Drunken Dolly: de polonaise gaat altijd door

Het is alweer vijf jaar geleden dat we elkaar voor het laatst spraken. Destijds waren de mannen van Drunken Dolly aardig aan de weg aan het timmeren, en leken de mogelijkheden voor meer feest eindeloos. Ze hadden Bevrijdingsfestival al plat gespeeld, in het naprogramma van Dropkick Murphys en Flogging Molly gestaan, en de shows binnen en buiten Nederland bleven zich maar aaneenrijgen. Helaas brak ook voor Drunken Dolly met covid ineens een periode aan die al die grenzeloosheid aan banden legde. Met hun grootste feest tot nu toe in het verschiet dus hoog tijd voor 3voor12 Rotterdam om poolshoogte te nemen. Bij het betreden van de woonkamer, waar het interview plaatsvindt, bekruipt ons heel even de angst dat we nooit gaan onthouden welke anekdote er van wie is. Gelukkig blijkt al snel dat deze band met één mond praat en dat dat dus niet uitmaakt. Want anekdotes, die zijn er genoeg.

Bij ons vorige interview ging het over jullie inspiratiebronnen. Er komt een hoop punk langs, her en der wat folk, maar weinig St. Patrick’s. Hoe is dat erin geslopen? Wie pakte de banjo op?
"Veel folkpunkbands beginnen vanuit de folk traditie. Bij ons is dat andersom. Rond 2004 kwamen we bij elkaar als band omdat we allemaal van Flogging Molly houden. Al snel bleek dat we vooral een mooi excuus nodig hadden om samen te zuipen en muziek te maken. Vandaar de naam ‘Drunken Dolly’. Gydo speelde akoestische gitaar maar door een verkeersongeluk ging dat niet meer. Bleek dat hij nog wel prima banjo kan spelen, omdat je veel zachter om moet springen met dat instrument. Ken je die ene scène in de film Titanic, als ze beneden in de lagere klasse bij het feest tussen allemaal Ieren terechtkomen? Dat prikkelde bij ons iets, dat was de energie die we wilden pakken. Toen die keuze eenmaal duidelijk werd is alles daarna als vanzelf zo gegroeid."

© Drunken Dolly

Over fun gesproken, wat kunnen we allemaal verwachten vrijdag in Annabel? En waarom is het eigenlijk ruim een week vóór St. Patrick’s Day?
"St. Patrick’s Day is voor ons meer een thema, een middel, maar vooral een excuus om het grootste feest ooit neer te zetten. Als we een weekend later zitten kunnen we de bands die er nu zijn niet eens boeken, die hebben dan al genoeg te doen.

The Cloverhearts is een super vette Keltische folkpunk band uit Australië, en Mr Irish Bastard komt uit Duitsland. Verder kun je vooral een hoop feest en drank verwachten. Het is voor ons natuurlijk een thuiswedstrijd en dat maakt het alleen maar leuker. Er valt eigenlijk weinig over uit te leggen, zolang mensen het maar leuk vinden. De polonaise gaat immers altijd door!"

Er zijn nog kaarten voor vrijdag 7 maart in Annabel.