Cavolo Nero’s Club Mountain Disco verwarmt De Helling
Psychedelische muziek in alle geuren en kleuren met o.a. Naga Kirani en Nine Sparks Riots ter ere van het debuutalbum van de band
Het is een druilerige dag, maar zodra je De Helling binnenstapt, waan je je in Cavolo Nero’s Club Mountain Disco; een warme plek waar je je alledaagse zorgen voor heel even kunt vergeten. Een plek gevuld met zonneschijn, zweet en eindeloze grooves.
Met twee EP’s, een album, meerdere festivalzomers en internationale optredens heeft Cavolo Nero zich ondertussen ontpopt tot een titaan binnen de psychedelische scene. Deze avond staat dan ook in het teken van Cavolo Nero’s debuutalbum, Mountain Disco, dat uitkwam in oktober 2025. Tijdens de albumrelease werd Club Mountain Disco al geopend in Skatecafé. De Utrechts-Amsterdamse band tuigt Club Mountain Disco nogmaals op in De Helling, samen met bevriende artiesten.
Niet zomaar een band opent vanavond: het Zweedse Nine Sparks Riots heeft vanavond de eer. Het zestal speelt ontspannen en neemt de nog opwarmende luisteraar mee naar Franse jazzcafés en gemoedelijke sferen. Het geheel doet denken aan de soundtrack van een arthousefilm met een goed einde. Trombonist Kristian Persson vertelt al snel over orka’s en hoe die hem inspireerden tot het schrijven van het nummer Orca. Een tijdlang, zo zegt hij, zwommen de dieren rond met ‘zalmhoeden’ op hun kop. Niet veel later trekt Nine Sparks Riots De Helling mee een jazzy onderwaterwereld in. De band speelt strak en waar het publiek aanvankelijk nog rustig meedeint, eindigt de set in een dansende meute. Een goede voorbode voor de rest van de avond.
Terwijl er wordt omgebouwd in de grote zaal, speelt Cindy in de foyer. Drums en bas leggen samen een funky groove neer, terwijl de gitarist er een psychedelische saus overheen giet. Cindy is perfect om langzaam de avond in te glijden, nog voordat Club Mountain Disco helemaal losbarst.
De grote zaal opent weer en Naga Kirana begint. Al vanaf de eerste noot zweeft De Helling weg in een Indonesische, elektronische wereld. Een uniek geluid, wat ook niet anders kan met leden van Nusantara Beat, Mauskovic Dance Band, The Kik en Altın Gün. Inda Duran zingt en vertelt bedwelmende verhalen over muizen met insomnia en jaloezie. De beats van de synth heavy band klinken hoekig en stoer. Gecombineerd met de klanken van de gamelan op Durans drumpad krijgt het geheel iets mysterieus. Tegen het einde van de set maken de beats plaats voor een prachtige, dromerige compositie. Naga Kirana laat De Helling betoverd achter.
Van het ene elektronische uiterste stappen we zo het andere in: dat van M2K. Met een witte mannequin als boegbeeld staan de twee jongens tegenover elkaar keiharde dance te leveren. Niet eerder lag het tempo zo hoog deze avond. M2K weet de foyer van De Helling voor heel even om te toveren tot een nachtclub.
In de grote zaal heerst eerst wat verwarring. Een man in overall loopt het podium op en begint de monitoren en het drumstel schoon te vegen. Alsof hij per ongeluk een concert is binnengelopen. Dan vindt hij ergens een radio, trekt de antenne eruit en ineens: instant groove. Het publiek schuifelt dichter naar voren en daar zijn ze dan: Cavolo Nero, klaar voor de laatste etappe van dit vijfdelige minifestival.
Swingende baslijnen, stuwende drums en subtiele gitaarlijnen vullen De Helling met warmte. Het is de Cavolo Nero-sound die we inmiddels gewend zijn: psychedelica met afro-invloeden en soepele grooves. De mannen staan dansend op het podium. Vooral de percussionist werkt zich de hele set in het zweet; van tamboerijn naar bongo’s en weer terug naar de cowbell, zonder ooit stil te staan. Het publiek volgt zijn voorbeeld.
Halverwege de set verandert de sfeer even wanneer de band stilstaat bij de brand in een azc in Loosdrecht. “Laten we dansen, maar niet voor niks,” klinkt het vanaf het podium. “Laten we dansen voor mensen die gevlucht zijn en hier welkom zijn.” Niet veel later zingt de zaal mee met Say What You Want, waardoor De Helling even voelt als één grote community.
Muzikaal blijft de set ondertussen alle kanten op bewegen. Lange psychedelische jams vloeien over in stevigere passages waarin de ruige kant van Cavolo Nero naar boven komt. Op een gegeven moment valt de band bijna helemaal weg en blijft één gitarist alleen over. Terwijl hij langzaam door een dromerige melodie beweegt, dwingt hij de aandacht en stilte af van het nog altijd dansende publiek. Een klein rustpunt tijdens Club Mountain Disco. Tegen het einde van de set draait de discobal langzaam paars en bitterzoet door de zaal. Terwijl de laatste ritmes wegsterven, blijft vooral één gevoel hangen: Cavolo Nero geeft je het gevoel dat de buitenwereld heel even niet bestaat.
Gezien: Club Mountain Disco, Woensdag 13 mei 2026 @ De Helling, Utrecht
