Bloodworm onder de indruk van Left of the Dial
Britse postpunkers maken hun Europese debuut in Rotterdam
Het Britse postpunktrio Bloodworm speelde afgelopen weekend twee shows op Left of the Dial. Donderdag sloten zij de avond af in een bomvol Rotown om dit vrijdagavond nog eens dunnetjes over te doen in De Doelen. Met volle overtuiging spelen zij hun door gothic beïnvloede postpunk, waarin je helemaal kan verdwijnen. We spreken de band op de laatste ochtend van Left of the Dial over hun muziek en ervaringen op het festival.
Omdat de bandleden de nodige biertjes hebben gedronken op de vrijdagavond duurt het even voordat het gesprek op gang komt. Maar nadat de koffie is geserveerd komt frontman, songwriter en gitarist George Curtis los en vertelt over het ontstaan van de band: ‘Het idee van Bloodworm ontstond een aantal jaar geleden tijdens de coronapandemie. Ik heb Euan ontmoet in het skatepark. Tijdens de lange lockdownperiodes hebben we veel gejamd in zijn schuur. In het begin was het voornamelijk “Shitty Grungy” muziek’, lacht hij. ‘Maar tijdens deze sessies is langzaam maar zeker het kenmerkende geluid van de band ontstaan dat de basis vormt voor alle muziek die we tot nu toe hebben gemaakt. Toen we erachter kwamen dat er potentie in onze muziek zat, heb ik het wat serieuzer aangepakt en ben ik begonnen met het schrijven van nummers.’
De volgende stap was om hun muziek onder de aandacht te brengen. Vooral drummer Euan Stevens bleek hierin een drijvende kracht. Hij benaderde onvermoeibaar concertorganisatoren, wat leidde tot een stroom aan optredens door heel Engeland. Toch komen de trouwste fans van de band nog steeds uit hun thuisstad Nottingham waar de band met regelmaat speelt. Na veel verzoeken om hun muziek uit te brengen werd in april dit jaar hun debuut-EP Blood & Lust uitgebracht. De EP is goed ontvangen door de fans en nummers van het album werden gedraaid op verschillende radiostations waaronder BBC Radio 6, het toonaangevende radiostation voor alternatieve en indiemuziek. Blood & Lust kenmerkt zich door duistere, gothische teksten, strakke drums, diepe baspartijen en het kraakheldere gitaargeluid van Curtis. De invloed van de grote postpunkbands uit de jaren 70 en 80 zoals Echo & The Bunnymen en The Cure is duidelijk hoorbaar, maar staat de ontwikkeling van hun eigen geluid niet in de weg.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Een nieuwe single voor een nieuw publiek
Tijdens de show in Rotown speelde Bloodworm de gloednieuwe single ‘Still You’, die eerder die donderdag werd uitgebracht. George vertelt over het ontstaan van het nummer: ‘Destijds werkte ik in een gitaarwinkel en verbrak mijn toenmalige vriendin onze relatie. Ik was gefrustreerd en verdrietig en besloot een nummer te schrijven en als demo op mijn laptop op te nemen. Toen ik de demo later terugluisterde, bleek de synthlijn behoorlijk pakkend te zijn. Daarom besloot ik het nummer verder uit te werken. De tekst gaat over verschillende onderwerpen, met als overkoepelende thema mijn innerlijke belevingswereld.’
