Artikelen

37 acts op 14 locaties

De dagen worden korter, maar gelukkig is er in (en rond) Leiden genoeg livemuziek om warm van te worden. Hier zijn elf concerttips die je maand november een stuk muzikaler maken:

Club No Man’s Land x House of Hiphop | Magic Shoppe | Popronde Utrecht + Amersfoort | Uuunight | Babs | Supermoon | Misprint | Layers of Light | Bizzey & Yung Felix | HE:LEEN PLAY met Max Hell + Kookroom

Vrijdagavond 18 oktober veranderde de binnenstad van Breda met zestien speellocaties in een muzikaal doolhof. Dat kon maar één ding betekenen: Popronde is terug. We konden niet overal bij zijn, maar zagen een veelzijdigheid aan genres, van groovy soul tot experimentele punk.

Twee Zeeuwse bands, twee verschillende werelden — maar in ’t Beest komen funk, rock en pure passie samen. Clear Clamour presenteert zijn liefdevolle nieuwe album 'Straight to the Heart', terwijl GrainBait met 'Age of Unrest' een rauwe aanklacht de wereld in slingert.

Bij 'Doppelgang All Night Long' draaiden twee tweelingbroers urenlang in de Wibar. We waren er voor een fotoverslag.

Op zaterdag 18 oktober heerste in TivoliVredenburg een gevoel van wanderlust: weg van het grauwe herfstweer en richting de droge hitte van West-Amerika. De reden voor deze drang naar zon en hitte? De elfde editie van Ramblin Roots, het festival voor americana. De line-up van festival toont, ondanks enkele afzeggingen van Pharis & Jason Romero, Dar Williams en Michael McDermott, wederom de veelzijdigheid van het begrip americana.

Maandagavond, Maastricht, Marr. Een gouden combinatie. Zonde, vinden we, dat men meteen aan de (met controversie omhulde) Morrissey denkt als je The Smiths zegt. Morrissey kan zijn eigen standbeeld nog eens van een zoentje voorzien, de heren van Oasis kunnen zich weer in een online feud gooien. Marr heeft die controverse niet nodig om een enorm strakke show neer te zetten op een herfstige, natte maandagavond in de Muziekgieterij. In Maastricht bewijst Johnny Marr dat hij niet de voormalige gitarist van The Smiths is: hij is de blauwdruk van britpop. Het had altijd al over hem moeten gaan. Om Johnny Marr kun je eigenlijk niet heen. Zijn invloed reikt van Gorillaz, Talking Heads, Kirsty MacColl en Hans Zimmer tot John Frusciante.

Wheeper-gitarist Jeroen Stam zet zijn eerste solostap richting introspectieve EP

38 opkomende Nederlandse acts spelen op 18 locaties in de stad

En we hebben verdrietig nieuws en vieren twee verjaardagen

Op 18 oktober staan vier bands klaar in Resistor voor de eerste voorronde van de Nobel Award 2025. Fay + The Maenads (folk/elektronisch/pop), The Kiffs (indiesurf), PLÅNET (rock/funk/folk) en Bottled Waves (alternatieve rock) bijten vandaag het spits af van de jaarlijkse Leidse muziekwedstrijd. Wat opvalt: de acts spelen alsof ze niet anders gewend zijn.

Dit jaar hebben veertig acts zich aangemeld, waarvan er twintig mogen meedoen. Vijf acts gaan in vier voorrondes een muzikale strijd aan. Jurywinnaars mogen meteen door naar de finale op 21 december. De publieksfavoriet mag een tweede poging wagen in de halve finale op 12 december. In deze eerste voorronde staan er vier bands, geen vijf, want de helft van het elektronische duo NEBULA is ziek geworden. Ze kunnen dus niet meedoen.

Gevoelige muziek weer cool maken

Indierave met een gevoelig hartje

Weekend vol film, theater, muziek en ervaringsprogramma’s

NONCHELANGE, Sippy Cup, Ype, The Grand East, Navigate, Priceyy, Ben Forte en meer

Terwijl net buiten Grenswerk de kermis aan de Venlose Maasoever barst van leven - met bonkende beats en een wervelwind van felle lichten - zorgen twee muzikanten binnen voor hun eigen akoestisch vuurwerk.

Het komt zelden voor dat we zitplaatsen krijgen toebedeeld bij 3voor12-concerten. Maar ja, die spelen zich doorgaans dan ook niet af in een schouwburg. Met onze papieren plaatsbewijzen in de hand (parterre, rij D) begeven we ons naar het rode pluche in de schouwburgzaal van CC Maasmechelen. Op het podium staan twee akoestisch gitaren, een microfoonstandaard, een pupiter en een tafeltje met twee waterflesjes. Deze sobere inrichting blijkt achteraf profetisch voor de eenvoud die het optreden van Lloyd Cole kenmerkt. Geen spectaculaire lichtshow met pulserende stroboscopen, geen gimmicks of extravagantie, geen opsmuk of tierelantijnen. Gewoon een man in een saai pak die liedjes zingt. En meer is er soms ook niet nodig.