Deckcheck: SANTØS blijft de lat hoger leggen
'Je moet altijd uitgedaagd worden door dat je er nog niet bent'
Van MC op huisfeestjes tot dj op internationale podia: een carrière achter de decks was voor SANTØS nooit een vooropgezet plan. Inmiddels vult zijn agenda zich met shows over de hele wereld. Wij spreken hem over hoe hij achter de booth is beland, zijn sound en de Rotterdamse clubscene.
Zijn eerste stappen in de muziek zette Glenn Kuurstra als MC. Wat begon voor de lol bij vrienden, liep langzaam uit de hand: van huisfeestjes naar clubs en evenementen. Zelf draaien kwam toen nog nauwelijks in hem op. Pas rond de coronaperiode belandde hij achter de decks, mede door na jarenlang naast dj’s gestaan te hebben, de knoppen inmiddels wel kende.
Ook de naam waaronder hij dat tegenwoordig doet, ontstond min of meer per ongeluk. Met zijn donkere haar kreeg Glenn op feestjes regelmatig de vraag waar hij vandaan kwam. ‘Dan stond ik dus echt dertig keer per avond te herhalen: “Nederlands.” Op een gegeven moment kwam mijn beste vriend Giovanni aanlopen. Die zei in een beetje joelige bui: “Hij heet Santos. Hij komt uit Brazilië.” En eigenlijk is dat een beetje een uit de hand gelopen grap geworden.’
De grap bleef hangen: hij werd MC Santos en nam de naam later mee toen hij zelf begon te draaien. Later ontdekte hij dat ‘santos’ ‘heilig’ betekent, waar hij het tegengestelde als naam voor zijn eerste track en latere slogan adopteerde: ‘Unholy Child’. Inmiddels is hij drie jaar actief als SANTØS, waarvan ongeveer twee jaar fulltime, en brengt zijn agenda hem vrijwel ieder weekend naar een ander land.
De set
Dat vele draaien brengt een nieuwe uitdaging met zich mee. ‘Je zou natuurlijk je set elke keer hetzelfde kunnen houden. Alleen dat gaat op een gegeven moment wel vervelen.’ SANTØS vond zijn basis in industrial techno, een genre dat volgens hem de afgelopen jaren steeds harder is geworden. Zelf beweegt hij liever een andere kant op. De afgelopen maanden merkt hij dat hij vooral vasthield aan een sound waarvan hij wist dat die werkte. ‘Nu wil ik juist vrolijk worden van mijn muziek. En niet elke keer hetzelfde doen, zeg maar.’
Die lol vindt hij steeds meer in een combinatie van bounce en (oldschool) hardtechno. Ook met zijn eigen producties wil hij richting een wat toegankelijkere sound bewegen. Daarnaast kijkt de dj verder dan de huidige technoscene. ‘Ik haal best wel veel inspiratie uit oude muziek. Uit de jaren negentig, dus. Niet Jurassic Park hieronder zetten hoor!’ Van huis uit kreeg hij alles mee, van Frank Sinatra en Elvis tot Queen en klassieke muziek. Voor ‘Happy Together’ inspireerde een edit van The Dark Raver hem om het nummer van The Turtles in zijn eigen technogeluid te gieten, samen met de vocals van zijn broertje.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Edits van bekende nummers doen het volgens hem vrijwel altijd goed, van oude rocknummers tot ‘Take Me To Church’. Zelf heeft hij ondertussen ook een zwak voor de Belgische hardcore-artiest Klaps. Een vaste opener heeft hij niet: liever kijkt hij naar waar hij staat en wat daar werkt. In Spanje maakt hij bijvoorbeeld edits van nummers uit de lokale cultuur. Het publiek blijft altijd leidend. ‘Ik wil mensen zien losgaan.’
Voor zijn afsluiter heeft hij wél een voorkeur: bounce of gabber, het liefst met een euforische of grappige twist. Bijvoorbeeld een track van Adrian Mills maar ook zijn eigen bouncy edit van ‘Gucci Flip Flops’. Na een nacht raven wil hij zijn publiek vooral met een goede vibe naar huis sturen. ‘Je moet vrolijk weggaan, denk ik. Niet: ik ben helemaal kapotgeramd en ik ga nu weg. Nee, je moet wel vrolijk closen.’
Die variatie is volgens SANTØS overigens niet nieuw. ‘Dat deed ik eigenlijk altijd wel hoor. Ik moet zeggen, al mijn sets waren altijd best wel variabel. Alleen je post natuurlijk vaak de dingen waar mensen je voor boeken. Wat ze van je verwachten.’ Wat er online van een SANTØS-set verschijnt, blijkt dus maar een deel van het verhaal.
De dj
Dat SANTØS goed weet welk deel van zijn sets online werkt, is geen toeval: voor zijn dj-carrière had hij vier jaar lang een marketingbedrijf. Op TikTok laat hij ondertussen bewust meer van zichzelf zien dan alleen iemand achter de decks. Ook buiten het scherm zoekt hij die verbinding met zijn publiek. ‘Ik vind dat je je nooit te groot moet voelen voor je fans. Ik blijf altijd een half uur tot een uur om met ze in contact te komen, foto’s te maken en een praatje te houden. Door die mensen sta ik daar wel.’
