autodidactische manier van muziek maken ook best een eind gekomen. We deden ook wel aan bandwedstrijden mee, maar daar was geen coaching. Het was gewoon: je bent goed of niet goed genoeg en dan kon je ook best wel ver komen. Met een demo kwam je ook al een heel eind. Ja, de wereld is wel wat veranderd sinds dan. En tegenwoordig gaat het niet per se om de muziek, maar als je maar heel veel volgers hebt.”
Voor Lawn tellen die volgers nu even niet. Bij de band gaat het komende donderdag om de muziek. ‘Een uur lang herrie’ is wat we kunnen verwachten, volgens Job. Wie er niet bij zal zijn, is Anneke van Giersbergen (The Gathering), met wie Lawn in 2003 het nummerFixopnam. Desondanks beloven de heren dat het een mooie avond gaat worden, met een afgewogen selectie van nummers van de laatste twee platen.