De band noemt ‘Still You’ hun meest ‘radiovriendelijke’ nummer tot nu toe. Dat het nummer juist nu wordt uitgebracht, is zeker geen toeval. De shows op Left of the Dial zijn de eerste optredens van Bloodworm op het Europese vasteland. Een bijzondere mijlpaal en dus een goed moment om een single uit te brengen voor alle nieuwe luisteraars en potentiële fans. Bovendien vormt het festival de aftrap van een tour dit najaar, die op 16 december wordt afgesloten in The Garage in Londen. De band speelde al eerder in deze bekende concertzaal, waar ook grote namen als Oasis, Arctic Monkeys en The Red Hot Chili Peppers optraden. De bandleden kijken ernaar uit om terug te keren. ‘Het was een fantastische ervaring, het geluid was zo goed en iedereen was zo professioneel’.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Geluid maakt het verschil
Van Londen terug naar Rotterdam, waar de bandleden terugblikken op twee compleet verschillende maar zeer geslaagde optredens tijdens Left of the Dial ‘De show in Rotown had een geweldige sfeer’, vertelt George. ‘We speelden de laatste show van de avond, waardoor mensen al een paar drankjes op hadden en goed waren warmgedraaid. Iedereen leek er zin in te hebben en was blij om er te zijn. Het blijft fantastisch om voor zo’n volgepakte zaal te spelen. Ik denk dat dit een van de beste shows is die we ooit hebben gespeeld. Het was een geweldige ervaring.’
Ook de show in De Doelen was zeer geslaagd. Bassist Chris Walker was vooral onder de indruk van het geluid en de samenwerking met de licht- en geluidstechnici: ‘Het geluid was fantastisch geregeld. De technici waren zo professioneel en hadden binnen no-time alles perfect afgesteld. Bovendien hadden ze ook echt zin om hun werk te doen. Dat is in Engeland meestal niet het geval’, vertelt hij lachend. ‘Meestal is het een chagrijnige geluidsman die geïrriteerd is omdat je hem onderbreekt bij het lezen van zijn boek.’
Festivalervaringen
Left of the Dial staat bekend om de goede zorg voor artiesten, iets wat wordt onderschreven door de bandleden. ‘De organisatie was echt perfect, iedereen was zo vrolijk. In Engeland doen mensen hetzelfde werk, maar dan geïrriteerd.’ vertelt George. Ook over de maaltijden en het hostel worden alleen maar goede woorden gesproken. Ze voelen zich er zelfs zo thuis dat er onder de douche uit volle borst wordt gezongen met hun eigen muziek. ‘Ik denk dat de andere artiesten in het hostel dachten dat we gek waren, maar nadat George ermee begon, is het een soort ritueel geworden’, lachen de bandleden.
Naast hun eigen shows is er ook nog gelegenheid geweest om andere optredens op het festival mee te pakken. De meeste artiesten op Left of the Dial veranderen na afloop van hun shows namelijk zelf ook in festivalgangers. Zo kon je de leden van Bloodworm op vrijdagavond onder andere tegenkomen bij Babe Haven in De Doelen en de energieke show van Lemonsuckr in de Arminiuskerk. Dat muzikanten niet zoveel verschillen van de andere festivalgangers, blijkt uit hun ervaringen van de rest van de avond. Na afloop van het vrijdagprogramma besloten de bandleden om nog een klein afzakkertje te nemen, wat resulteerde in een iets te gezellige avond. Het gevolg: ook zij zitten net als wij met kleine oogjes en een kater aan tafel.
Grote dromen en nieuwe fans
Aan het einde van het gesprek is er nog tijd om even naar de toekomst te kijken. Waar zien de bandleden zichzelf over vijf jaar en op welke podia dromen ze ooit te staan? Uit de antwoorden blijkt dat Bloodworm groot durft te dromen. Zo hopen ze minstens één of twee studioalbums uit te brengen en door Europa en de Verenigde Staten te hebben getourd. Muzikaal willen ze blijven experimenteren binnen het genre en hun eigen geluid verder ontwikkelen. De droomlocaties die door de band worden genoemd zijn onder andere The Roundhouse in Londen, Barrowland Ballroom in Glasgow en Paramount Theatre in Seattle. Aan ambitie is er in ieder geval geen gebrek.
Tot slot vragen we de band voor een simpele omschrijving van hun muziek om nieuwe fans enthousiast te maken. George waagt een poging: ‘Ik denk dat je onze muziek het best kunt omschrijven als een mix van 70’s en 80’s indie-postpunk en gothic. We proberen de invloeden van The Cure, The Chameleons en Siouxsie and the Banshees in een nieuwe richting te sturen. Ik denk dat we op een originele en authentieke manier met deze invloeden omgaan en echt ons eigen geluid creëren.’