Die combinatie van muziek, persoonlijkheid en identiteit waardeert hij ook in andere artiesten. Binnen de lucratieve hardtechnowereld kijkt SANTØS vooral naar dj’s die hun eigen koers durven varen. Adrian Mills noemt hij als iemand die met zijn muziek en brand een eigen movement heeft gecreëerd; ook FUMI past voor hem in dat rijtje. Zijn vroegere voorbeelden zijn Panic, Paul Elstak en Ruffneck, al was de muziek zelf altijd belangrijker dan de naam erachter.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Zelf voelt hij die spanning tussen artistieke vrijheid en verwachtingen van een succesvolle artiest. SANTØS ziet zichzelf nadrukkelijk als dj, terwijl daar tegenwoordig bijna automatisch produceren bij lijkt te horen. Na zijn eerste succesvolle release kwam al snel de vraag naar nummer twee, drie en vier. ‘Ik vind dat soms wel lastig om te geloven dat het samen moet. Je vraagt een schilder ook niet om een dak te dekken.’
Ondertussen legt hij zelf de lat hoog genoeg. Van zichzelf en de mensen om hem heen verwacht SANTØS naar eigen zeggen 200 tot 300 procent. Ook zijn agenda mag zo vol mogelijk: ‘Als het aan mij ligt ga ik overal in dezelfde nacht heen, drie boekingen doen.’ Die gedrevenheid heeft een keerzijde. Carrière en succes gingen soms boven zijn eigen geluk; constant reizen, optreden en doorfeesten bleken niet vol te houden. Tegenwoordig probeert hij minder te drinken en een show meer als werk te behandelen. ‘Laat komen en vroeg gaan. Dat is wel de manier. Want als je dat niet doet, dan ga je eraan onderdoor. Je moet een hele goede ruggengraat hebben, maar de mijne ligt ergens… ik weet niet waar.’
Doordeweeks zoekt hij daarom structuur in gamen, zijn tuin opknappen en vijf keer per week sporten. Dat ritme helpt hem om met de mentale kant van het artiestenbestaan te kampen. ‘Mensen onderschatten vaak hoe artiesten mentaal gewoon echt struggelen. Terwijl iedereen zegt: “Hé, je doet het goed.” Maar als je van een show voor 10.000 man alleen thuis komt, dan gaan er hele andere vragen door je hoofd spoken.’
Stilstaan bij zijn successen blijkt ook lastig als ieder behaald doel direct plaatsmaakt voor de volgende. ‘Je moet altijd uitgedaagd worden door dat je er nog niet bent. Anders gaat je motivatie denk ik ook achteruit.’ Ieder jaar maakt SANTØS een lijst met plekken waar hij wil draaien, waarvan hij doorgaans tachtig tot negentig procent kan afvinken. Tomorrowland, UNREAL, NIBIRII en Monegros staan nog op het verlanglijstje; Verknipt Festival, zijn All Night Long voor Verknipt en een b2b met OGUZ op de mainstage van Hive behoren tot zijn hoogtepunten.
Toch hoeft een belangrijk podium niet altijd het grootste te zijn. Zo keerde hij onlangs terug naar Toffler, waar hij eerder een allnighter draaide. ‘Je kan groter en groter worden, maar voor mij als Rotterdammer is dat wel de club.’
De scene
Naast Toffler groeien Now&Wow en Maassilo volgens SANTØS sterk mee met hardtechno. Opgegroeid in Vreewijk, op loopafstand van Maassilo en Now&Wow, kwam hij via gabber en early hardcore bij techno terecht. ‘Ik denk dat ik Rotterdam adem.’ Cynthia Spiering en DYEN noemt hij als Rotterdamse artiesten die hij bewondert en die, net als hij, in hun sound laten horen waar ze vandaan komen.
Tegelijkertijd kijkt hij met gemengde gevoelens naar hoe de scene is veranderd. Zelf houdt SANTØS van feesten met oldschool techno en een groovy vibe, liefst zonder telefoons, maar hij beseft hoe tegenstrijdig het zou zijn om zich tegen de invloed van social media te keren. Zijn eigen carrière groeit er immers mede door. Hetzelfde geldt voor de commerciële groei van hard techno: daar profiteert hij zelf ook van, terwijl hij ziet dat het uitgaansleven steeds moeilijker betaalbaar wordt. ‘Alles wordt duurder, mensen gaan niet meer drie keer in de week naar een fissa… feest, sorry.’
Daar ligt volgens hem ook een verantwoordelijkheid bij artiesten. ‘Ik hoop dat het weer betaalbaar wordt voor mensen. En dan snij ik mezelf misschien in de vingers, maar dat gaat alleen als artiesten hun fees normaal houden. Ik denk dat je moet kijken naar waar je welke fee aanhoudt en doe wat terug voor de clubs waar je bent begonnen. Je moet beseffen waarom je bent gaan draaien en respect hebben voor de plekken waar je staat.’
Voorlopig lijkt de agenda van SANTØS nog lang niet leger te worden. De komende tijd staan onder meer India, Australië, Zuid-Amerika en zijn Ibiza-debuut met Fantasm op de planning. Dichter bij huis keert hij in december terug naar Rotterdam Rave en gaat hij op ADE in de AFAS draaien. Wie hem langer achter de decks wil zien, kan terecht bij zijn aankomende All Day Long in Schagen.
